مرداس

نگاره مرداس در شاهنامه تهماسبی

مرداس پدر ضحاک است که با نیرنگ او کشته می‌شود. مرداس بنا بر روایت فردوسی، مردی نیک و گرانمایه بود که دادگری می‌کرد و از خدای جهان‌دار می‌ترسید. مِرداس بنا بر توصیفی که شاهنامه فردوسی از او در این گفتار دارد، شاه دشت نیزه وران و از نژاد تازی بوده و قلمروش در منطقه امروزی کشور سوریه قرار داشته است. تاریخ پادشاهی مرداس همزمان با پادشاهی «جمشید» در ایران بود. ریشه اسمی مرداس و ضحاک نیز به زبان آرامی نزدیک‌تر است. ضحاک به کمک ابلیس پدر خود مرداس را از پای درآورد.[۱][۲] در کوش نامه ایرانشان مرداس علاوه بر ضحاک پسر دیگری به نام کوش دارد که اساطیر سامی مانند کنعان و نمرود از نسل او هستند.[۳]

تبار نامه

مرداس
ضحاک ماردوشکوش
سیندختمهراب کابلیکوش پیل‌دنداننگارین
زالرودابهکنعانانوشین
رستم دستاننمرودکوش

منابع

  1. «داستان مرداس در هفتمین جلسه درس‌گفتارهای شاهنامه یوسفعلی میرشکاک». ایبنا. ۲۰۲۲-۰۸-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۴.
  2. «گنجور » فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۲ - مرداس تازی و فرزند ناخلفش ضحاک». ganjoor.net. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۴.
  3. Ḥakim Irānšān b. Abu'l-Ḵayr. "KUŠ-NĀMA". ENCYCLOPÆDIA IRANICA (به انگلیسی).