مسجد نُهگنبد یا مسجد حاجی پیاده (در دوران باستان: آتشکده نوبهار یا معبد نوبهار) بنایی است تاریخی در ولایت بلخ افغانستان، در ۳ کیلومتری جنوب شهر بلخ قرار دارد. این بنا در نیمهٔ دوم سدهٔ نهم میلادی و در دورهٔ سامانیان ساخته شده است.[۱]
در دوران باستان و تا پیش از حملهٔ اعراب به بلخ و دوران برمکیان آتشکدهٔ زرتشتی و نیایشگاه بودایی بوده و به آتشکده نوبهار یا معبد نوبهار معروف بوده است. پس از ورود اسلام و در دورهٔ حکومت اسلامی، معابد زرتشتی و بودایی از فعالیت بازماندند یا تبدیل به مسجد شدند و شمار زیادشان هم تخریب شد. نوبهار یکی از معابدی بود که در زمان فضل برمکی به صورت مسجد جامع درآمد و بعدتر نام مسجد نُهگنبد را کسب کرد. یعقوب لیث نیز در این کار سهم گرفته و حتی بقایای آثار نوبهار را که دارایی این سرزمین بود، برای خلیفهٔ عباسی به عنوان تحفه فرستاد و سرانجام بهدست چنگیز خان تمام آبادیهای بلخ همراه این بنای تاریخی که در آن زمان مسجد جامع شهر بود، ویران شد. و اکنون فقط چند ستون از آن باقی مانده است. یکی از دروازههای ششگانهٔ جنوبی شهر بلخ به نام دروازهٔ نوبهار است.[۲][۳]
منابع
- فهرست پایگاههای باستانشناسیِ افغانستان (عنوان فرانسوی: Catalogue des sites archeologiques d'Afghanistan/عنوان انگلیسی: Archaeological gazetteer of Afghanistan)، جلد اول، نوشتهٔ وارویک بال (Warwick Ball)، انتشارات Editions Recherche sur les civilisations، پاریس، ۱۹۸۲
- رنجبر احمد. خراسان بزرگ (بحثی پیرامون چند شهر از خراسان بزرگ). تهران: انتشارات امیرکبیر. ۱۳۶۳
پایگاههای باستانشناسی افغانستان (دوران پس از اسلام) |
|---|
| اعراب |
- بلخ (شامل شهر هندوان)
- پیشاوران (شامل خیرآباد، قُلمُراد، مالان (یا محلهٔ مُلاها) و صالحان))
- تراکون
- چهلبرج (سیستان)
- چیغنی
- زندهجان (فوشنج)
- قلعه مادر پادشاه (شامل کَیکآباد)
- قلعه نو
- قندوز
- کوردو (شامل قلعهٔ کوردو)
- گردیز
- ناد علی (یا بینای کَی یا شهرِ سیستان یا زَردان؛ شامل سفیدداغ و سُرخداغ)
- نیملیک
| |
|---|
| طاهریان | |
|---|
| صفاریان |
- خواجه نخی
- سَروتَر (یا تَروسَر یا شهر غُلغُله)
- قلعه مادر پادشاه
|
|---|
| سامانیان | |
|---|
| غزنویان |
- امام صاحب (یا بابا حاتم)
- بالامرغاب (شامل جوی خواجه)
- بگرام
- پوست گاو (شامل دیوالِ خدایداد، دیوالِ مَهمته، گِلِ سفیدکه، گُلِ سفید، حَسَنخان، خرابهٔ یارمحمدخان، کُلوخی، نیشک و قلعهٔ بایان)
- تخت رستم
- چرخ لوگر
- چیغنی
- خواجه سیاهپوش
- دَنِستَمه
- زندهجان (فوشنج)
- سَروتَر (یا تَروسَر یا شهر غُلغُله)
- غزنی (شامل روضه و تپه سردار)
- لشکریبازار (شامل بُست)
- قلعه مادر پادشاه
- مزار شریف
|
|---|
| سلجوقیان | |
|---|
| غوریان |
- بالامرغاب (شامل جوی خواجه)
- بگرام
- پوست گاو (شامل دیوالِ خدایداد، دیوالِ مَهمته، گِلِ سفیدکه، گُلِ سفید، حَسَنخان، خرابهٔ یارمحمدخان، کُلوخی، نیشک و قلعهٔ بایان)
- چِشت (یا چِشتِ شریف یا خواجه چِشت)
- چهلبرج (بامیان) (شامل فولادی، کَکرَک، شهرِ غُلغُله و شهر ضحاک)
- خواجه نخی
- دره آنه (شامل پایینمزار، قلعهٔ چهار برادر، قلعهٔ ضحاک، سَین و یَخَنپایین)
- دَنِستَمه
- زندهجان (فوشنج)
- سرخوشک
- سَروتَر (یا تَروسَر یا شهر غُلغُله)
- شاه مشهد
- شهرِ بَربَر
- قلعه قیصر (یا جامقلعه؛ شامل بُتگاه و فَخرآباد)
- قلعه مادر پادشاه
- لَروَند (مَلِکان)
- لشکریبازار (شامل بُست)
- غزنی
- جام (شامل کوشکَک)
- هرات
- یَمَن
|
|---|
| مغولها |
- پوست گاو (شامل دیوالِ خدایداد، دیوالِ مَهمته، گِلِ سفیدکه، گُلِ سفید، حَسَنخان، خرابهٔ یارمحمدخان، کُلوخی، نیشک و قلعهٔ بایان)
- چهلبرج (سیستان)
- کوردو (شامل قلعهٔ کوردو)
|
|---|
| کَرتیان | |
|---|
| تیموریان |
- اندخوی
- بلخ (شامل بابا روشنایی یا خواجه روشنایی)
- پوست گاو (شامل دیوالِ خدایداد، دیوالِ مَهمته، گِلِ سفیدکه، حَسَنخان، خرابهٔ یارمحمدخان، کُلوخی، نیشک و قلعهٔ بایان)
- چهلبرج (سیستان)
- چیغنی
- خواجه نخی (شامل دُزدولاغ، کَدَه و مَشگاه)
- رباطک کافرقلعه
- زندهجان (فوشنج)
- زیارتگاه
- سَروتَر (یا تَروسَر یا شهر غُلغُله)
- غزنی
- قندهار (یا شهرِ کُهنه یا تگینآباد یا زورشهر؛ شامل میروَیسبابا)
- قندوز
- کابل (شامل حشمتخان و تخت شاه)
- کُشک رباط
- کوردو (شامل قلعهٔ کوردو)
- کُهسان
- مزار شریف
- هرات (شامل آزادان، باغ نظارگاه، گازرگاه، غلوار (حوض کرباس) و کهندژ)
|
|---|