مهرداد نیویورک

جعفر آقاشریعتی
جعفر آقاشریعتی (مهرداد نیویورک)
نام هنگام تولد	جعفر آقاشریعتی
زادهٔ	۱ مهر ۱۳۲۶ اهواز، ایران
درگذشت	۹ دی ۱۴۰۲ (۷۶ سال) تهران، ایران
علت مرگ	قتل
ملیت	ایرانی
شهروندی	ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل	دانشگاه علم و صنعت ایران فارغ التحصیل در سال ۱۳۵۸
پیشه(ها)	خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، نوازندهٔ سنتور و مجری
سال‌های فعالیت	۱۳۶۰–۱۴۰۲
آثار برجسته	وطن میمیرم برایت خوشگلا دوست‌دختر من نازه
عنوان	مهرداد نیویورک مهرداد سیسنگان

جعفر آقاشریعتی (۱ مهر ۱۳۲۶ – ۹ دی ۱۴۰۲) که با نام هنری مهرداد نیویورک شناخته می‌شد، خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، نوازنده و مجری ایرانی با تابعیت ایالات متحده آمریکا بود. او در ۵ دی ۱۴۰۲ در منزل خود، واقع در خیابان ۶۴ منطقهٔ یوسف آباد تهران ربوده شد و در ۲۵ آبان ۱۴۰۳، پس از ۱۰ ماه مفقودی، قتل او توسط پلیس تهران تأیید و بقایای جسد سوخته و مثله شدهٔ او در آبسرد دماوند پیدا شد. این جنایت که در نتیجه یک نقشه پیچیده برای تصاحب اموال و املاک میلیاردی او رخ داد، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت.^{[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸]}

مهرداد نیویورک با نام اصلی جعفر آقاشریعتی، در مهر سال ۱۳۲۶ در اهواز متولد شد. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷، مقیم نیویورک و سپس لس آنجلس شد و فعالیت خود را از سال ۱۳۶۱، با ارائه آلبوم «وطن میمیرم برایت» آغاز کرد. او پس از دو دههٔ سکوت، با انتشار سری آلبوم‌های «خوشگلا» که شامل ترانه‌هایی چون «میون این‌همه خوشگل کیو انتخاب کنم» و «دوست‌دختر من نازه» بود، در اواسط دههٔ ۱۳۸۰ شناخته شد. این ترانه‌ها به دلیل لحن شوخ‌طبعانه و ریتم جذاب، در میان علاقه‌مندان به موسیقی محبوبیت پیدا کردند.^[۱]

او مالک املاک و مستغلات بسیاری در ایران بود که ارزش آن‌ها بیش از ۴ هزار میلیارد تومان برآورد می‌شد. مهرداد برای مدیریت دارایی‌های خود به ایران سفر کرد. او به دلیل تمایل به داشتن خانواده‌ای پرجمعیت و انتقال دارایی خود به فرزندانش، از روش اجاره رحم برای بچه‌دار شدن استفاده کرد. او قراردادی با سه زن ایرانی بست که هر یک حامل فرزندان او شدند. این تصمیم غیرمعمول، او را به یکی از چهره‌های خاص و پرحاشیه در جامعه تبدیل کرد.^[۸]

در این پرونده، چهار متهم دستگیر شدند:^[۲][۱]

• سردفتر اسناد رسمی که در انتقال غیرقانونی املاک نقش داشت.
• سرایدار ویلای مهرداد نیویورک که در برنامه‌ریزی جنایت دخیل بود.
• دو قاتل اجیر شده که به‌طور مستقیم در قتل و سوزاندن جسد نقش داشتند.

متهمان پس از دستگیری به جرم خود اعتراف کردند. بقایای جسد مهرداد نیویورک برای بررسی و شناسایی به پزشکی قانونی ارسال شد.

این پرونده نشان‌دهنده ضعف‌های نظارتی در ثبت املاک و معاملات قانونی در ایران بود و بحث‌های زیادی دربارهٔ جرایم سازمان‌یافته و نقش طمع در فجایع انسانی برانگیخت. دستگیری متهمان و اعترافات آنها به روشن شدن ابعاد ماجرا کمک کرد. اما این جنایت تأثیری عمیق بر افکار عمومی گذاشت.^[۱][۲]

مهرداد نیویورک در یکی از برنامه‌هایش، دربارهٔ آرزوی خود برای زمان مرگ اظهار داشت که امیدوار است بعد از ۱۵۰ سالگی از دنیا برود و در همان جایی که متولد شده دفن شود تا هر کسی که خواهان انرژی مثبت است، به آرامگاهش بیاید و بگوید: «مهرداد نیویورک، به من انرژی بده.» او همچنین به تجربه‌های ناخوشایند مرتبط با مرگ‌های دشوار اشاره کرد و افزود: «بد است که آدم به بیمارستان برود و بستگانش برای ملاقات به سراغش بیایند. امیدوارم هیچ‌کسی چنین تجربه‌ای را نداشته باشد.»^[۱۳]