نت اشاره

ساز راهنما (ابوا) و نت اشاره در یک بخش ارکسترال

نت اشاره (انگلیسی: Cue note) یا نُت‌های اشاره، در نت‌نویسی موسیقی، نشانه‌هایی هستند که نوازندگان را از «قطعات مهمی که توسط سازهای دیگر نواخته می‌شوند، مانند ورود پس از یک دوره سکوت طولانی» آگاه می‌کنند.[۱] نُتِ اشاره همچنین می‌تواند به‌عنوان راهنمایی برای ساز دیگر برای بداهه‌نوازی موسیقی یا در صورت وجود تعداد زیادی سکوت در پارت، برای کمک به نوازنده در یافتن محلِ ورود عمل کند.

«نت‌های اشاره ممکن است فقط به‌عنوان راهنما ارائه شوند تا به ورود نوازنده پس از چندین میزان سکوت کمک کنند…[اندازه آن‌ها و تمام عناصر مرتبط با آن] تا حدودی کوچکتر از اندازهٔ نت معمولی است، اما هنوز به اندازۀ کافی بزرگ است که خوانا باشد (۶۵–۷۵٪ از اندازۀ نت اصلی و معمولی).»[۲]

ساز راهنما با متن نشان داده می‌شود و چون نت‌های اشاره کوچکتر از بقیه هستند، ساقه‌های نت‌های راهنما همگی در یک جهت قرار می‌گیرند و نت‌های اشاره به گام بخش ورودی انتقال داده می‌شوند.[۱]

یادکرد

  1. 1 2 McGrain, Mark (1990). Music Notation, p.183. Hal Leonard. شابک ‎۹۷۸۱۴۷۶۸۶۷۰۵۲.
  2. ↑ Gerou, Tom & Lusk, Linda (1996). Essential Dictionary of Music Notation, p.119. Alfred Music Publishing. شابک ‎۹۷۸۱۴۵۷۴۱۰۷۱۰.

منابع

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.