نانسی دلوی فیتزروی

نانسی بور دِلوی فیتزروی
نام هنگام تولدنانسی بور دِلوی
زادهٔ۵ اکتبر ۱۹۲۷
پیتسفیلد، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشت۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴ (۹۶ سال)
شِنِکتِدی، نیویورک، ایالات متحده
محل تحصیلمؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (کارشناسی مهندسی شیمی)
پیشه(ها)مهندسی شیمی، مهندسی مکانیک
شناخته‌شده
برای		انتقال حرارت و دینامیک سیالات
همسررولاند ویکتور فیتزروی جونیور
جوایزآکادمی ملی مهندسی، مدال دمرز مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر، مدال دیویس مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر، مدال صدمین سالگرد انجمن مهندسان مکانیک آمریکا، جایزه دستاورد انجمن مهندسان زن
جایگاه مهندسی
کارفرماجنرال الکتریک
پروژه‌های قابل توجهبرنامه موشکی هرمس، تراشه حرارتی مدار مجتمع، سامانه حفاظت حرارتی
طراحی قابل توجهعنصر آنتن مقاوم‌سازی‌شده (ثبت اختراع)، مجموعه دوشاخه نر مجهز به منبع تغذیه (ثبت اختراع)، پژوهش دربارهٔ انتقال حرارت
وبگاه

نانسی بور دِلوی فیتزروی (۵ اکتبر ۱۹۲۷ – ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴) مهندس آمریکایی متخصص در انتقال حرارت و دینامیک سیالات بود. فیتزروی راهکارهای پیشرفته‌ای برای انتقال حرارت در وسایل نقلیه فضایی، ماهواره‌ها، لوازم خانگی، سامانه‌های تهویه مطبوع، موتورهای جت، توربین‌های گاز، توربین‌های بخار، هسته‌های راکتورهای هسته‌ای، موتورها و بسیاری از انواع دیگر تجهیزات توسعه داد. دو مورد از دستاوردهای او اختراع یک تراشه حرارتی برای اندازه‌گیری دما در مدارهای مجتمع و یک سامانه حفاظت حرارتی برای استفاده در سامانه‌های هشدار زودهنگام ایالات متحده بود.[۱]

تعهد او به گسترش ادبیات کاربردی در زمینه انتقال حرارت و جریان سیال نیز به اندازه دستاوردهای فنی‌اش قابل توجه بود. او هم مهندس شیمی و هم مهندس مکانیک محسوب می‌شود.[۲]

فیتزروی به‌عنوان رئیس انجمن مهندسان مکانیک آمریکا خدمت کرد، دریافت‌کننده جایزه دستاورد انجمن مهندسان زن بود و به عضویت آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد.[۳][۴][۵]

اوایل زندگی و تحصیلات

او که با نام نانسی بور دِلوی در پیتسفیلد، ماساچوست به دنیا آمد، کوچک‌ترین فرزند از میان شش فرزند بود. او از سنین پایین شیفته چگونگی کارکرد اشیا بود. پدرش به‌عنوان سرگرمی با هواپیمای بدون موتور پرواز می‌کرد و فیتزروی را ترغیب کرد که در دوران دبیرستان خلبان شود.[۶] سال‌ها بعد، او مالک و خلبان یک سسنا دوموتوره شد و گواهینامه خلبانی بالگرد دریافت کرد.[۷][۶][۸]

فیتزروی در مهندسی شیمی در مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (RPI) تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۹ با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل شد.[۹]

حرفه

فیتزروی در سال ۱۹۵۰ توسط آزمایشگاه نیروی اتمی نولز استخدام شد و به‌عنوان مهندس دستیار در گروه انتقال حرارت مشغول به کار شد.[۱۰] در سال ۱۹۵۲، او به‌عنوان مهندس توسعه در جنرال الکتریک مشغول به کار شد و در ابتدا بر روی برنامه موشکی هرمس[۴] و طراحی سطوح انتقال حرارت برای هسته‌های راکتورهای هسته‌ای کار کرد.[۱۱] فیتزروی روی طیف گسترده‌ای از مسائل انتقال حرارت کار کرد و به تحلیل انتقال حرارت، طراحی تجهیزات حرارتی ویژه و تعیین ویژگی‌های حرارتی مواد پرداخت. او دربارهٔ مسائل حرارتی در طراحی محصولات پیشنهادی و بهره‌برداری از تجهیزات موجود مشاوره می‌داد؛ از جمله پیش‌بینی رفتار حرارتی انجماد در فرایند شکل‌دهی غوطه‌وری مس برای تولید سیم، مفاهیم پیشرفته خنک‌سازی برای طراحی‌های آینده موتورها و تحلیل سازوکارهای دما و انتقال حرارت در یک کارخانه آب سنگین.[۳][۱۲] فیتزروی طی ۳۷ سال بعد در شرکت جنرال الکتریک باقی ماند.

فیتزروی از سال ۱۹۶۳ در آزمایشگاه‌های فناوری پیشرفته به‌عنوان مهندس متخصص انتقال حرارت فعالیت کرد. در سال ۱۹۶۵، او به‌عنوان مشاور انتقال حرارت در مرکز تحقیق و توسعه مشغول به کار شد و روی توربین‌های گاز، ماهواره‌های فضایی و فناوری‌های دیگر فعالیت کرد.[۴] او تخصص خود در طراحی حرارتی را برای سامانه تشخیص یخ‌زدگی ورودی‌های موتور هواپیمای J-۷۹ به کار گرفت و راهکارهایی برای حفظ دمای تجهیزات الکترونیکی حساس موجود در ماهواره‌های فضایی در دمای اتاق ارائه کرد، در حالی که پوسته ماهواره به‌طور متناوب بیش از حد گرم و بیش از حد سرد می‌شد.[۳][۱۳]

کار فیتزروی ماهیت میان‌رشته‌ای مهندسی را نشان می‌دهد، زیرا می‌توان او را هم مهندس شیمی و هم مهندس مکانیک دانست.[۲] او به مدت ۲۰ سال ویراستار کتاب‌های داده انتقال حرارت و جریان سیال GE بود؛ این مجموعه مرجعی بود که از سال ۱۹۷۰ به‌صورت اشتراکی در اختیار مهندسان سراسر جهان قرار گرفت.[۱۰][۱] بخش زیادی از مطالب این کتاب‌ها در کتاب‌های درسی متعارف پوشش داده نمی‌شد و در نتیجه، این کتاب‌ها به منابع فنی پرکاربردی تبدیل شدند که به‌طور مکرر با اطلاعات تکمیلی به‌روزرسانی می‌شدند.[۱]

در طول دهه ۱۹۷۰، فیتزروی به سمت‌های اداری و مدیریتی روی آورد. او در سال ۱۹۷۱ به‌عنوان مدیر مشاوره انتقال حرارت منصوب شد، از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ برنامه‌ریز راهبردی بود و سپس تا سال ۱۹۷۹ به‌عنوان برنامه‌ریز مفاهیم پیشرفته و مدیر پیشنهادها فعالیت کرد. در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲، او مدیر برنامه‌های انرژی و محیط‌زیست در بخش بازار و پروژه‌های توربین جنرال الکتریک بود. پس از آن، به‌عنوان مشاور در حوزه‌های مرتبط با توربین‌های گاز، انرژی هسته‌ای و وسایل نقلیه فضایی فعالیت کرد. او در سال ۱۹۸۷ بازنشسته شد.[۱۱]

ثبت اختراع‌ها

  • پوشش عنصر آنتن مقاوم‌سازی‌شده، شماره ثبت اختراع ایالات متحده ۳٬۸۹۶٬۴۵۰[۱۴]
  • مجموعه دوشاخه نرِ دارای منبع تغذیه، شماره ثبت اختراع ایالات متحده ۳٬۸۸۰٬۴۹۱[۱۵]

سازمان‌ها

فیتزروی در ژوئن ۱۹۸۶ به‌عنوان رئیس انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME)[۴] انتخاب شد. او نخستین زنی بود که ریاست یک انجمن مهندسی ملی بزرگ را بر عهده گرفت.[۵] او در سال ۱۹۶۳ ریاست بخش هادسون-موهاک ASME را بر عهده داشت، در سال ۱۹۸۳ به عضویت هیئت حکام ASME انتخاب شد و پیش از رسیدن به ریاست، سمت‌های محلی و منطقه‌ای متعدد دیگری نیز داشت.[۱][۱۶]

فیتزروی همچنین در انجمن مهندسان زن فعالیت گسترده‌ای داشت و ریاست کنفرانس راهنمایی شغلی هِنیکر ۳ در سال ۱۹۷۳، کمیته نامزدها و کمیته جایزه دستاورد را بر عهده داشت و در کمیته اجرایی نیز خدمت کرد.[۱۷]

فیتزروی همچنین عضو مؤسسه مهندسان شیمی آمریکا (AIChE) و عضو وابسته انجمن ملی مهندسان حرفه‌ای (NSPE) بود. او در هیئت حکام انجمن آمریکایی انجمن‌های مهندسی (AAES) خدمت کرد.[۳][۱]

فیتزروی در هیئت‌های مشورتی ملی نیز فعالیت داشت. او در سال ۱۹۷۲ به عضویت کمیته مشورتی مهندسی بنیاد ملی علوم منصوب شد و پس از آن در کمیته مشورتی پژوهشی NSF خدمت کرد.[۳][۱۸] او همچنین عضو هیئت مهندسی نیروی انسانی در سیاست آموزشی شورای ملی پژوهش بود.[۱۷]

جوایز و افتخارات

  • جایزه دستاورد، انجمن مهندسان زن (۱۹۷۲)[۴]
  • مدال دمرز، مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (۱۹۷۵)[۴]
  • مدال دیویس، مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (۲۰۱۴)[۱۹]
  • عضو ارشد، انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (۱۹۷۹)[۱]
  • جایزه مهندسی بخش سیستم‌های نیرو GE (1979)[۳]
  • مدال صدمین سالگرد، انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (۱۹۸۰)[۴]
  • جایزه فدراسیون زنان حرفه‌ای (۱۹۸۴)[۴]
  • عضو افتخاری ارشد، مؤسسه مهندسان مکانیک (۱۹۸۷)[۲۰]
  • انتخاب‌شده به عضویت آکادمی ملی مهندسی (۱۹۹۶)[۲۱][۲۲]
  • جایزه خدمات برجسته انجمن فارغ‌التحصیلان رنسلیر (۱۹۹۶)[۹]
  • تالار مشاهیر مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (۱۹۹۹)[۲۳]
  • جایزه عضویت افتخاری، انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (۲۰۰۸)[۱۱]
  • دکترای افتخاری مهندسی، مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر (۱۹۹۰)[۲۱]
  • مدرک دکترای افتخاری علوم، مؤسسه فناوری نیوجرسی[۲۱]

میراث

فیتزروی به‌عنوان نخستین زن فارغ‌التحصیل رشته مهندسی شیمی از مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر شناخته می‌شود.[۳][۱][۹] در سال ۱۹۸۶، او نخستین زنی بود که به ریاست ملی انجمن مهندسان مکانیک آمریکا انتخاب شد.[۳][۱][۹][۵]

فیتزروی در سال ۱۹۹۶ به عضویت آکادمی ملی مهندسی درآمد و از طریق تشویق زنان به دنبال کردن حرفه مهندسی، در تقویت تصویر زنان به‌عنوان مهندس نقش داشت. انجمن مهندسان زن در سال ۱۹۷۲ با اهدای جایزه دستاورد از او تقدیر کرد.[۳][۱][۹]

میراث فنی فیتزروی شامل گستره فعالیت‌های او در زمینه انتقال حرارت در جنرال الکتریک (GE) و همچنین نقش او به‌عنوان نویسنده اصلی و ویراستار کتاب‌های GE با عنوان انتقال حرارت و داده‌های جریان سیال به مدت ۲۰ سال بود. این کتاب‌ها به منابع فنی برای مهندسان نسل‌های بعدی در GE و صنعت تبدیل شدند.[۸][۳][۱]

مدال نانسی دِلوی فیتزروی و رولاند وی. فیتزروی در سال ۲۰۱۱ توسط انجمن مهندسان مکانیک آمریکا با هدف تقدیر از «مشارکت پیشگامانه در مرزهای مهندسی که به پیشرفتی چشمگیر در فناوری موجود یا به کاربردهای جدید یا حوزه‌های جدید فعالیت مهندسی منجر شود» ایجاد شد. فیتزروی ریاست کمیته انتخاب دریافت‌کنندگان این مدال را بر عهده داشت.[۸][۲۴]

کالج یونیون در سال ۲۰۰۶، به افتخار نانسی و همسرش، رولاند (فارغ‌التحصیل کالج یونیون در سال ۱۹۴۳)، ساختمان دِلوی-فیتزروی را به این نام اختصاص داد. مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر نیز در سال ۲۰۱۹ ساختمان پذیرش خود را به ساختمان پذیرش نانسی دِلوی فیتزروی، فارغ‌التحصیل ۱۹۴۹، و رولاند وی. فیتزروی جونیور تغییر نام داد.[۸][۲۵]

فیتزروی در سمت‌های مختلف در انجمن‌های مهندسی در سطوح محلی، منطقه‌ای و ملی خدمت کرد. او برای گسترش دامنه استعدادهای فنی، با راه‌اندازی برنامه‌های جدید برای افزایش مشارکت زنان و اقلیت‌ها در مهندسی تلاش کرد.[۳]

زندگی شخصی

فیتزروی زمانی که دانشجوی مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر بود، با همسر آینده‌اش، رولاند ویکتور فیتزروی جونیور، آشنا شد. آن‌ها در سال ۱۹۵۱ ازدواج کردند.[۷][۲۵]

فیتزروی مالک و خلبان یک سسنا دوموتوره بود.[۱] او از نخستین زنان دارای گواهینامه خلبانی بالگرد بود و او و همسرش هر دو از پرواز، قایقرانی و سفر لذت می‌بردند.[۷][۶][۸] فیتزروی در سراسر زندگی خود عضو ویِرلی-گرلز، انجمن بین‌المللی خلبانان زن بالگرد، و ناینتی-ناینز، سازمان بین‌المللی خلبانان زن، بود.[۱]

فیتزروی در شِنِکتِدی، نیویورک، در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.[۲۶][۸]

زندگی‌نامه

  • GE heat transfer and fluid flow data books (1955–1974)
  • Career guidance for women entering engineering (1973)

برای مطالعهٔ بیشتر

Teig, Holly (2025). Chapter 27 "Nancy D. Fitzroy". In Craig, Cecilia; Teig, Holly; Kimberling, Debra; Williams, Janet; Tietjen, Jill; Johnson, Vicki (eds.). Women Engineering Legends 1952-1976: Society of Women Engineers Achievement Award Recipients. Springer Cham. شابک ‎۹۷۸−۳−۰۳۲−۰۰۲۲۳−۵

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539). n.d. Fitzroy, Nancy DeLoye. Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 10, 2025.
  2. 1 2 Craig, Cecilia; Teig, Holly; Kimberling, Debra; Williams, Janet; Tietjen, Jill; Johnson, Vicki (eds.). Chapter 27 "Nancy D. Fitzroy". Women Engineering Legends 1952-1976: Society of Women Engineers Achievement Award Recipients. Springer Cham. شابک ‎۹۷۸−۳−۰۳۲−۰۰۲۲۳−۵
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baylor, Jill. 1988. National Medal of Technology nomination packet. Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539), Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 17, 2025.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Wayne, Tiffany K. (2011), American Women of Science Since 1900, ABC-CLIO, LLC, pp. 398–399, ISBN 978-1-59884-158-9.
  5. 1 2 3 "Deloyle Named ASME President" (PDF), CSWP Gazette, vol. 6, no. 1, American Physical Society, February 1986, archived from the original (PDF) on 20 May 2012, retrieved 2013-04-17.
  6. 1 2 3 Fitzroy, Nancy; Stuart Goldstein. 1987. Challenges and Fun Attract Fitzroy to Mechanical Engineering. miSci - Museum of Innovation and Science. September 29. https://nyheritage.org/collections/nancy-fitzroy-papers. Accessed March 17, 2025.
  7. 1 2 3 "Nancy DeLoye Fitzroy", Engineering Hall of Fame, Edison Tech Center, 2002, retrieved 2013-04-17.
  8. 1 2 3 4 5 6 Fitzroy Obituary. 2024. Dr. Nancy Fitzroy Obituary. Daly Funeral Home, Inc. January 15. https://dalyfuneralhome.com/tribute/details/2055/Dr-Nancy-Fitzroy/obituary.html. Accessed March 17, 2025.
  9. 1 2 3 4 5 Rensselaer Polytechnic Institute (RPI) School of Engineering. n.d. Nancy DeLoye Fitzroy – 1949. https://eng.rpi.edu/person/nancy-deloye-fitzroy-1949. Accessed March 17, 2025.
  10. 1 2 "Women engineers unit commends Mrs. Fitzroy", Schenectady Gazette, Edison Tech Center, p. 33, June 26, 1972, retrieved 2013-04-17.
  11. 1 2 3 "Nancy DeLoye Fitzroy", Notables, American Society of Mechanical Engineers, archived from the original on 2012-02-22, retrieved 2013-04-17.
  12. ↑ Bailey, Martha J. 1998. American Women in Science: 1950 to the Present – A Biographical Dictionary. Santa Barbara, California: ABC-CLIO, Inc. Accessed March 17, 2025.
  13. ↑ Merrill, Sam. 1976. Women in Engineering. Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539), Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 10, 2025.
  14. ↑ US Patent Office. 1975. Patent US-3896450, Hardened antenna element cover issued July 22, 1975. Patent Public Search Basic USPTO. Accessed March 10, 2025.
  15. ↑ US Patent Office. 1975. Patent US-3880491, Male plug assembly incorporating power supply issued April 29, 1975. Patent Public Search Basic USPTO. Accessed March 10, 2025.
  16. ↑ U.S. Woman Engineer. 1986. Nancy Deloye Fitzroy Named ASME President. March/April. Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539), Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 10, 2025
  17. 1 2 SWE Newsletter. 1979. Nancy D. Fitzroy named ASME fellow. January/February. Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539), Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 10, 2025.
  18. ↑ SWE Newsletter. 1972. SWE Achievement Award Winner. September. Society of Women Engineers (SWE) Records (LR001539), Box 188 Folder 17, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University. Accessed March 10, 2025.
  19. ↑ "Mechanical Engineering Pioneer, First Woman President of ASME To Receive Rensselaer Polytechnic Institute Davies Medal", RPI News, Rensselaer Polytechnic Institute, May 2, 2014, retrieved 2017-08-30.
  20. ↑ "Honorary Fellows", Engineering Heritage, Institution of Mechanical Engineers, retrieved 2013-04-17.
  21. 1 2 3 Bernard, Peter (January 31, 1996), "Pentagon Gives Awards To 18 Local Optometrists", SunSentinel, archived from the original on 3 March 2016, retrieved 2013-04-17.
  22. ↑ National Academy of Engineering (NAE). 2025. Dr. Nancy D. Fitzroy 1995. https://www.nae.edu/30092/Dr-Nancy-D-Fitzroy. Accessed March 17, 2025.
  23. ↑ "Nancy DeLoye Fitzroy", Alumni Hall of Fame, Rensselaer Polytechnic Institute, retrieved 2013-04-16.
  24. ↑ "Nancy DeLoye Fitzroy and Roland V. Fitzroy Medal", Engineering honors, awards, and achievement awards, American Society of Mechanical Engineers, retrieved 2013-04-17.
  25. 1 2 Accolades. 2006. DeLoye & Fitzroy: A perfect pair. Union College Magazine (.pdf). Spring. miSci - Museum of Innovation and Science. https://nyheritage.org/collections/nancy-fitzroy-papers. Accessed March 17, 2025.
  26. ↑ "Dr. Nancy DeLoye Fitzroy". The Obituary App. Archived from the original on 18 January 2024. Retrieved 18 January 2024.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.