موو هورون

مِوو هورون
מבוא חורון
نویسه‌گردانی(های) عبری
مِوو هورون در the Central West Bank واقع شده
مِوو هورون
مِوو هورون
مِوو هورون در کرانه باختری واقع شده
مِوو هورون
مِوو هورون
مختصات: ۳۱°۵۰′۵۷″ شمالی ۳۵°۲′۹″ شرقی / ۳۱٫۸۴۹۱۷°شمالی ۳۵٫۰۳۵۸۳°شرقی / 31.84917; 35.03583
کشورفلسطین
شوراشورای منطقه‌ای ماته بنیامین
منطقهکرانه باختری
شهرکپوعالی آگودات ییسرائل
بنیان‌گذاری۱۹۷۰
بنیان‌گذاراعضای جنبش عزرا
جمعیت
 (۲۰۱۷)[۱]
۲٬۵۸۹
معنی نامدروازه هورون
وبگاهwww.binyaminregion.org.il/mevo-horon/
مِوو هورون در سال ۱۹۶۹
مِوو هورون در سال ۲۰۱۳

مِوو هورون (מְבוֹא חוֹרוֹן) یک شهرک اسرائیلی و موشاو شیتوفی مذهبی در کرانه باختری اشغالی است. این شهرک در نزدیکی لطرون و شهر مودیعین واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد.

مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شد که در جریان جنگ شش‌روزه توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تخریب و ساکنانشان پاک‌سازی قومی شده بودند. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

پیشینه

مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ توسط اعضای جنبش جوانان عزرا تأسیس شد و نخستین روستا در منطقه شورای ماته بنیامین بود.[۲] این شهرک در سال ۱۹۷۴ به مکان کنونی خود منتقل شد.[۳] نام آن برگرفته از شهر کهن کتاب مقدسی بیت‌هورون (یوشَع ۱۰:۱۰) است که امروزه روستاهای عربی بیت‌اور الفوقا و بیت‌اور التحتا در محل آن قرار دارند.[۴]

شهرک بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شده بود که در جنگ ۱۹۶۷ به‌طور کامل ویران شده بودند.[۵][۶] شماری از فلسطینیان پس از اخراج از روستاهایشان به منطقه بازگشتند و در دهه ۱۹۸۰ به عنوان کارگر کشاورزی در مِوو هورون مشغول به کار شدند. در آغاز انتفاضه اقصی، هنگامی که ایست بازرسی اصلی ورود به اسرائیل چندین کیلومتر به سمت شرق و عمق کرانه باختری جابه‌جا شد، ساکنان موشاو ترتیبی دادند تا این کارگران را از ایست بازرسی جدید سوار کنند؛ هرچند نداشتن مجوز کار اسرائیلی مشکلاتی ایجاد کرد.[۷]

بنا به گزارش‌ها، چندین خیابان در این شهرک به نام شهرک‌های اسرائیلی پیشین نوار غزه نام‌گذاری شده‌اند که در سال ۲۰۰۵ تخلیه شدند.[۸]

کنیسه حَسدی اِنوش

در ۷ ژوئن ۲۰۱۸ ساکنان مِوو هورون و بازماندگان اسرائیلی یهودیان هلندی، کنیسه حَسدی اِنوش را افتتاح کردند. این کنیسه بازسازی دقیق کنیسه‌ای است که زمانی در شهر تربورخ در هلند برپا بود.[۹] کنیسه اصلی تربورخ در ۸ مارس ۱۹۴۵ بر اثر بمباران آمریکایی آسیب دید و بازسازی نشد؛ زیرا دیگر ده مرد بالغ یهودی برای برپایی نماز جماعت در تربورخ باقی نمانده بود. در سال ۱۹۵۸ ویرانه‌های آن تخریب و ساختمانی اداری در محل آن ساخته شد. یک سنگ سکندری محل پیشین کنیسه را در تربورخ نشان می‌دهد.[۱۰]

باستان‌شناسی

در دوران روم باستان، منطقه‌ای که شهرک کنونی در آن قرار دارد بخشی از توپارکی لُد در ایالت یهودیه بود. سکه‌ای از دوره شورش بارکوخبا که اخیراً طی کاوش‌های باستان‌شناسی نجات از بافت دست‌نخورده‌ای به دست آمده، شواهدی بر مشارکت این توپارکی در شورش بارکوخبا فراهم آورده‌است.[۱۱]

جایگاه حقوقی

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.[۱۲][۱۳]

منابع

  1. ↑ "Localities File" (XLS). Israel Central Bureau of Statistics. 2017. Retrieved 22 April 2019.
  2. ↑ Carta's Official Guide to Israel and Complete Gazetteer to all Sites in the Holy Land. Carta. ۱۹۹۳. ص. ۳۲۵. شابک ۹۶۵-۲۲۰-۱۸۶-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Carta's Official Guide to Israel and Complete Gazetteer to all Sites in the Holy Land. Carta. ۱۹۹۳. ص. ۳۲۵. شابک ۹۶۵-۲۲۰-۱۸۶-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Carta's Official Guide to Israel and Complete Gazetteer to all Sites in the Holy Land. Carta. ۱۹۹۳. ص. ۳۲۵. شابک ۹۶۵-۲۲۰-۱۸۶-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Ulla Mundinger (۲۰۱۷). «Walking on Ruins: The Untold Story of Yalu». Jerusalem Quarterly (۶۹): ۲۲.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «Apartheid Israel and the Jewish National Fund of Canada: The Story of 'Imwas Yalu, Beit Nuba and Canada Park». Uri Davis. ۲۰۰۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Kelly، Tobias (۲۰۱۲). Returning to Palestine: Confinement and Displacement Under the Israeli Occupation, in Struggles For Home: Violence, Hope and the Movement of People. Berghahn Books. ص. ۳۱–۳۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «Guerre entre le Hamas et Israël: chez les colons israéliens en Cisjordanie, l'espoir d'un retour à Gaza». Franceinfo. ۲۰۲۳-۱۰-۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «Replica of Dutch synagogue destroyed in WWII opens near Jerusalem». Jewish Telegraphic Agency. ۲۰۱۸-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Henri Bruntink (۲۰۲۴). «Hoe de Terborgse synagoge herrees in een Israëlische nederzetting». Gelderse Post. Oude IJsselstreek. ۸۸ (۳۸): ۱۸–۱۹.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ D. Raviv; B. Zissu (۲۰۲۴). «An Update on the Geographical Distribution of the Coins Minted by the Bar Kokhba». Israel Numismatic Research. ۱۹: ۷۶, ۷۸, ۸۲–۸۳.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  12. ↑ «The Geneva Convention». BBC News. ۲۰۰۹-۱۲-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۱۱-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «West Bank settlements are annexing land in Israel, too». +۹۷۲ Magazine. ۲۰۲۲-۰۱-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۱۱-۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون