مردخای ماکلیف

موردخای ماکلیف
نام بومی
מרדכי מקלף
زاده۱۹ ژانویه ۱۹۲۰
درگذشته۲۲ فوریه ۱۹۷۸ (۵۸ سال)
اورشلیم
وفاداری بریتانیا (۱۹۴۲–۱۹۴۶)
 اسرائیل (از ۱۹۴۸)
شاخه نظامی هگانا
 ارتش بریتانیا (جنگ جهانی دوم)
 نیروهای دفاعی اسرائیل
سال‌های خدمت۱۹۳۲–۱۹۵۳
درجه آلوف
سپهبد
جنگ‌ها و عملیات‌هاشورش اعراب در فلسطین ۱۹۳۹-۱۹۳۶
جنگ جهانی دوم (کارزار آفریقا و کارزار ایتالیا)
جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل (عملیات حیرام)

مردخای ماکلیف (انگلیسی: Mordechai Maklef؛ ۱۹ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۲ فوریه ۱۹۷۸) سپهبد نیروی زمینی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ به‌عنوان سومین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل فعالیت می‌کرد.

ماکلیف فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۲ در نیروی زمینی بریتانیا آغاز کرد و در سال ۱۹۴۸ به ارتش اسرائیل پیوست. وی از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل و جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل بود.

اوایل زندگی

مکلف در سال ۱۹۲۰ در روستای موتزا، نزدیک اورشلیم در دوران قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، متولد شد. والدین او، آریه لیب و باتیا هایا (با نام خانوادگی قبلی چمرسانکی)، از بنیانگذاران این اولین روستای مدرن خارج از اورشلیم بودند که در امتداد جاده یافا واقع شده بود. در جریان شورش‌های فلسطین در سال ۱۹۲۹، ساکنان روستای عرب‌نشین قالونیا به خانه مکلف که در امتداد موتزا قرار داشت حمله کردند و تمام خانواده را به قتل رساندند، به جز مردخای جوان که با پریدن از پنجره طبقه دوم موفق به فرار از قتل‌عام شد. قاتلان شامل یک چوپان که توسط خانواده استخدام شده بود و یک پلیس محلی بودند که تنها کسی در منطقه بود که اسلحه داشت. این قتل جمعیت یهودی فلسطین را شوکه کرد و یکی از به یاد ماندنی‌ترین وقایع شورش بود. با مرگ خانواده نزدیکش، مردخای مکلف توسط اقوامش در اورشلیم و حیفا بزرگ شد.[۱]

حرفه نظامی

مکلف در نوجوانی در هاگانا و واحد مهاجمان شب اُرد وینگیت فعال بود. با شروع جنگ جهانی دوم، او در هنگ فلسطین ارتش بریتانیا ثبت نام کرد و در نبردهای شمال آفریقا و ایتالیا جنگید و در طول این مدت در تیپ یهودی خدمت کرد. او در ژوئیه ۱۹۴۲ با درجه گروهبانی به خدمت گرفته شد. پس از آزادی از ارتش با درجه سرگردی در اوت ۱۹۴۶، در اروپا ماند و در مهاجرت غیرقانونی یهودیان به فلسطین و تهیه اسلحه برای دولت یهودی نوظهور مشارکت داشت. او بعداً به فلسطین بازگشت و دوباره به هاگانا پیوست.

در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، مکلف در تیپ کارملی، به عنوان افسر ارشد عملیات و بعداً به عنوان فرمانده تیپ، جنگید و نیروهای یهودی را در نبرد حیفا و در عملیات نزدیک عکا رهبری کرد. او همچنین در عملیات هیرام شرکت کرد که در آن نیروهای یهودی کل منطقه جلیل را برای اسرائیل تصرف کردند. پس از جنگ، او ریاست هیئت اسرائیلی را برای مذاکره با لبنان و سوریه بر عهده داشت. در نوامبر ۱۹۴۹، او به عنوان معاون رئیس ستاد ییگائل یادین و رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل منصوب شد. پس از استعفای یادین در سال ۱۹۵۲، مک‌لف، که در آن زمان تنها ۳۲ سال داشت، به جای او به عنوان رئیس ستاد منصوب شد. او موافقت کرد که این سمت را فقط برای مدت یک سال بپذیرد. دوران تصدی او به عنوان رئیس ستاد با درگیری‌هایش با وزارت دفاع و به ویژه با شیمون پرز مشخص شد. دیوید بن گوریون در دفتر خاطرات خود اظهار داشت: «من به وضوح احساس می‌کردم که م. از عقده حقارت رنج می‌برد و گمان می‌کردم که اقتدارش تضعیف شده است.» مک‌لف در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۳، پس از درخواست‌های مکرر مبنی بر اصلاح روابط بین ارتش و وزارت دفاع، استعفا داد.[۲]

در آن زمان، اسرائیل با حملات فزاینده فداییان، مهاجمان فلسطینی از کرانه باختری و نوار غزه، که به شهرک‌های مرزی اسرائیل حمله می‌کردند، روبرو بود. در پاسخ به این امر، مک‌لف، سرگرد آریل شارون را مأمور تشکیل یک واحد کماندویی برای حمله به پایگاه‌های فداییان در آن سوی مرز و پایان دادن به حملات به غیرنظامیان اسرائیلی کرد. شارون نیز به نوبه خود، واحد ۱۰۱ را ایجاد کرد که در طول سال ۱۹۵۳، زمانی که در تیپ ۳۵ چترباز ادغام شد، یک سری طولانی از حملات تلافی‌جویانه را انجام داد.

او همچنین مسئول تأسیس واحد ۱۳۱ بود که سلول‌های مخفی را در کشورهای عربی ایجاد کرد تا در صورت جنگ فعال شوند. یک سال بعد، این سلول در مصر در وقایعی که منجر به ماجرای لاون شد، افشا شد.[۳]

فعالیت غیرنظامی

در ۷ دسامبر ۱۹۵۳، دقیقاً یک سال پس از تصدی این سمت، مک‌لف از سمت رئیس ستاد استعفا داد. او در تعدادی از سمت‌های کلیدی در بخش دولتی اسرائیل خدمت کرد. از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۸، او مدیر کل کارخانه‌های دریای مرده بود که صنعت فسفات محلی را در آن منطقه توسعه می‌داد. او همچنین به عنوان مدیر کل هیئت بازاریابی مرکبات و شرکت شیمیایی اسرائیل خدمت کرد.

مک‌لف در سال ۱۹۷۸ بر اثر حمله قلبی در آلمان درگذشت و در گورستان نظامی در کریات شائول، اسرائیل به خاک سپرده شد.

منابع

  1. ↑ Segev, Tom (1999). One Palestine, Complete. Metropolitan Books. p. 324. ISBN 0-8050-4848-0.
  2. ↑ Peri, Yoram (1983) Between battles and ballots. Israeli military in politics. Cambridge University Press. شابک ‎۰−۵۲۱−۲۴۴۱۴−۵. Pages 196,197.
  3. ↑ Peri. Page 237.

پیوند به بیرون