نام پرتغالی

نام پرتغالی یا نام لوزوفون، یک نام شخصی در زبان پرتغالی است که معمولاً دست‌کم از یک نام کوچک همراه با نام خانوادگی مادری و نام خانوادگی پدری تشکیل می‌شود. آخرین نام خانوادگی بدون حرف اضافه معمولاً در خطاب‌های رسمی بهره‌گیری می‌شود.

کلیات

قانون پرتغال الزام می‌کند که کودک باید دست‌کم یک نام کوچک و یک نام خانوادگی از یکی از والدین داشته باشد. این قانون همچنین حداکثر شمار مجاز نام‌ها را تعیین می‌کند: تا دو نام کوچک و چهار نام خانوادگی.[۱] راهنمای Ministério da Justiça دربارهٔ این محدودیت توضیح می‌دهد که نام «می‌تواند حداکثر شامل شش واژه ساده یا مرکب باشد که به‌طور معمول تا دو نام کوچک و چهار نام خانوادگی را دربرمی‌گیرد»؛ در برخی شرایط، بیش از این نیز مجاز دانسته می‌شود.[۱]

معمولاً نام‌های خانوادگی مادری پیش از نام‌های خانوادگی پدری می‌آیند، اما عکس این ترتیب نیز ممکن است.[۱] اگر پدر ناشناس باشد یا فرزند را به رسمیت نشناخته باشد، تنها نام‌های خانوادگی مادر بهره‌گرفته می‌شود. کودک می‌تواند نام‌های خانوادگی نیاکان والدینش را دریافت کند، حتی اگر آن نام‌ها بخشی از نام‌های والدین نباشند، به شرط آنکه والدین ثابت کنند که آن نام‌ها در میان نیاکانشان رایج بوده‌است.[۱]

تعداد نام‌ها

در پرتغال چندان غیرمعمول نیست که یک زن متأهل دو نام کوچک و شش نام خانوادگی داشته باشد: دو نام از خانواده مادری، دو نام از خانواده پدری و دو نام آخر از همسرش. افزون بر این، برخی از این نام‌ها ممکن است بیش از یک واژه باشند، به‌گونه‌ای که یک نام کامل زنانه می‌تواند بیش از ۱۲ واژه داشته باشد. برای نمونه، نام «Maria do Carmo Mão de Ferro e Cunha de Almeida Santa Rita Santos Abreu» برای یک زن متأهل تعجب‌آور نخواهد بود. Mão de Ferro (به معنای دست آهنین) و Santa Rita (برگرفته از نام قدیسه ریتای کاسیا) هر کدام تنها یک نام خانوادگی به‌شمار می‌آیند. در این مورد، Santos Abreu احتمالاً از همسر این زن آمده‌است. او معمولاً با نام Maria do Carmo Abreu شناخته می‌شود (زیرا نام‌های مریمی معمولاً به هم پیوسته می‌مانند) و در فهرست‌بندی الفبایی زیر Abreu دسته‌بندی می‌شود.

در پرتغال، رسم رایجی وجود دارد که به فرزند چهار نام خانوادگی داده شود تا بتواند نام خانوادگی هر دو والدین خود را داشته باشد. برای نمونه، امپراتور پدروی یکم برزیل (که با عنوان شاه پدروی چهارم پرتغال نیز شناخته می‌شود) (۱۷۹۸–۱۸۳۴) نام کامل Pedro de Alcântara Francisco Antônio João Carlos Xavier de Paula Miguel Rafael Joaquim José Gonzaga Pascoal Cipriano Serafim de Bourbon e Bragança را داشت، و پسرش، امپراتور پدروی دوم برزیل، نام کامل Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bibiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Habsburgo-Lorena e Bragança را داشت. برای سادگی، بیشتر پرتغالی‌ها تنها از دو نام خانوادگی بهره می‌گیرند.

برای نمونه، اگر José Santos Almeida و Maria Abreu Melo دختری داشتند، نام او می‌توانست به سادگی Joana Melo Almeida باشد (نام کوچک + نام خانوادگی مادر + نام خانوادگی پدر). با این حال، می‌توانستند دو نام کوچک به او بدهند، برای مثال Joana Gabriela، و نام‌های خانوادگی را به شیوه‌های گوناگون ترکیب کنند، مانند Joana Gabriela Melo Almeida, Joana Gabriela Abreu Melo Almeida (دو نام خانوادگی از مادر، یکی از پدر)، Joana Gabriela Abreu Santos Almeida (یک نام از مادر، دو نام از پدر)، یا حتی Joana Gabriela Abreu Melo Santos Almeida (دو نام از هر یک از والدین).

