نادر افشارنادری

نادر افشارنادری
شناسنامه
نام کامل نادر افشارنادری
زادروز ۱۳۰۵
زادگاه مشهد،  ایران
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی
پُستهافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
شاهین
تیم ملی
۱۹۵۱-۱۹۵۲ ایران ۳ (۰)

نادر افشار نادری (۱۳۰۵ در مشهد -۱۱ تیر ۱۳۵۸) فوتبالیست، انسان‌شناس و جامعه‌شناس اهل ایران است.

افشار نادری به عنوان کاپیتان تیم فوتبال شاهین برنده جام قهرمانی باشگاه‌های تهران در سال‌های ۱۳۲۸–۱۳۲۹ گردید.

زندگی

نادر افشار نادری در سال ۱۳۰۵ در مشهد به دنیا آمد. پدرش اسماعیل میرزا با شش واسطه از نوادگان نادرشاه افشار بود. خانواده میرزا اسماعیل هشت فرزند داشت که «نادر» کوچکترین این فرزندان به‌شمار می‌رفت. نادر برادری به نام «داوود میرزا» داشت. این دو، شش خواهر نیز داشتند. نادر تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مشهد به پایان برد. برای تحصیل دانشگاهی به تهران آمد و در حین تحصیل رشته فلسفه و علوم تربیتی در دانشگاه تهران، در وزارت فرهنگ آن روز (وزارت آموزش و پرورش کنونی) به تدریس می‌پرداخت. در سال ۱۳۳۷ موفق به اخذ درجه لیسانس گردید و تحصیلات خود را در رشته جامعه‌شناسی در مؤسسۀ مطالعات وتحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران ادامه داد و در سال ۱۳۳۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. آنگاه برای تحصیلات تکمیلی راهی کشور فرانسه شد. در فرانسه وی به تحصیل رشتۀ مردم‌شناسی پرداخت و در سال ۱۳۴۳ مدرک دکترای خود را در این رشته دریافت کرد.

آرامگاه نادر افشار نادری بهشت زهرا

پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۴۴ و با موافقت غلامحسین صدیقی، به تدریس «مردم‌شناسی نظری» مشغول شد. افشار نادری همواره پژوهش را با تدریس ترکیب کرده بود. وی با گروه‌های تحقیقاتی مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی همکاری می‌کرد، تا سرانجام، با سه محقق دیگر یعنی جواد صفی‌نژاد، هوشنگ کشاورز صدر و حسن پارسا، گروه عشایری را از درون گروه روستایی/ عشایری مؤسسه مطالعات اجتماعی جدا کرد و به آن استقلال بخشید و سرپرستی آن را به عهده گرفت.

وی در این جایگاه سفرهای پژوهشی بسیاری را انجام داد و بسیاری از نقاط ایران از قزوین به ترکمن صحرا، از کهگیلویه و بویراحمد به کوشک و باشت وبابوئی، از عشایرنشین شاهسون به ایل بهمئی‌ را مورد بررسی قرار داد. انگیزه تحقیق او در کهگیلویه، مقاله علی بلوکباشی دربارهٔ ایل بهمئی بود. از سفرهای پژوهشی افشار نادری به این موارد می‌توان اشاره کرد:

سفر به باقرآباد قزوین، منطقهٔ دشتابی بوئین زهرا در بهمن ۱۳۴۴ (نتایج این تحقیق منتشر نشده است). اولین سفر عشایری پژوهشگران گروه عشایری به سرپرستی او در تیر و مرداد ۱۳۴۵. در این سفر ۲۵ روزه ابتدا سراسر منطقه ترکمن صحرا تا نوار مرزی ایران و شوروی مورد بررسی پژوهشی عشایری قرار گرفت. پس از پایان این سفر قلمرو عشایرنشین شاهسون مورد بررسی پژوهشی قرارگرفته، سراسر منطقه، دره‌ها و کوهستان‌های عشایرنشین تا ابه حاتم بک و فرزندانش (سرپرست بزرگ شاهسون‌ها) مورد مطالعه قرار گرفت (نتایج این تحقیق نیز منتشر نگردیده است)، سفر مقدماتی پژوهشی به کهگیلویه و بویراحمد (شش روز در زمستان۱۳۴۵:)، گروه پژوهشی عشایری در این سفر، بررسی مقدماتی در شش ایل منطقه را آغاز نموده و گزارشی در این مورد به سازمان عمران منطقه‌ای کهگیلویه و بویر احمد ارسال داشت، ضمن معرفی و به دست دادن شناختی از شیوۀ زیست کوچندگی عشایر، ضرورت مطالعه طرح جامع یکساله را متذکر گردید. (پیشگفتار+۱۰۸ صفحه، این تحقیق نیز به ورت عمومی انتشار نیافت)

وی به‌عنوان یکی از متخصصان کوچ عشایر، از صاحب‌نظران اسکان عشایر به‌شمار می‌رفت.[۱][۲]

منابع

  1. «انسان‌شناسی و فرهنگ». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ اوت ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲.
  2. رای بن