مه‌های آوالون

مه‌های آوالون
پوستر دی‌وی‌دی مه‌های آوالون
ژانرفانتزی
بر پایهٔمه‌های آوالون
اثر ماریون زیمر بردلی
فیلم‌نامهگوین اسکات
داستانماریون زیمر بردلی
کارگرداناولی ادل
بازیگران
موسیقی متنلی هولدریج
کشور سازندهایالات متحده آمریکا
زبان اصلیانگلیسی
شمار قسمت‌ها۲
تولید
تهیه‌کننده‌ها
فیلم‌برداریویلموش ژیگموند
تدوین‌گران
  • مایکل اچ. فرایدلندر
  • بنجامین ای. ویسمن
مدت۱۸۳ دقیقه
شرکت‌های تولیدکننده
پخش اولیه
شبکهٔ اصلیترنر نتورک
انتشار۱۵ ژوئیه (2001-07-15) –
۱۶ ژوئیه ۲۰۰۱ (2001-07-16)

مه‌های آوالون (به انگلیسی: The Mists of Avalon) یک مینی‌سریال تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۱ بر پایهٔ رمان هم‌نام اثر ماریون زیمر بردلی در سال ۱۹۸۳ است. این سریال که توسط شبکهٔ کابل آمریکایی ترنر نتورک تولید، توسط گوین اسکات اقتباس و توسط اولی ادل کارگردانی شده است، افسانه‌های آرتوری را از دیدگاه مورگان لو فی و دیگر زنان حاضر در این داستان بازگو می‌کند. قسمت نخست این سریال، پربیننده‌ترین فیلم اورجینال شبکهٔ کابلی پایه در تابستان سال ۲۰۰۱ بود.[۱] این اثر در پنجاه و چهارمین دورهٔ جوایز امی ساعات پربیننده نامزد دریافت جایزهٔ بهترین مینی‌سریال شد.

داستان

بخش اول: ایگرین و اوتر

فیلم با مورگان لو فی در حالی آغاز می‌شود که خسته، کثیف و مجروح سوار بر قایقی کوچک در میان رودخانه‌ای مه‌آلود حرکت می‌کند. بخش عمده‌ای از فیلم بازتابی از نگاه او و با گویندگی خود مورگان است.

مورگان (در سن ۸ سالگی) با مادر بت‌پرست خود، ایگرین، و پدر مسیحی‌اش، گورلوئیس، دوک و دوشس کورنوال زندگی می‌کند. خواهر کوچک‌تر ایگرین، مورگوس، نیز با آن‌ها زندگی می‌کند. خواهر بزرگ‌تر ایگرین، ویویان، بانوی آوالون، همراه با مرلین (که در اینجا عنوان یک کاهن اعظم است تا نام یک شخص) به دیدن ایگرین می‌آیند. آن‌ها پیش‌گویی می‌کنند که ایگرین فرزندی به دنیا خواهد آورد که ناجی بریتانیا و آورندهٔ صلح خواهد بود. اوتر پندراگون، فرماندهٔ جدید سپاه پادشاه آمبروسیوس، برای مبارزه با ساکسون‌ها به کورنوال می‌آید. پس از درگذشت آمبروسیوس، اوتر پادشاه می‌شود و با کمک جادوی مرلین که او را به شکل گورلوئیس درمی‌آورد، با ایگرین همخوابه می‌شود. گورلوئیس در نبرد کشته شده و ایگرین با اوتر ازدواج می‌کند. پسر آن‌ها آرتور نامیده می‌شود.

مرلین و ویویان، مورگان را به آوالون می‌برند تا او را به عنوان کاهنه آموزش دهند. سال‌ها بعد، مورگان جوان آوالون را پناهگاهی امن می‌یابد، در حالی که برادر ناتنی‌اش آرتور زیر نظر مرلین تربیت می‌شود. ویویان برای تضمین آیندهٔ بریتانیا، مورگان و آرتور را که از هویت یکدیگر بی‌خبرند، در «شکار گوزن» (یک آیین باستانی) شرکت می‌دهد. آن دو با یکدیگر همخوابه می‌شوند و مورگان باردار می‌شود. زمانی که هر دو از هویت یکدیگر آگاه می‌شوند، مورگان از دست ویویان خشمگین شده و آوالون را ترک می‌کند.

