نارویی (طایفه)

نارویی یا نهرویی، از طایفه‌های بلوچ از نظر تعداد یکی از بیشترین فامیل در میان طوایف بلوچ هستند و همچنین با مرور زمان بر اثر اتفاقاتی همچون نام اجداد و...پسوند به فامیلشان اضافه شده مانند نارویی شمس ، نارویی ایرانی ، نارویی تاجی و...[۱]

بر اساس نظر هنری پاتینجر که در سال ۱۸۱۰ میلادی از بلوچستان دیدن کرده‌است، نارویی‌ها را نژاد قد بلند، فعال و دارای قدرت جسمانی فوق‌العاده معرفی نموده‌است. او می‌گوید آنان در برابر تغییرات اقلیمی سازگار و از مرگ نیز نمی‌ترسند و در هنگام جنگ در نهایت رشادت می‌جنگند. در زمان پاتینجر، مهراب خان نارویی رئیس تمام طایفه نارویی بوده‌است.[۲]

تاریخ

نارویی ها در گذشته از طوایف قدرتمند و حاکم در سیستان بودند.[۳][۴][۵]

رستم دستان بلوچ بود در عصر باستان می زیسته است .[۶]

در سال 1897، بلوچها در سرحد، سراوان و بمپور به رهبری رئیس قبیله نارویی سردار حسین خان قیام کردند. در سال 1897 حسین خان به پهره (ایرانشهر) حمله کرد و در سرحد، سراوان و بمپور شورش عمومی علیه حکومت ایران را رهبری کرد و خواستار کاهش مالیات از یک سوم به یک دهم و خودمختاری شد.[۷]

بلوچستان غربی به ریاست مهراب خان نارویی در استقلال کامل به سر می برد. بمپور در اختیار سعید خان نارویی رییس طایفه نارویی قرار داشت.[۸]

سرداران طایفه نارویی تا مدت ها حاکم بر بلوچستان بودند و قلعه بمپور مقر سکونت آن ها بوده است.[۹][۱۰] از جمله سردار حسین خان پسر سردار محمد علی خان که جدش و پدرش سال ها در بمپور حاکم بودند.[۱۱]

از سرداران و اشخاص برجسته طایفه نارویی می توان به : سردار سعید خان نارویی، سردار حسین خان نارویی، سردار خداد خان نارویی، سردار ملکشاه خان نارویی، سردار محمد علی خان نارویی و مهراب خان نارویی نام برد.[۱۲]

پراکندگی

نارویی ها در ایران در استان سیستان و بلوچستان و همچنین در خراسان ساکن هستند. در شهرهای زابل، ایرانشهر، زاهدان(دزآپ) و نصرت آباد و بفیه شهرهای بلوچستان پراکنده اند.[۱۳] در خراسان رضوی و جنوبی در شهرهای سرخس جیرفت و ... این طایفه ساکن هست.[۱۴]

عده ای از طایفه نارویی در افغانستان ولایت نیمروز ساکن هستند.[۱۵]

منابع

  1. ↑ سالار بهزادی، عبدالرضا ، بلوچستان در سالهای 1307 تا 1317 قمری چاپ (1384).
  2. ↑ خاطرات کلنل پاتینجر. صفحهٔ ۵۹
  3. ↑ "Seistan" (به انگلیسی). 1910.Public Domain This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
  4. ↑ مولسورث سایکس، سرپرسی ،سفرنامه ژنرال سرپرسی سایکس یا ده هزار میل در ایران چاپ (1363).
  5. ↑ "نژاد بلوچ. طرحی تاریخی و قوم شناختی" (به انگلیسی). 1904.Public Domain This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
  6. ↑ "نقش قبایل بلوچ در ساختن امپراتوری ایران قبل از طلوع اسلام: طرحی تاریخی". University of Balochistan (به انگلیسی). Retrieved May 31, 2024.
  7. ↑ "اناسیونالیسم بلوچ: خاستگاه و توسعه آن تا سال 1980" (PDF). دانشگاه لندن. Retrieved May 31, 2024.
  8. ↑ سالار بهزادى, تاج عبدالرضا (1372). بلوچستان در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ قمری. بنياد موقوفات دكتر محمود افشار. p. 70.
  9. ↑ برسیگ, تاج محمد (2001). ناسیونالیسم بلوچ خاستگاه و توسعه آن (به انگلیسی). Routledge. ISBN 969407309X.
  10. ↑ سالار بهزادى, تاج عبدالرضا (1372). بلوچستان در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ قمری. بنياد موقوفات دكتر محمود افشار.
  11. ↑ میرزا, عبدالحمید (1991). سفرنامۀ بلوچستان از ماهان تا چابهار. p. 19.
  12. ↑ سالار بهزادى, تاج عبدالرضا (1372). بلوچستان در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ قمری. بنياد موقوفات دكتر محمود افشار. pp. 70 & 181 & 176 & 121 & 384 & 66 & 176.
  13. ↑ سالار بهزادى, تاج عبدالرضا (1372). بلوچستان در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ قمری. بنياد موقوفات دكتر محمود افشار. pp. ۳۸۴ &.
  14. ↑ سیستانی، ایرج افشار ،مقدمه‌ای بر شناخت: ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران (جلد دوم)| صفحه 1016 چاپ (1366).
  15. ↑ "Baloch Tribal Council" (به انگلیسی). Retrieved May 8, 2024.
  • غلامعلی رئیس الذاکرین (۱۳۷۰)، زادسروان سیستان
  • ایرج افشار، سیستان