مردم بالی

مردم بالی
زوج بالیایی در طول عروسی خود به همراه دوستانشان
کل جمعیت
3,946,416 (2010 Indonesian census)[۱]
مناطق با جمعیت چشمگیر
الگو:کشور پرچم3,946,416[۲]
    Bali3,336,065
    سوندای غربی119,407
    سولاوسی مرکزی115,812
    لامپونگ104,810
    سولاوسی جنوب شرقی49,411
    سوماترای جنوبی38,552
    سولاوسی جنوبی27,330
 جاوه غربی20,832
 جاوه شرقی20,363
 جاکارتا15,181
 سولاوسی غربی14,657
 سولاوسی شمالی14,347
 کالیمانتان جنوبی11,999
Diaspora:14,804+
 مالزی6,600[۳]
 استرالیا5,529
 ترکیه1,375[۴]
 آلمان700[۵]
 هلند350[۶][۷][۸]
 ایالات متحده آمریکا200
 سنگاپور100

مردم بالی[۹] (به اندونزیایی: Orang Bali) یک گروه قومی آسترونزیایی بومی جزیره بالی اندونزی و جزایر اطراف آن هستند. جمعیت ۴٫۲ میلیون نفری بالی (۱٫۷٪ از جمعیت اندونزی) عمدتاً در جزیره بالی زندگی می‌کنند و ۸۵٪ از جمعیت این جزیره را تشکیل می‌دهند.[۱۰] بالیایی‌ها به دلیل پایبندی به هندوئیسم بالی به جای اسلام سنی، در میان گروه‌های قومی اندونزی متمایز هستند.

جمعیت قابل توجهی نیز در جزیره لومبوک و در مناطق شرقی‌ترین جاوه (مانند شهرستان بانیووانگی) وجود دارند که بیشتر آن‌ها نوادگان بالیایی‌ها از دوران پادشاهی هستند که زمانی این منطقه را تحت کنترل داشتند. برخی از بالیایی‌ها همچنین در مناطق مهاجر بالیایی مانند لامپونگ و سولاوسی یافت می‌شوند که عمدتاً به دلیل مهاجرت پس از فوران کوه آگونگ در سال ۱۹۶۳ و همچنین برنامه انتقال جمعیت اجرا شده توسط دولت اندونزی است.[۱۱]

بالیایی‌ها در میان گروه‌های قومی اندونزی به دلیل پایبندی خود به هندوگری بالیایی، برخلاف اسلام سنی، متمایز هستند. این وضعیت تا حدی به این دلیل است که از دوران استعمار هلند، اسلام‌زدایی و فعالیت مبلغان مسیحی در جزیره ممنوع شده بود تا سنت‌های خود را حفظ کنند، و همچنین به دلیل پایداری بالیایی‌ها در حفظ سنت‌ها و دین قدیمی خود، سیاستی که بعدها «بالی‌سازی» نام گرفت.[۱۲]

ریشه‌ها

بالیایی‌ها از سه دوره مهاجرت شکل گرفتند. نخستین موج مهاجران در دوران پیشاتاریخی از جاوا و کالیمانتان آمدند و از تبار مالایی اولیه بودند. موج دوم بالیایی‌ها به‌تدریج و در طول سال‌ها از جاوا در دوره هندوگری وارد شدند. موج سوم و نهایی بین قرن‌های پانزدهم و شانزدهم از جاوا آمد، تقریباً هم‌زمان با گرایش به اسلام در جاوا، که باعث شد اشراف و دهقانان پس از سقوط امپراتوری هندو جاوایی ماجاپاهیت به بالی فرار کنند تا از اسلام‌گرایی ماتارام فرار کنند. این رویداد فرهنگ بالیایی را به شکل ترکیبی از فرهنگ کلاسیک جاوایی و عناصر متعدد بالیایی بازآفرینی کرد.

