مسعود بن مودود

مسعود بن مودود یکی از پادشاهان سلسله غزنویان در قرن پنجم هجری قمری بود که پس از مرگ پدرش، سلطان مودود غزنوی، برای مدتی کوتاه بر تخت سلطنت نشست. او از نوادگان محمود غزنوی، بنیان‌گذار بزرگ امپراتوری غزنوی، به شمار می‌رود.^[۱][۲]

مسعود، فرزند سلطان مودود، در دربار غزنویان پرورش یافت و با مسائل حکومتی و نظامی آشنایی داشت. پس از درگذشت پدرش در سال ۴۴۱ هجری قمری (۱۰۵۰ میلادی)، به عنوان سلطان غزنی تاج‌گذاری کرد.^[۳]

پس از مدتی، علی بن مسعود (فرزند سلطان مسعود اول) توانست علیه او قیام کند. برخی منابع گزارش داده‌اند که علی بن مسعود با حمایت بخشی از درباریان و نظامیان، موفق شد مسعود بن مودود را از سلطنت برکنار و خود را به‌عنوان سلطان جدید معرفی کند.^[۲][۴]

مسعود بن مودود از جمله پادشاهان کم‌ذکر و کوتاه‌مدت سلسله غزنوی به‌شمار می‌رود. دوران حکومت او نشانه‌ای از آغاز فروپاشی تدریجی اقتدار خاندان غزنوی و افزایش نفوذ سلجوقیان در منطقه بود.

1. 1 2 3 تاریخ بیهقی.
2. 1 2 - Bosworth, C. E. — The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040.
3. ↑ کامل ابن اثیر.
4. ↑ Cambridge History of Iran, Volume 4.