مطالعات اسکاندیناوی

نقشه اسکاندیناوی
نقشه کشورهای اسکاندیناوی، که شامل اسکاندیناوی و کشورهایی با پیوندهای فرهنگی و سیاسی با اسکاندیناوی می‌شود

مطالعات اسکاندیناوی (به انگلیسی: Scandinavian studies) یا اسکاندیناویستیک (به انگلیسی: Scandinavistics) یک رشته دانشگاهی میان‌رشته‌ای از مطالعات منطقه‌ای است که عمدتاً در ایالات متحده آمریکا و آلمان متمرکز است و در درجه اول بر زبان‌های اسکاندیناوی (همچنین به عنوان زبان‌های ژرمنی شمالی شناخته می‌شود) و مطالعات فرهنگی مربوط به اسکاندیناوی و زبان و فرهنگ اسکاندیناوی در سایر کشورهای نوردیک تمرکز دارد. در حالی که اسکاندیناوی به عنوان دانمارک، نروژ و سوئد تعریف می‌شود، اصطلاح «اسکاندیناوی» در معنای قومی، فرهنگی و زبانی اغلب مترادف با زبان‌های ژرمنی شمالی به کار می‌رود و همچنین به مردم و زبان‌های جزایر فارو و ایسلند اشاره دارد؛ علاوه بر این، اقلیتی در فنلاند از نظر قومی اسکاندیناویایی هستند و سوئدی‌زبان‌های فنلاند به طور بومی سوئدی صحبت می‌کنند.

مطالعات اسکاندیناوی به عنوان یک رشته جداگانه در اسکاندیناوی یا خود کشورهای نوردیک وجود ندارد، زیرا دامنه آن بسیار گسترده‌تر از آن است که بتوان آن را به طور معنادار در یک رشته واحد بررسی کرد. نزدیکترین رشته مرتبط در اسکاندیناوی، رشته محدودتر «زبان‌شناسی نوردیک» است که زبان‌های ژرمنی شمالی را پوشش می‌دهد. تمرکز اصلی مطالعات اسکاندیناوی، آموزش زبان‌های اسکاندیناوی، به ویژه سه زبان بزرگ دانمارکی، نروژی و سوئدی است.

مرور کلی

مطالعات اسکاندیناوی عمدتاً بر لغت‌شناسی دانمارکی، نروژی و سوئدی، به ویژه زبان‌شناسی، تاریخ و مطالعات فرهنگی تمرکز دارد. دانمارک، نروژ و سوئد طبق تعریف رایج در خود اسکاندیناوی، اسکاندیناوی را تشکیل می‌دهند و اکثریت مردم آنها از نظر قومی اسکاندیناویایی هستند که به زبان‌های اسکاندیناوی از نظر زبانی صحبت می‌کنند. مطالعات اسکاندیناوی معمولاً زبان‌شناسی ایسلندی و فاروئی و زبان‌شناسی مربوط به اقلیت سوئدی در فنلاند را نیز پوشش می‌دهد. این حوزه همچنین محل تحقیقات مربوط به دیاسپورای اسکاندیناوی و همچنین مناطقی است که تحت تأثیر استعمار اسکاندیناوی قرار گرفته‌اند.

در اروپای آلمانی زبان، مطالعات اسکاندیناوی (Skandinavistik) معمولاً به عنوان زیرشاخه‌ای از زبان‌های ژرمنی تعریف می‌شود و زبان‌های دانمارکی، نروژی، سوئدی و به طور کمتر رایج زبان‌های فاروئی و ایسلندی و همچنین ادبیات و فرهنگ همراه آن را پوشش می‌دهد. با این وجود، برخی از دپارتمان‌ها، به ویژه موسسه (Nordeuropa-Institut) در دانشگاه هومبولت برلین و دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس این را گسترش می‌دهند تا پوشش منطقه بزرگتر نوردیک را نیز شامل شود، از جمله دوره‌هایی به زبان‌های مختلف فنلاندی (برلین، ماینز،) استونیایی (وین؛ قبلاً ماینز، که اکنون فقط به عنوان یک جزء اختیاری از مطالعات فنلاندی (Fennistik) در برخی دانشگاه‌های دیگر در دسترس است)، لتونیایی (ماینز) و لیتوانیایی (ماینز)، وین).

دانشگاه‌هایی که آموزش و تحقیق در مطالعات اسکاندیناوی ارائه می‌دهند، در سراسر آمریکای شمالی و در بخش‌هایی از اروپا واقع شده‌اند. انحمن علمی در این حوزه شامل انجمن پیشرفت مطالعات اسکاندیناوی (SASS) با فصلنامه مطالعات اسکاندیناوی آن، انجمن بین‌المللی مطالعات اسکاندیناوی (IASS) و انجمن پیشرفت مطالعات اسکاندیناوی در کانادا (AASSC) می‌شود.

دپارتمان‌های مطالعات اسکاندیناوی در ایالات متحده در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاه واشنگتن و دانشگاه ویسکانسین-مدیسون واقع شده‌اند. در بریتانیا، کالج دانشگاهی لندن و دانشگاه ادینبورگ میزبان تنها دپارتمان‌های کامل باقی‌مانده مطالعات اسکاندیناوی هستند. سایر موسسات، مانند دانشگاه آبردین، مراکز تحقیقاتی تخصصی مختص مطالعات اسکاندیناوی دارند.

در برخی از دانشگاه‌های ایالات متحده، مطالعات اسکاندیناوی در همان دپارتمان مطالعات بالتیک قرار دارد، اگرچه کشورهای بالتیک، فرهنگ‌ها و زبان‌هایشان حتی کمتر از زبان‌های اسکاندیناوی و اسکاندیناوی به زبان‌های انگلیسی، که یک زبان ژرمنی غربی است، مرتبط است. در مقابل، مطالعات بالتیک معمولاً در دانشگاه‌های اسکاندیناوی مانند دانشگاه اسلو با مطالعات اسلاوی یا اروپای شرقی گروه‌بندی می‌شود و کاملاً بی‌ارتباط با مطالعات اسکاندیناوی در نظر گرفته می‌شود.

منابع

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.