همچنین می‌توان از نام‌های خانوادگی‌ای بهره گرفت که بخشی از نام قانونی هیچ‌یک از والدین نیستند، اما والدین حق استفاده از آن‌ها را دارند؛ یعنی نام خانوادگی پدربزرگ، مادربزرگ یا اجداد دورتری که به پدر یا مادر منتقل نشده‌است. این فرزند احتمالاً با آخرین نام خانوادگی‌اش، یعنی Joana Almeida، شناخته خواهد شد. با این حال، والدینش می‌توانند ترتیب نام‌های خانوادگی را تغییر دهند و نام او را Joana Almeida Melo و مانند آن بگذارند. در این صورت، او احتمالاً با نام Joana Melo شناخته خواهد شد.

در پرتغال، داشتن تنها یک نام خانوادگی نادر است و معمولاً زمانی رخ می‌دهد که هر دو والدین نام خانوادگی یکسانی داشته باشند تا از ترکیب‌های تکراری مانند António Santos Santos پرهیز شود (که البته از نظر قانونی نامی پذیرفتنی خواهد بود).[۱] در برزیل، داشتن تنها یک نام خانوادگی در مناطقی که جوامع بزرگ مهاجران غیرپرتغالی‌زبان در آن‌ها زندگی می‌کنند، رایج است.

املا

نام‌های پرتغالی دارای املای استانداردی هستند، زیرا نام‌ها به‌مثابه اسم‌های عادی به‌شمار می‌روند و از این‌رو تابع قواعد نگارشی زبان پرتغالی هستند. املای بسیاری از نام‌ها در طول زمان و با اصلاحات رسم‌الخط دگرگون شده‌است؛ در عین حال، صورت‌های کهن برخی نام‌ها همچنان به‌کار می‌روند، هرچند بر اساس قواعد کنونی رسم‌الخط غلط محسوب می‌شوند. «توافق‌نامه رسم‌الخط» (Acordo Ortográfico)، که در برزیل و پرتغال اعتبار دارد، در بخش یازدهم (اسم‌های خاص) چنین مقرر می‌دارد: «Os nomes próprios personativos, locativos e de qualquer natureza, sendo portugueses ou aportuguesados, serão sujeitos às mesmas regras estabelecidas para os nomes comuns.» («اسم‌های خاص مربوط به نام‌شناسی انسان و جای‌نام‌شناسی، در صورتی که پرتغالی یا پرتغالی‌شده باشند، تابع همان قواعد نگارشی‌اند که برای اسم‌های عادی وضع شده‌اند.»).[۲]

برزیل

در برزیل، هیچ قانونی دربارهٔ نام‌ها وجود ندارد و تنها نام‌های رکیک یا مضحک هنگام ثبت تولد فرزند در «کارتوریو دی رژیسترو سیویل» (cartório de registro civil) — یعنی دفاتر ثبت احوال — ممنوع هستند. بسیاری از صورت‌های کهن در کنار صورت‌های درست رسم‌الخطی و حتی صورت‌های تزئینی همزیستی می‌کنند (مانند Felipe [رایج]، Philippe [کهن و سنتی]، Fellype [تزئینی]).[۳][۴][۵][۶]

نام‌هایی با الهام از زبان‌های بین‌المللی رواج گسترده‌ای دارند و با خود حروف غیرمعمول «k", "w» و «y» (مانند Katya, William)، نشانه‌های آوایی ناهمخوان با تلفظ برزیلی (مانند Desirée که «Desirrê» خوانده می‌شود) یا نشانه‌هایی که در پرتغالی وجود ندارند (مانند Thaïs)، حروف مضاعف که تلفظ بیگانه‌شان حفظ می‌شود (مانند Roosevelt) یا نمی‌شود (مانند Giovanni)، حروف ساکت (همانند Desirée و Thaïs که پیش‌تر ذکر شدند) و حروفی که قرار است برخلاف هنجارهای رسم‌الخطی خوانده شوند (مانند Juan اگر به تلفظ اسپانیایی مقصود باشد، یا Hannah اگر «h» آغازین به‌صورت صدادار تلفظ شود) را به همراه می‌آورند. والدین می‌توانند هر نوع نامی بسازند و پسوندهایی با رنگ و بوی انگلیسی یا فرانسوی برای القای حال‌وهوای خارجی به اسامی فرزندانشان کاربرد فراوان دارند؛ مانند «-son» برای پسران و «-elly» برای دختران (مثل Deividson, Jéferson, Joeldson, Maiksson, Andrielly, Marcelly, Nadrielly, Nathyelly و مانند آن‌ها). این پدیده را می‌توان به‌آسانی در نام‌های بازیکنان فوتبال برزیلی مشاهده کرد.[۷][۸][۹]

نام‌های چهره‌های تاریخی درگذشته باید بر اساس قواعد رسم‌الخط کنونی نوشته شوند: لوئیس دکاموئش (نه Luiz de Camoens)، ونسسلاو براس (نه Wenceslau Braz)، اوکلیدس دا کونیا (نه Euclydes da Cunha)، توماس آنتونیو گونزاگا (نه Thomaz Antonio Gonzaga) و مانند اینها.[۱۰][۱۱][۱۲]

پرتغال

در پرتغال، نام‌های شخصی دارای یک املای استاندارد هستند که هنجار به‌شمار می‌رود (حتی برای اشخاص غیرمعاصر) و قواعد مربوط به آن از سوی «انستیتوی ثبت اسناد و سردفتری» (Instituto dos Registos e do Notariado) به‌اجرا درمی‌آید. فهرستی مشخص از نام‌های مجاز تعریف شده‌است؛[۱۳] صورت‌های غلط رسم‌الخطی و کهن (مثلاً Luiz صورت کهن Luís است) و نام‌هایی که حاوی حروف بیگانه — k, y، w — هستند، معمولاً مجاز نیستند. با این حال، افراد مسن‌تری که با صورت‌های کهن ثبت شده‌اند، به استفاده از آن‌ها ادامه داده‌اند (نمونه‌اش مانوئل دی الیویرا است که صورت نوین نام او Manuel خواهد بود). در مورد نام‌های خانوادگی، هیچ محدودیت قانونی وجود ندارد و از این‌رو بسیاری از مردم همچنان از صورت‌های کهن اسامی خانوادگی بهره می‌برند؛ مانند Athayde یا Telles (صورت‌های نوین: Ataíde و Teles).

حرف اضافه de

حرف اضافه de و صورت‌های دستوری آن (da, das, do, dos) در نام‌های خانوادگی پرتغالی به‌کار می‌روند؛ مانند Maria da Cunha, José das Neves, Joana do Rosário, Luís dos Santos, Gabriela de Sousa. آخری به معنای «از» یا «متعلق به» است، در حالی که بقیه به معنای «از آنِ» یا «متعلق به» همراه با حرف تعریف هستند. قرارداد رایج در پرتغالی این است که این حروف با حرف کوچک نوشته شوند. این عناصر بخشی از یک نام مرکب به‌شمار می‌روند؛ برای نمونه، «Sousa» با «de Sousa» متفاوت است، اما هر دو در فهرست الفبایی زیر حرف «S» ردیف می‌شوند. «Luiz Pereira da Silva» را «آقای Silva» خطاب می‌کنند، نه «آقای da Silva». حرف ربط e (به معنای «و») نیز رایج است؛ مانند «Maria Costa e Silva». این معمولاً یک نام خانوادگی مرکب است.

برجسته‌ترین استثنا بر این هنجار، رئیس‌جمهور پیشین آنگولایی ژوزه ادوآردو دوس سانتوس است که اغلب «رئیس‌جمهور Dos Santos» خطاب می‌شود، حتی در میان پرتغالی‌زبانان و در رسانه‌های پرتغالی‌زبان (هرچند در پرتغال، صورت‌های «Presidente José Eduardo dos Santos» یا «Presidente Eduardo dos Santos» هنوز رایج‌تر هستند). به همین ترتیب، رسانه‌های انگلیسی‌زبان اغلب این قاعده را نادیده می‌گیرند و به لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا به‌عنوان «Mr. Da Silva» اشاره می‌کنند، به‌جای «Mr. Silva".

نام‌خانوادگی و ازدواج

رسم گرفتن نام‌خانوادگی شوهر توسط زن، در اصل یک سنت پرتغالی یا برزیلی نبوده‌است. این رسم در اواخر سده نوزدهم در میان طبقات بالا و تحت تأثیر فرانسه رواج یافت. پس از دهه ۱۹۴۰ (۱۳۲۰ خورشیدی)، این رویه تقریباً به یک الزام اجتماعی تبدیل شد؛ بی‌توجهی به آن، به‌ویژه تا دهه ۱۹۷۰ (۱۳۵۰ خورشیدی)، نشانه‌ای از همباشی غیررسمی تلقی می‌شد. در پرتغال از سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶ خورشیدی) و در برزیل از دهه ۱۹۷۰ (۱۳۵۰ خورشیدی)، زن این اختیار را دارد که پس از ازدواج نام‌خانوادگی شوهر را بگیرد یا نگیرد. در پرتغال از سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶ خورشیدی) و در برزیل از سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۱ خورشیدی)، شوهر نیز می‌تواند نام‌خانوادگی همسرش را بپذیرد. در پرتغال، در این حالت معمولاً هر دو همسر پس از ازدواج نام خود را تغییر می‌دهند (برای نمونه، José Santos Almeida و Maria Abreu Melo می‌توانند به José Santos Melo Almeida و Maria Abreu Melo Almeida یا حتی «José Santos Almeida Melo» و «Maria Abreu Melo Almeida» تبدیل شوند). در برزیل هنوز الگوی مشخصی در این زمینه دیده نمی‌شود.

پذیرش اجباری نام ترکیبی جدید گاه به ترکیب‌های نامعمولی منجر می‌شد، به‌ویژه هنگامی که نام‌خانوادگی زن حفظ می‌شد؛ مانند حالت نه‌چندان نادری که هر دو همسر پیش از ازدواج نام‌خانوادگی یکسانی داشتند. موقعیت گیج‌کننده دیگری نیز پیش می‌آمد؛ برای نمونه، اگر زنی به نام Ana Lima Silva با مردی به نام João Lima ازدواج می‌کرد، نام او می‌توانست به Ana Lima Silva Lima تبدیل شود. امروزه در پرتغال، شخص می‌تواند نام‌خانوادگی (های) همسر خود را بپذیرد، اما تنها در ترکیب با نام‌خانوادگی‌های اصلی خودش. برای نمونه، اگر Maria Abreu Melo با José Santos Almeida ازدواج کند، می‌تواند Maria Abreu Melo Almeida یا Maria Abreu Melo Santos Almeida شود.

در برزیل، زن می‌تواند نام‌خانوادگی (های) شوهر را بگیرد و در عین حال نام دوشیزگی خود را نگه دارد یا نگه ندارد. برای نمونه، هنگامی که Maria Abreu Melo با José Santos Almeida ازدواج می‌کند، می‌تواند Maria Abreu Melo Almeida, Maria Abreu Melo Santos Almeida, Maria Santos Almeida, Maria Almeida و غیره شود. رایج‌ترین رویه آن است که زن بخشی از نام تولدش را نگه می‌دارد و بخشی از نام‌خانوادگی شوهر را می‌گیرد تا از رشته نام‌های بیش از حد طولانی پرهیز شود. پس در مثال بالا، رایج‌ترین ترکیب Maria Melo Almeida خواهد بود.

در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱ خورشیدی)، یکی از شعبه‌های دادگاه عالی دادگستری برزیل به زنی اجازه داد که در ازدواج عرفی نام‌خانوادگی شریک مرد خود را بپذیرد.[۱۴]

مرتب‌سازی الفبایی

هنگام تهیهٔ فهرست‌های الفبایی از نام‌های پرتغالی، معمولاً نام کامل شخص مبنا قرار می‌گیرد و بر اساس نام‌های کوچک مرتب می‌شود. این رویه بیشتر در مدارس یا اسناد رسمی به کار می‌رود و دلیل اصلی آن این است که بسیاری از مردم در زندگی روزمره از ترکیب‌های گوناگونی از نام خانوادگی بهره می‌گیرند یا اصلاً آخرین نام خانوادگی را به کار نمی‌برند. این موضوع مرتب‌سازی بر اساس نام خانوادگی مورد استفاده را دشوار می‌سازد. نمونه‌ای از یک فهرست الفبایی معمول چنین است:

  • António Borges Santos
  • António Silva Abreu Melo
  • Leonor Soares Henriques Pais
  • Sofia Matilde Almeida Pais

اما در زمینه‌هایی مانند دفترچه تلفن یا کتاب‌شناسی، رویهٔ مرتب‌سازی بر اساس (آخرین) نام خانوادگی ترجیح داده می‌شود:

  • Melo, António Silva Abreu
  • Pais, Leonor Soares Henriques
  • Pais, Sofia Matilde Almeida
  • Santos, António Borges (یا Antônio، که در برزیل به کار می‌رود)

حروف ربط و پسوندهایی که پیش یا پس از نام خانوادگی می‌آیند، مانند «da» و «Filho»، در مرتب‌سازی نادیده گرفته می‌شوند. هنگامی که نام خانوادگی مرکب کامل شناخته‌شده باشد، حتی اگر با خط تیره نوشته نشده باشد، بر اساس اولین بخش آن مرتب می‌شود. در صورت ابهام، باید از آخرین نام خانوادگی بهره گرفته شود. برای نمونه:

  • Chagas Filho, Carlos
  • Campos, Luís Pereira Siqueira
  • Sousa, Luís de

در پیامد این رویه‌ها، خطا در فهرست‌های الفبایی مرتب‌شده بر اساس نام خانوادگی هنگام برخورد با نام‌های پرتغالی امری رایج است. افزون بر این، نام‌های پرتغالی که در فرهنگ دیگری جذب شده‌اند — مانند نام‌های انگلیسی‌زبانان یا فرانسوی‌زبانان پرتغالی‌تبار — معمولاً بر اساس رویه‌های همان زبان یا فرهنگ برخورد می‌شود. برای نمونه، نویسندهٔ نویسندهٔ پرتغالی‌آمریکایی جان دوس پاسوس با نام خانوادگی Dos Passos (با «D» بزرگ) شناخته می‌شود.

بسامد

پرکاربردترین نام‌های خانوادگی در پرتغال و برزیل

برخی از پرتکرارترین نام‌های خانوادگی در پرتغال به شرح زیر است:[۱۵][۱۶]

ترتیب نام خانوادگی
  • بسامد
  • ٪
بسامد (به هزار نفر)
۱ Silva ۹٫۴۴٪ ۹۹۵
۲ Santos ۵٫۹۶٪ ۶۲۸
۳ Oliveira ۵٫۲۵٪ ۵۵۳
۴ Sousa ۴٫۸۸٪ ۵۱۴
۵ Rodrigues ۳٫۷۱٪ ۳۹۱
۶ Ferreira ۳٫۶۸٪ ۳۸۷
۷ Alves ۳٫۵۷٪ ۳۷۶
۸ Pereira ۳٫۲۳٪ ۳۴۰
۹ Lima ۲٫۹۹٪ ۳۱۵
۱۰ Gomes ۲٫۹۵٪ ۳۱۱
۱۱ Costa ۲٫۸۲٪ ۲۹۷
۱۲ Ribeiro ۲٫۷۶٪ ۲۹۱
۱۳ Martins ۲٫۵۷٪ ۲۷۱
۱۴ Carvalho ۲٫۵۲٪ ۲۶۵
۱۵ Almeida ۲٫۵۱٪ ۲۶۵
۱۶ Lopes ۲٫۳۷٪ ۲۵۰
۱۷ Soares ۲٫۲۷٪ ۲۳۹
۱۸ Fernandes ۲٫۲۷٪ ۲۳۹
۱۹ Vieira ۲٫۰۹٪ ۲۲۰
۲۰ Barbosa ۱٫۹۷٪ ۲۰۸
۲۱ Rocha ۱٫۹۳٪ ۱۹۲
۲۲ Dias ۱٫۶۹٪ ۱۷۸
۲۳ Nascimento ۱٫۵۴٪ ۱۶۲
۲۴ Andrade ۱٫۵۳٪ ۱۶۱
۲۵ Moreira ۱٫۳۹٪ ۱۴۶
۲۶ Nunes ۱٫۳۲٪ ۱۳۹
۲۷ Marques ۱٫۲۸٪ ۱۳۵
۲۸ Machado ۱٫۲٪ ۱۲۷
۲۹ Mendes ۱٫۱۱٪ ۱۱۷
۳۰ Freitas ۱٫۰۷٪ ۱۱۳
۳۱ Cardoso ۱٫۰۴٪ ۱۱۰
۳۲ Ramos ۰٫۹۸٪ ۱۰۳
۳۳ Gonçalves ۰٫۹۷٪ ۱۰۲
۳۴ Santana ۰٫۹۴٪ ۹۹
۳۵ Teixeira ۰٫۹۳٪ ۹۸
۳۶ Araújo ۰٫۹۲٪ ۹۷
۳۷ Conceição ۰٫۸۶٪ ۹۱
۳۸ Bezerra ۰٫۸۵٪ ۹۰
۳۹ Campos ۰٫۸۵٪ ۹۰
۴۰ Reis ۰٫۸۲٪ ۸۶
۴۱ Melo ۰٫۸۲٪ ۸۶
۴۲ Moraes ۰٫۸۱٪ ۸۶
۴۳ Borges ۰٫۷۶٪ ۸۰
۴۴ Castro ۰٫۶۹٪ ۷۳
۴۵ Monteiro ۰٫۶۹٪ ۷۲
۴۶ Moura ۰٫۶۷٪ ۷۱
۴۷ Miranda ۰٫۶۶٪ ۷۰

بر پایه پژوهشی گسترده بر روی نام‌های استخراج‌شده از شبکه‌های اجتماعی گوناگون، رایج‌ترین نام‌های خانوادگی در برزیل به شرح زیر است:[۱۷]

نام خانوادگیبسامد
Silva۲٫۴۰۹۸۱۸٪
Santos۲٫۰۸۴۹۵٪
Oliveira۱٫۸۰۷۴۹۲٪
Souza۱٫۳۹۱۶۸۵٪
Rodrigues۱٫۱۶۰۷۶۹٪
Lima۱٫۰۹۵۷۲۴٪
Alves۱٫۰۵۶۹۱۵٪
Ferreira۱٫۰۱۲۴۱۸٪
Pereira۰٫۸۷۸۳۷۲٪
Gomes۰٫۷۹۲۳۵۲٪
Costa۰٫۷۶۱۹۴۲٪
Ribeiro۰٫۷۴۵۳۷۴٪
Martins۰٫۶۸۴۷۸۵٪
Almeida۰٫۶۶۰۷۷۳٪
Carvalho۰٫۶۵۱۵۱۷٪
Soares۰٫۶۲۱۹۳۴٪
Fernandes۰٫۵۹۲۱٪
Lopes۰٫۵۹۰۰۱۱٪
Araujo۰٫۵۶۹۷۴۷٪
Nascimento۰٫۵۵۵۰۷۸٪
Sousa۰٫۵۳۴۱۳۵٪

رایج‌ترین نام‌های کوچک در پرتغال و برزیل

بر پایه روزنامه Público,[۱۸] رایج‌ترین نام‌های شخصی در پرتغال برای ۱۰۵٬۰۰۰ کودک متولدشده در سال ۲۰۰۸ عبارت بودند از:

مردانزنان
João (3189)Maria (4497)
Rodrigo (3074)Beatriz (2897)
Martim (2443)Ana (2897)
Diogo (2128)Leonor (2374)
Tiago (2088)Mariana (2374)
Tomás (2043)Matilde (2131)

بر پایه آمار مؤسسه جغرافیا و آمار برزیل، رایج‌ترین نام‌های شخصی در برزیل در سال ۲۰۱۰ عبارت بودند از:[۱۹]

نامشمار موارد
۱. Maria۱۱٬۷۳۴٬۱۱۹
۲. José۵٬۷۵۴٬۵۲۹
۳. Ana۳٬۰۹۸٬۸۵۸
۴. João۲٬۹۸۴٬۱۱۹
۵. Antônio۲٬۵۷۶٬۳۴۸
۶. Francisco۱٬۷۷۲٬۱۹۷
۷. Carlos۱٬۴۸۹٬۱۹۱
۸. Paulo۱٬۴۲۳٬۲۶۲
۹. Pedro۱٬۲۱۹٬۶۰۵
۱۰. Lucas۱٬۱۲۷٬۳۱۰

بر پایه وب‌گاه Certidão de Nascimento، ده نام شخصی برتر در برزیل در سال ۲۰۱۴ عبارت بودند از:

