مگاویروس
| مگاویروس | |
|---|---|
 | |
| طبقه‌بندی ویروس‌ها | |
| Group: | Group I (dsDNA) |
| تیره: | Mimiviridae |
| سرده: | Megavirus |
| گونه‌ها | |
| |
Megavirus[۱] یک سردهٔ ویروسی است که از نظر تبارزایی به Acanthamoeba polyphaga mimivirus (APMV) مرتبط می‌باشد.[۲] در گفتار عامیانه، Megavirus chilense معمولاً فقط «مگاویروس» نامیده می‌شود. تا پیش از کشف پاندوراویروسها در سال ۲۰۱۳، این ویروس بزرگترین قطر کپسید را در میان تمام ویروس‌های شناخته‌شده و همچنین بزرگترین و پیچیده‌ترین ژنوم را در میان تمام ویروس‌های شناخته‌شده دارا بود.[۳]
کشف
Megavirus از یک نمونهٔ آب که در آوریل ۲۰۱۰ در سواحل شیلی، نزدیک ایستگاه دریایی در لاس کروسس جمع‌آوری شده بود، توسط ژان-میشل کلاوری و شانتال آبرگل از آزمایشگاه اطلاعات ساختاری و ژنومی (IGS، CNRS و دانشگاه اکس-مارسی) جدا گردید.[۱] مگاویروس با کشت همزمان با انواع سویه‌های آزمایشگاهی آکانتامبا (Acanthamoeba polyphaga، Acanthamoeba castellanii، Acanthamoeba griffini)[۱] و با پیروی از پروتکلی که توسط تیموتی روبوتام برای جداسازی باکتری‌های انگلی درون‌سلولی ابداع شده بود، جداسازی شد.[۴] مگاویروس آمیب‌ها را آلوده می‌کند.
ساختار
ذرهٔ مگاویروس دارای قطر کپسید پروتئینی ۴۴۰ نانومتر (طبق مشاهدات میکروسکوپ الکترونی بر روی مقاطع نازک اینکلوژن‌های رزین اپوکسی) است که درون یک شبکهٔ جامد از مواد کپسولی شبه‌باکتریایی به ضخامت ۷۵ تا ۱۰۰ نانومتر محصور شده است.[۱] کپسید شش‌ضلعی به نظر می‌رسد، اما تقارن بیست‌وجهی آن به دلیل وجود «دروازهٔ ستاره‌ای» در یک رأس خاص از بیست‌وجهی، کامل نیست. دروازهٔ ستاره‌ای یک ساختار ستاره‌ای پنج‌شاخه است که دریچه‌ای را تشکیل می‌دهد که از طریق آن هستهٔ داخلی ذره به سیتوپلاسم میزبان منتقل می‌شود. این هسته درون ذره با دو غشای لیپیدی محصور شده و همچنین حاوی مجموعهٔ بزرگ و متنوعی از پروتئین‌های ویروسی (مانند تمام کمپلکس رونویسی) است.[۱] به طرز شگفت‌انگیزی، Megavirus از برخی باکتری‌ها بزرگ‌تر است.[۱]
ژنوم
ژنوم Megavirus chilense یک مولکول خطی و دو رشته‌ای از دی‌ان‌ای با ۱٬۲۵۹٬۱۹۷ جفت باز طول است.[۱] این ژنوم دارای ۷ آمینواسیل tRNA سنتتاز است (جدول ۲)، که نمونه‌های اولیه از آنزیم‌هایی هستند که پیشتر تصور می‌شد تنها توسط ارگانیسم‌های سلولی کدگذاری می‌شوند. در حالی که ۴ مورد از این آنزیم‌ها در میمی‌ویروس و ماماویروس (برای تیروزین، آرژینین، سیستئین و متیونین) شناخته شده بودند، مگاویروس سه مورد دیگر (برای تریپتوفان، آسپاراژین و ایزولوسین) را نشان می‌دهد.[۱]
جستارهای وابسته
- میمی‌ویروس – ویروس غول‌پیکری که ویروس‌شناسی را متحول کرد
- ویروس کافه‌تریا رونبرگنسیس – بزرگترین ویروس دریایی
- پاروویروس – کوچکترین ویروس‌های دی‌ان‌ای تک‌رشته‌ای شناخته‌شده
- پیتوویروس – بزرگترین ویروس از نظر طول کپسید (تقریباً ۱٫۵ میکرومتر)
- پاندوراویروس – دومین ویروس بزرگ از نظر طول کپسید (تقریباً ۱ میکرومتر)
- ویروفاژ
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Arslan, D.; Legendre, M.; Seltzer, V.; Abergel, C.; Claverie, J.-M. (2011). "Distant Mimivirus relative with a larger genome highlights the fundamental features of Megaviridae". Proceedings of the National Academy of Sciences. 108 (42): 17486–91. Bibcode:2011PNAS..10817486A. doi:10.1073/pnas.1110889108. PMC 3198346. PMID 21987820.
- ↑ Raoult, D.; Audic, S; Robert, C; Abergel, C; Renesto, P; Ogata, H; La Scola, B; Suzan, M; Claverie, JM (2004). "The 1.2-Megabase Genome Sequence of Mimivirus". Science. 306 (5700): 1344–50. Bibcode:2004Sci...306.1344R. doi:10.1126/science.1101485. PMID 15486256. S2CID 84298461.
- ↑ D Arslan, M Legendre, V Seltzer ... – Proceedings of the ..., 2011 – National Acad Sciences
- ↑ Rowbotham, T J (1983). "Isolation of Legionella pneumophila from clinical specimens via amoebae, and the interaction of those and other isolates with amoebae". Journal of Clinical Pathology. 36 (9): 978–86. doi:10.1136/jcp.36.9.978. PMC 498455. PMID 6350372.
- سردههای ویروس