منوچهر فلاح

منوچهر فلاح
زادهٔ	۱۳۶۹ ‏(۳۵–۳۶ سال) رشت
ملیت	ایرانی
شهروندی	ایران
شناخته‌شده برای	زندانی سیاسی محکوم به اعدام
مخالف	نظام جمهوری اسلامی
اتهام جزایی	محاربه

منوچهر فلاح (زاده ۱۳۶۹) زندانی سیاسی اهل گیلان و محبوس در زندان لاکان رشت که به اتهام محاربه به اعدام محکوم شده است.

منوچهر فلاح در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی در فرودگاه رشت بازداشت و چندی بعد به بند میثاق زندان لاکان این شهر منتقل شد. وی پیش از بازداشت در کیش سکونت داشت و یک تتو آرتیست بود. او دختری به نام عسل دارد که در هنگام بازداشت او پانزده سال سن داشت.

پس از اتمام مراحل بازجویی و بازپرسی برای منوچهر فلاح دو پرونده قضایی تشکیل شد‌. در پروندهٔ اول وی با اتهام «توهین به خامنه‌ای و تبلیغ علیه نظام» به شعبه ۳ دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی مهدی راسخی معرفی شد. در آذر ۱۴۰۲ این دادگاه، او را از بابت اتهام توهین به رهبری به یک سال و سه ماه و یک روز حبس تعزیری و به اتهام تبلیغ علیه نظام به هفت ماه و ۱۶ روز زندان محکوم کرد. در پی تسلیم به رای، یک چهارم از حکم صادره کسر شد و دوران محکومیت آقای فلاح در خصوص این پرونده در اردیبهشت ماه سال جاری به اتمام رسید. در پرونده دوم منوچهر فلاح به «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» متهم شد. از جمله اتهامات مطرح‌شده در این پرونده، آسیب رساندن به ساختمان‌های دادگستری و اطلاعات سپاه گیلان عنوان شده است. دادگاه این زندانی سیاسی به صورت ویدئو کنفرانسی و در غیاب وکلای انتخابی برگزار شد. این دادگاه در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۴۰۳، در شعبه دو دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی درویش گفتار (پسر) برگزار و حکم اعدام منوچهر فلاح را صادر کرد.

پس از صدور حکم اعدام منوچهر فلاح خطاب به دخترش نامه‌ای نوشت و در دفاع از خودش گفت: «مرا به جرمی که مرتکب نشده‌ام در بند کرده‌اند. من نه حقی را پایمال کرده‌ام نه ثروتی را غارت نه نانی را از سفره‌ی مردم برداشته‌ام. نه دکل نفتی دزدیده‌ام نه بر کرسی قضاوتی نشسته‌ام که حکم‌های ناعادلانه صادر کنم. تنها گناه من این بوده که به فقر نابرابری و بی عدالتی اعتراض کرده‌ام که نخواسته‌ام در برابر این همه ستم خاموش بمانم، اما در این مسیر نه آسیبی به کسی رسانده‌ام و نه خشونتی به کار گرفته‌ام.»

در مهر ۱۴۰۴ با وجود ایرادات حقوقی و فنی، دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی منوچهر فلاح را رد و عملا او را در صف اجرای حکم اعدام قرار داد. در ۴ آبان ۱۴۰۴ درخواست اعاده دادرسی در خصوص پرونده منوچهر فلاح، توسط شعبه ۹ دیوان عالی کشور رد شد. «استدلال قاضی در رد اعاده دادرسی این بوده است که ما کمتر از این رو هم اعدام کردیم!»