منوچهر مسعودی

او در خرداد 1360 دو هفته پیش از برکنار بنی صدر از ریاست جمهوری دستگیر و محاکمه و به اعدام محکوم شد.^[۷][۹] گفته‌ها حاکی از آن است که وی، افشاگر شکنجه در زندان‌های جمهوری اسلامی بود و از همین رو بازداشت شد.^[۱۰][۱۱] منابع مربوط به جمهوری اسلامی نیز او را متهم می‌کردند که در ماجرای کودتای نوژه، پل ارتباطی بین بنی‌صدر و بختیار، مسعودی بوده است.^{[۱۲][۱۳][۱۴]} برخی از اتهامات او بر اساس بیانیه روابط عمومی دادستانی انقلاب اسلامی مرکز به شرح زیر اعلام شد:^[۱۵][۱۶]

1. ارتباط وهمکاری باشبکه وسیع خروج غیرقانونی ارز و اسناد و مدارک ضدانقلابی به خارج ازکشور
2. اخذ رشوه و کلاشی از خانواده‌های ضدانقلابی و تلاش جهت آزادی افراد ضدانقلاب که دستگیر شده‌اند
3. اخذ رشوه‌های کلان جهت کانالیزه کردن مناقصه وزارتخانه‌های مختلف به نفع افراد خاص و ضدانقلابی که دراین رابطه تاکنون ۱۵نفر ازجمله دونفر روحانی نما به اسامی سیدعیسی صدر و سیدمهدی فیروزآبادی دستگیرشده اند.
4. سوء استفاده از موقعیت دفتر ریاست جمهوری و اخذ رشوه‌های کلان به دفعات متعدد.
5. همکاری باعوامل خودفروخته رژیم کثیف و مزدور سابق.

بر اساس تاریخ درج شده بر روی سنگ قبر او، وی در جمعه ۲۴ مهرماه ۱۳۶۰ اعدام شد.^{[۱۷][۱۸][۱۶]} خبر‌ اعدام او ابتدا در ضمیمۀ شمارۀ ۲۶۱ نشریۀ مجاهد، چاپ سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱۵‌ شهریور به چاپ رسید.^[۱۹] بعدتر خبر اعدام او در ۲۷ مهرماه ۱۳۶۰ از سوی رسانه‌های جمهوری اسلامی نیز اعلام شد.^[۹][۱۷]‌ گفته شده است که او به وسیله تیرباران کشته شده است.^[۲۰] او در قطعه ۸۵ بهشت زهرا دفن شده است.^[۱۶]