بخش دوم: آرتور و گونوی‌یر

مورگان به نزد خالهٔ خود، مورگوس، می‌رود و پسری به نام موردرد به دنیا می‌آورد. مورگوس پسربچه را تصاحب کرده و او را با افکار پلید علیه آرتور تربیت می‌کند. در همین حال، آرتور با گونوی‌یر ازدواج می‌کند؛ زنی مسیحی و متعصب که نمی‌تواند برای آرتور فرزندی بیاورد. گونوی‌یر که مخفیانه عاشق لانسلوت، شوالیهٔ ارشد و دوست آرتور است، ناتوانی خود در بارداری را مجازاتی برای این عشق ممنوعه می‌داند.

با گذشت زمان، موردرد به مردی جوان تبدیل می‌شود و به دربار کاملوت راه می‌یابد. او با برانگیختن تعصبات مذهبی گونوی‌یر و افشای رابطهٔ عاشقانهٔ او با لانسلوت، دربار آرتور را از درون دچار فروپاشی می‌کند. آرتور ناچار می‌شود گونوی‌یر را به خیانت متهم کند. موردرد توانایی‌های فرمانروایی آرتور را به چالش کشیده و او را به نبردی نهایی می‌کشاند.

در نبرد سرنوشت‌ساز «کاملان»، آرتور و موردرد یکدیگر را زخمی مهلک می‌زنند. آرتور در آغوش مورگان می‌میرد. مورگان پیکر آرتور را با قایق به جزیرهٔ مقدس آوالون می‌برد. در پایان، مورگان درمی‌یابد که اگرچه آوالون در میان مه‌ها ناپدید شده و مسیحیت جایگزین آئین کهن شده است، اما الههٔ بزرگ هرگز از بین نرفته و در قالب چهره‌های تازه به حیات خود ادامه می‌دهد.

بازیگران

تولید

تصویربرداری اصلی سریال در لوکیشن‌های مختلفی از جمله جمهوری چک (از جمله شهرهای پراگ و کوتنا هورا) انجام شد.[۱] موسیقی متن توسط لی هولدریج ساخته شد و ویلموش ژیگموند مدیر فیلم‌برداری این اثر بود.[۲]

بازخورد

قسمت نخست مینی‌سریال در اولین پخش خود بیش از ۳۰ میلیون بیننده به خود جلب کرد و رکورد بینندگان سریال‌های اورجینال شبکهٔ TNT را شکست.[۱] منتقدان بازی آنجلیکا هیوستون و جوآن آلن را ستودند، اما کیفیت ساخت برخی بخش‌های تولید را متوسط ارزیابی کردند.[۲]

جوایز و نامزدی‌ها

این سریال در پنجاه و چهارمین دورهٔ جوایز امی ساعات پربیننده در ۹ بخش نامزد جایزه شد که از جمله شامل نامزدی بهترین مینی‌سریال، بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای آنجلیکا هیوستون و جوآن آلن، و بهترین طراحی لباس بود.[۳] همچنین آنجلیکا هیوستون نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در مینی‌سریال شد.[۴]

پانویس

  1. 1 2 3 "TNT's 'The Mists of Avalon' Delivers Mammoth Ratings". Time Warner. July 17, 2001. Archived from the original on March 13, 2007. Retrieved August 22, 2026.
  2. 1 2 Speier, Michael (July 11, 2001). "The Mists of Avalon". ورایتی. Retrieved August 22, 2026.
  3. ↑ "The Mists of Avalon - Emmy Awards and Nominations". Television Academy. Retrieved August 22, 2026.
  4. ↑ "Mists of Avalon, The - Golden Globes". Golden Globe Awards. Retrieved August 22, 2026.

پیوند به بیرون

rde:برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین آرایشگری