مک‌لارن ام‌پی۴/۲

مک‌لارن ام‌پی۴/۲
مک‌لارن ام‌پی۴/۲بی
مک‌لارن ام‌پی۴/۲سی

آلن پروست با مک لارن ام‌پی۴/۲سی نسخه فصل ۱۹۸۶ که در موزه پورشه نمایش داده شده است.
رده	فرمول یک
سازنده	مک‌لارن (شاسی) پورشه (موتور)
طراح(ها)	جان برنارد (مهندس ارشد) استیو نیکولز (طراح ارشد) گوردون کیمبال (معاون طراح) آلن جنکینز (مهندس ارشد) تیم رایت (مهندس ارشد)
مدل قبلی	مک‌لارن ام‌پی۴/۱
مدل بعدی	مک‌لارن ام‌پی۴/۳
مشخصات فنی[۱]
شاسی	پلیمر تقویت‌شده با الیاف کربن ساختار لانه‌زنبوری شاسی یکپارچه
تعلیق (جلو)	سامانه تعلیق دوجناقی، پوش‌راد
تعلیق (عقب)	سامانه تعلیق دوجناقی، پوش‌راد
عرض محور	ام‌پی۴/۲ - ام‌پی۴/۲بی: Front: ۱٬۸۰۳ میلیمتر (۷۱٫۰ اینچ) Rear: ۱٬۶۵۱ میلیمتر (۶۵٫۰ اینچ) MP4/2C: Front: ۱٬۸۱۶ میلیمتر (۷۱٫۵ اینچ) Rear: ۱٬۶۷۶ میلیمتر (۶۶٫۰ اینچ)
فاصلهٔ محورها	۲٬۷۹۴ میلیمتر (۱۱۰٫۰ اینچ)
موتور	تگ-پورشه ۹۰° موتور وی۶, ۱٬۴۹۹ سانتی‌متر مکعب (۹۱٫۵ اینچ مکعب), توربوشارژر موتور وسط، موتور طولی
جعبه‌دنده	مک‌لارن / هیولند اف‌جی‌بی ۵-سرعته جعبه‌دنده دستی
توان	۱۹۸۴: تنظیمات مختلف سطوح بوست توربو ۶۵۰–۸۵۰ اسب بخار ترمز (۴۸۵–۶۳۴ کیلووات؛ ۶۵۹–۸۶۲ اسب بخار متری) (تریم مسابقات) - ۸۰۰–۹۶۰ اسب بخار ترمز (۵۹۷–۷۱۶ کیلووات؛ ۸۱۱–۹۷۳ اسب بخار متری) (تریم تعیین خط)
وزن	۵۴۰ کیلوگرم (۱٬۱۹۰٫۵ پوند)
سوخت	شل پی‌ال‌سی
تایرها	۱۹۸۴: میشلن ۱۹۸۵-۱۹۸۶: گودیر تایر
تاریخچهٔ رقابت‌ها
ورودی‌های مهم	مارلبرو مک‌لارن
رانندگان مهم	7. /1. آلن پروست 8. /1. نیکی لائودا 2. ککه روسبرگ 2. جان واتسون
نخستین حضور	جایزه بزرگ برزیل ۱۹۸۴
نخستین پیروزی	جایزه بزرگ برزیل ۱۹۸۴
آخرین پیروزی	جایزه بزرگ استرالیا ۱۹۸۶
آخرین رویداد	جایزه بزرگ استرالیا ۱۹۸۶
مسابقه‌ها پیروزی‌ها پول پوزیشن‌ها سریع‌ترین دورها ۴۸ ۲۲ ۷ ۱۶
قهرمانی‌های سازندگان	۲ (۱۹۸۴, ۱۹۸۵)
قهرمانی‌های رانندگان	۳ (۱۹۸۴ نیکی لائودا، ۱۹۸۵, ۱۹۸۶ آلن پروست)

مک لارن ام‌پی۴/۲ یک خودروی فرمول یک بود که توسط گروه مک‌لارن برای مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۴ ساخته شد. همچنین دو نسخه ای توسعه یافته از آن با نام‌های ام‌پی۴/۲بی، در فصل ۱۹۸۵ استفاده شد، و نسخه کمی به روز تر شده آن ام‌پی۴/۲سی در فصل ۱۹۸۶ برای این تیم ساخته شد و مورد استفاده قرار گرفت. این خودرو دقیقاً مبتنی بر مدل قبلی خود مک‌لارن ام‌پی۴/۱ای بود که به عنوان یک خودرو آزمایشی مورد استفاده قرار گرفت و در نهایت در مسابقات نهایی سال ۱۹۸۳ استفاده شد.

شاسی این خودرو توسط جان برنارد، استیو نیکولز، گوردون کیمبال، آلن جنکینز، تیم رایت و باب بل طراحی شد و موتور خودرو توسط تگ-پورشه توسط هانس مزگر در کمپانی پورشه طراحی شده بود.

در جایزه بزرگ پرتغال سال ۱۹۸۶، خودرو روزبرگ با لوگوی زرد رنگ مارلبرو برای تبلیغ چراغ‌های مارلبرو رنگ‌آمیزی شد.

• لوتوس ۹۷تی