نبرد دریاچه حوله (۱۱۵۷)
| نبرد دریاچه حوله | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگهای صلیبی | |||||||
| |||||||
| طرفهای درگیر | |||||||
|
پادشاهی اورشلیم شوالیههای معبد | دودمان زنگیان | ||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||
|
بالدوین سوم اورشلیم هیو ابلین (اسیر) برتراند د بلانچفورت (اسیر) اودو د سن آماند (اسیر) | نورالدین زنگی | ||||||
| قوا | |||||||
| نامشخص | نامشخص | ||||||
| تلفات و خسارات | |||||||
| نامشخص ولی جدی | نامشخص | ||||||
نبرد دریاچه حوله (انگلیسی: Battle of Lake Huleh) در ژوئن ۱۱۵۷، نبردی بود میان نیروهای صلیبی به رهبری بالدوین سوم پادشاه اورشلیم و نیروهای زنگی به رهبری نورالدین زنگی که با پیروزی زنگیان همراه بود. درحالی که پادشاه و تعداد از نیروهای صلیبی موفق به فرار شدند، بخش اعظمی از نیروهای صلیبی در این نبرد کشته یا اسیر شدند.
نبرد
نورالدین شهر مستحکم بانیاس در دامنه کوه هرمون را محاصره کرد. در ماه ژوئن، پادشاه بالدوین سوم اورشلیم، ارتش فرانک را جمعآوری کرد و به کمک مدافعان رفت. درحالی که بالدوین و شوالیههایش در نزدیکی دریاچه حوله در بالای رود اردن اردو زده بودند، توسط نیروهای تحت فرمان نورالدین غافلگیر شده و شکست خوردند. این عقب نشینی ناشی از «بیاحتیاطی و عدم هوشیاری معمول بالدوین در هنگام حضور در همسایگی دشمن بود.» بالدوین و سربازان بازماندهاش به قلعه مجاور در صفد پناه بردند. تلفات این نبرد برای ارتش بالدوین قابل توجه و گسترده بود. پادشاه بالدوین خود نیز به سختی از خطر اسارت رهایی یافت درحالی که هیو ابلین، برتراند د بلانچفورت و اودو د سن آماند توسط نیروهای نورالدین اسیر شدند. سپس نورالدین گردن اسیران را به طناب کشید و در خیابانهای دمشق رژه رفت. ابن قلانسی از بسیاری از اسیران صلیبی و سرهای بریده در جشن پیروزی در دمشق نوشتهاست.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Battle of Lake Huleh (1157)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۲۵.