مردانزنان
۱. MiguelSophia
۲. DaviAlice
۳. ArthurJulia
۴. PedroIsabella
۵. GabrielManuela
۶. BernardoLaura
۷. LucasLuiza
۸. MatheusValentina
۹. RafaelGiovanna
۱۰. HeitorMaria Eduarda

نمایه‌سازی

بر اساس شیوه‌نامه شیکاگو، نام‌های پرتغالی بر پایه آخرین جزء نام نمایه‌سازی می‌شوند و این رویه با نمایه‌سازی نام‌های اسپانیایی تفاوت دارد.[۲۰] نام خانوادگی از خط پدری (نام خانوادگی پدربزرگ پدری) همچنان نامی است که هم برای نام‌های اسپانیایی و هم برای نام‌های پرتغالی نمایه‌سازی می‌شود.[۲۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 Registo Civil, Instituto dos Registos e Notariado, Ministério da Justiça. «Composição do nome» [Composition of the name]. IRN.Justica.gov.pt (به پرتغالی اروپا). دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۲. «O nome completo deve compor-se, no máximo, de seis vocábulos gramaticais, simples ou compostos, dos quais só dois podem corresponder ao nome próprio e quatro a apelidos.»{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Academia Brasileira de Letras – Formulário Ortográfico (in Portuguese)
  3. ↑ Manuela ou Manoela? بایگانی‌شده در ۲۰۱۵-۰۱-۰۵ توسط Wayback Machine (in Portuguese)
  4. ↑ Isabela – com S بایگانی‌شده در ۲۰۱۴-۰۱-۱۶ توسط Wayback Machine (in Portuguese)
  5. ↑ CASTRO, Marcos de. A imprensa e o caos na ortografia. São Paulo: Editora Record. شابک ‎۸۵۰۱۰۵۳۲۵۲ (in Portuguese)
  6. ↑ A imprensa e o caos da ortografia, Nilson Lage, Instituto Gutenberg, 1999. (in Portuguese)
  7. ↑ Geração "on" بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۸-۲۰ توسط Wayback Machine, Roberto Pompeu de Toledo, Revista Veja, Edição 2101, 25 de fevereiro de 2009 (in Portuguese)
  8. ↑ A vingança de José sobre Taílson بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۰ توسط Wayback Machine, Roberto Pompeu de Toledo, Revista Veja, Edição 1672, 25 de outubro de 2000 (in Portuguese)
  9. ↑ Grafia de Nomes Próprios (in Portuguese)
  10. ↑ CIPRO NETO, Pasquale; INFANTE, Ulisses. Gramática da Língua Portuguesa. 1ª ed. São Paulo: Editora Scipione, 1999. (p. 42).
  11. ↑ NISKIER, Arnaldo. Questões Práticas da Língua Portuguesa: 700 Respostas. Rio de Janeiro: Consultor, Assessoria de Planejamento Ltda. , 1992. (p. 45).
  12. ↑ Nomes de pessoas: como escrever? (in Portuguese)
  13. ↑ Lista de vocábulos admitidos (in Portuguese)
  14. ↑ "Mulher que vive em união estável poderá adotar sobrenome do companheiro". JusBrasil (in Portuguese). 4 نوامبر 2012.
  15. ↑ © 2005 SOCIEDADE PORTUGUESA DE INFORMAÇÃO ECONÓMICA S.A. – SPIE بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۱۰-۱۴ توسط Wayback Machine.
  16. ↑ Os 100 Apelidos mais frequentes da População Portuguesa بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۰۲-۲۸ توسط Wayback Machine
  17. ↑ Os sobrenomes mais comuns no Brasil/
  18. ↑ Público بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۲-۱۲ توسط Wayback Machine of July 5, 2009, p. 6
  19. ↑ Brasil، Portal. «Um Brasil de Marias e Josés: IBGE apresenta os nomes mais comuns no País». Portal Brasil (به پرتغالی برزیل). دریافت‌شده در ۱۸ مه ۲۰۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ "Indexes: A Chapter from The Chicago Manual of Style" (Archive). Chicago Manual of Style. Retrieved on December 23, 2014. p. 27 (PDF document p. 29/56).
  21. ↑ "Indexes: A Chapter from The Chicago Manual of Style" (Archive). Chicago Manual of Style. Retrieved on 23 December 2014. p.  27 (PDF document p.  29/56).

پیوند به بیرون