ژنتیک

یک مطالعه ژنتیکی در سال ۲۰۰۵ توسط کارافِت و همکاران نشان داد که ۱۱ درصد کروموزوم Y بالیایی‌ها احتمالاً منشأ مردمان آسترونزیاییدارند، در حالی که ۸۴ درصد احتمالاً منشأ آسترونزیایی، ۱ درصد احتمالاً هندی و ۲ درصد احتمالاً ملانزیایی‌ها دارند. بر اساس یک مطالعه ژنتیکی اخیر، بالیایی‌ها همراه با جاوایی‌ها و سوندایی‌ها، دارای اختلاط قابل توجهی از تبارهای آستروآسیایی و آسترونزیایی هستند.[۱۳]

دختر بالیایی با لباس سنتی خود در یک مراسم سنتی

فرهنگ

زوج بالیایی که از عروسی سنتی بالیایی استفاده می‌کنند

فرهنگ بالیایی ترکیبی از دین هندو-بودایی بالیایی و سنت‌های محلی بالی است. این فرهنگ به‌ویژه به خاطر رقص، نمایش‌های درام و مجسمه‌سازی خود شناخته شده است. جزیره بالی همچنین به تئاتر سایه‌بازی یا «ویانگ کولیت» معروف است.[۱۴] حتی در روستاهای دورافتاده و کمتر توسعه‌یافته، معابد زیبا، نوازندگان ماهر گاملان و بازیگران بااستعداد به‌وفور دیده می‌شوند. حتی قطعات چندلایه برگ نخل و چیدمان مرتب میوه‌ها که توسط زنان بالیایی به‌عنوان نذورات ساخته می‌شود، جنبه‌ای هنری دارد.[۱۵] به گفته مورخ هنر مکزیکی خوزه میگل کوواریوبیاس، آثار هنری ساخته شده توسط هنرمندان آماتور بالیایی به‌عنوان نوعی نذر معنوی تلقی می‌شود و بنابراین این هنرمندان اهمیتی به شناخته شدن آثار خود نمی‌دهند. هنرمندان بالیایی همچنین در بازتولید آثار هنری مانند حکاکی‌هایی که شبیه خدایان چینی هستند یا تزئین وسایل نقلیه بر اساس آنچه در مجلات خارجی دیده می‌شود، مهارت دارند.[۱۶]

فرهنگ بالیایی به دلیل استفاده از گاملان در موسیقی و رویدادهای سنتی مختلف جامعه بالی شناخته شده است. هر نوع موسیقی برای یک نوع خاص از مراسم تعیین شده است. برای مثال، موسیقی برای «پیودالان» (جشن تولد) با موسیقی مورد استفاده در مراسم «متاته» (ساییدن دندان‌ها) متفاوت است، و همین‌طور برای عروسی‌ها، «نگابن» (مراسم تدفین)، «ملستی» (آیین تطهیر) و غیره. انواع مختلف گاملان نیز بر اساس نوع رقص‌های مختلف در بالی مشخص می‌شوند. به گفته والتر اسپایس، هنر رقص بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی بالیایی‌ها است و عنصری بی‌پایان و حیاتی در مجموعه‌ای از مراسم یا برای اهداف شخصی محسوب می‌شود.[۱۷]

به‌طور سنتی، نمایان شدن سینه زنان غیرشرم‌آور تلقی نمی‌شود. زنان بالیایی اغلب با سینه‌های برهنه دیده می‌شوند؛ با این حال، نمایان شدن ران پا غیرشرم‌آور محسوب می‌شود. در بالی مدرن، این سنت‌ها معمولاً به‌طور سختگیرانه رعایت نمی‌شوند، اما به بازدیدکنندگان معابد بالی توصیه می‌شود که پاهای خود را بپوشانند.

در سیستم نامگذاری بالیایی، رتبه تولد یا طبقه اجتماعی فرد در نام منعکس می‌شود.[۱۸] بالیایی‌ها عموماً از طریق پدر تباری به دنیا می‌آیند، اما در مواردی که خانواده فقط دختر دارد، می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا دختر وارث قطعی است یا خیر. در این صورت، او همان جایگاهی را خواهد داشت که اگر پسر بود، داشت. پیشنهاد ازدواج به صورت معکوس انجام می‌شود؛ او شوهر و او همسر در نظر گرفته می‌شود و فرزندان جزئی از خانواده مادری خود محسوب می‌شوند.[۱۹]

پوپوتان

«پوپوتان» عملی است از خودکشی دسته‌جمعی از طریق حملات مستقیم در میدان نبرد که نخستین بار توسط هلندی‌ها در دوران استعمار بالی ثبت شد. آخرین اقدام پوپوتان در جریان جنگ استقلال اندونزی رخ داد که سرهنگ دوم ای گوستی نگوراه رای به‌عنوان فرمانده در نبرد مارگارانا رهبری آن را بر عهده داشت. فرودگاه بین‌المللی انگوراه رای به افتخار او نام‌گذاری شده است.

دین

ادیان مجموع
هندوئیسم بالیایی ۳٬۷۳۶٬۹۹۳
اسلام ۱۲۷۲۷۴
مسیحیت ۴۹٬۳۸۵
بودیسم ۱۰٬۳۷۸
دیگران ۶۱۵ عدد
به‌طور کلی ۳٬۹۲۴٬۶۴۵

دین مردم بالی

  هندوئیسم بالی (۹۵٫۲۲٪)
  اسلام سنی (۳٫۲۴٪)
  مسیحیت (۱٫۲۶٪)
  بودیسم (۰٫۲۶٪)
  دیگر (۰٫۰۲٪)
زن بالیایی میوه‌های نذری را روی سرش حمل می‌کند.

اکثر قریب به اتفاق بالیایی‌ها به «آگاما تیرتا» یا «دین آب مقدس» ایمان دارند که بخشی از هندوگری است. گفته می‌شود که روحانیان سیار هندی قرن‌ها پیش مردم را با متون مقدس هندوگری و بودیسم آشنا کرده‌اند. مردم آن را پذیرفتند و آن را با اساطیر پیشا-هندوئی خود ترکیب کردند. بالیایی‌هایی که پیش از موج سوم مهاجرت، معروف به «بالی آگا»، در جزیره زندگی می‌کردند، عمدتاً پیروان آگاما تیرتا نیستند و سنت‌های انیمستی خود را حفظ کرده‌اند.[۲۰]

کشاورزی برنج آبی، بخش اصلی تولید مواد غذایی در بالی است. این سیستم کشاورزی به شدت آب‌بر است و برای اینکه به عنوان یک استراتژی معیشتی در بالی مؤثر باشد، به یک شبکه آبیاری قابل توجه نیاز دارد.[۲۱] یک سیستم شبکه‌های آبیاری (سوباک) برای توزیع مجدد دسترسی به آب در بالی وجود دارد. این شبکه متشکل از تونل‌های زیرزمینی (بندها) و کانال‌ها، آب را از منابع طبیعی آب به مزارع کشت برنج مرطوب که توسط کشاورزان بالی برای کشت محصولات اصلی خود استفاده می‌شود، منحرف می‌کند.[۲۲]

سیستم توزیع آب به‌صورت تعاونی با آیین‌ها و سنت‌های فرهنگی بالیایی‌ها پیوند خورده و یک نظام اقتصادی مبتنی بر تعهد متقابل را نمایندگی می‌کند که توسط کارکنان معابد آب (پورا تیرتا) مدیریت می‌شود. مسئولان مذهبی این معابد بر شرکت‌کنندگان در این سیستم فشارهای معنوی و فرهنگی وارد می‌کنند و از ادامه آن اطمینان حاصل می‌کنند. این معابد آب عمدتاً در نقاط شبکه‌های آبیاری قرار دارند و توزیع آب از منابع آب کوهستانی جزیره به مناطق پایین‌دست، جایی که آب برای کشت طبیعی برنج کافی نیست، را مدیریت می‌کنند.[۲۳]

مردم بالی نذورات خود را به معبد می‌آورند

شواهد نشان می‌دهد که این سیستم از قرن یازدهم میلادی شکل گرفته و از آن زمان تاکنون به‌طور مداوم مورد استفاده قرار گرفته است. شواهد ژنتیکی نشان می‌دهد که این سیستم از طریق روابط خویشاوندی گسترش یافته است، به‌طوری که ساکنان اصلی کشاورزی بالی از مناطقی که کشاورزی برنج آبی در آن‌ها آغاز شده بود، به مناطق کم‌تر مساعد جزیره مهاجرت کردند. جایگاه فرهنگی برخی معابد پورا تیرتا تا حد زیادی با موقعیت آن‌ها در سیستم سوباک همبسته است، به‌گونه‌ای که معابدی که در منابع اصلی آب قرار دارند، نفوذ فرهنگی قابل توجهی دارند. خاندان‌های سلطنتی نیز خود را با معابد اصلی این نوع مرتبط کرده‌اند تا اعتبار خود را با اعتبار پورا تیرتا پیوند دهند و در عملیات معابد آب شرکت کرده‌اند تا از این طریق نفوذ اجتماعی کسب کنند.

این سیستم زیرساخت فیزیکی، شبکه‌ای پایدار از باورها را نشان می‌دهد که ادامهٔ آن را توسط افرادی که در آن مشارکت دارند، تشویق می‌کند و سازوکاری برای ایجاد تعادل فراهم می‌کند که در آن، افرادی که در غیر این صورت قادر به شرکت در کشاورزی برنج آبی نبودند، می‌توانند در همان فعالیت‌های معیشتی که افرادی که در مناطقی زندگی می‌کنند که به‌طور طبیعی از رشد محصولات پرآب‌تر حمایت می‌کنند، شرکت کنند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Na'im, Akhsan; Syaputra, Hendry (2010). "Nationality, Ethnicity, Religion, and Languages of Indonesians" (PDF) (به اندونزیایی). Statistics Indonesia (BPS). Archived (PDF) from the original on 23 September 2015. Retrieved 23 September 2015.
  2. ↑ Akhsan Na'im, Hendry Syaputra (2011). Kewarganegaraan, Suku Bangsa, Agama dan Bahasa Sehari-hari Penduduk Indonesia Hasil Sensus Penduduk 2010. Badan Pusat Statistik. ISBN 978-979-064-417-5.
  3. ↑ "Balinese people group in all countries | Joshua Project".
  4. ↑ "1.375 Pekerja Migran Asal Bali di Turki dalam Kondisi Aman".
  5. ↑ "Feature: The Hindu Diaspora within Continental Europe". Hinduism Today (به انگلیسی). 2014-01-01. Retrieved 2021-07-12.
  6. ↑ "KBRI den Haag Resmikan Pura Pertama di Belanda".
  7. ↑ "Umat Hindu Bali Miliki Pura Pertama di Belanda".
  8. ↑ "Pura Hindu Bali Pertama Diresmikan di Belanda".
  9. ↑ "Sor Singgih Basa Bali". ladra-bali.blogspot.com. Retrieved 10 May 2019.
  10. ↑ Ni Komang Erviani (17 December 2012). "Bali Faces Population Boom, Now Home to 4.2 Million Residents". The Jakarta Post (به انگلیسی). Retrieved 2022-12-05.
  11. ↑ Dhanawaty, Ni Made (2002). Variasi dialektikal bahasa Bali di daerah transmigrasi Lampung Tengah (Thesis). Universitas Gadjah Mada.
  12. ↑ "History of Bali during the Dutch Colonial Period". 28 December 2019.
  13. ↑ "Pemetaan Genetika Manusia Indonesia". Kompas.com (به اندونزیایی).
  14. ↑ Adrian Vickers (2012). Bali Tempo Doeloe. Komunitas Bambu. p. 293. ISBN 978-602-9402-07-0.
  15. ↑ Adrian Vickers (2012). Bali Tempo Doeloe. Komunitas Bambu. p. 294. ISBN 978-602-9402-07-0.
  16. ↑ Adrian Vickers (2012). Bali Tempo Doeloe. Komunitas Bambu. p. 298. ISBN 978-602-9402-07-0.
  17. ↑ Beryl De Zoete, Arthur Waley & Walter Spies (1938). Dance and Drama in Bali. Faber and Faber. pp. 6–10. OCLC 459249128.
  18. ↑ Leo Howe (2001). Hinduism & Hierarchy In Bali. James Currey. p. 46. ISBN 1-930618-09-3.
  19. ↑ Telenggen, Mindison (2022-10-19). "Perkawinan dalam Hukum Adat Dani". Lex Crimen. 11 (6). ISSN 2301-8569. Retrieved 2024-04-12.
  20. ↑ Lansing, J. Stephen (1983). The Three Worlds of Bali. New York: Praeger. ISBN 0-275-91720-7 – via Internet Archive.
  21. ↑ Falvo, Daniel (2000). "On Modeling Balinese Water Temple Networks as Complex Adaptive Systems". Human Ecology. 28 (4): 641–649. Bibcode:2000HumEc..28..641F. doi:10.1023/A:1026496032765. JSTOR 4603376.
  22. ↑ Lansing, Stephen (2009). "A Robust Budding Model of Balinese Water Temple Networks". World Archaeology. 41 (1): 112–133. doi:10.1080/00438240802668198. JSTOR 40388245.
  23. ↑ Lansing, J. Stephen; Kremer, James N. (1993). "Emergent Properties of Balinese Water Temple Networks: Coadaptation on a Rugged Fitness Landscape". American Anthropologist (به انگلیسی). 95 (1): 97–114. doi:10.1525/aa.1993.95.1.02a00050. JSTOR 681181.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.