ندای وطن

ندای وطن
نوع	روزنامهٔ هفتگی
بنیانگذار(ان)	احمد مجدالاسلام کرمانی
سردبیر	احمد مجدالاسلام کرمانی
بنیان‌گذاری	۲۷ دسامبر ۱۹۰۶
جهت‌گیری سیاسی	لیبرالیسم
زبان	فارسی
توقف انتشار	ژوئن ۱۹۰۸
دفتر مرکزی	تهران

ندای وطن یک روزنامهٔ هفتگی بود که پس از انقلاب مشروطه در ایران در سال ۱۹۰۶ میلادی آغاز به کار کرد.^[۱] این روزنامه از حکومت مشروطه در ایران حمایت می‌کرد و تا سال ۱۹۰۸ میلادی نیز انتشار آن ادامه یافت.

تاریخچه

روزنامهٔ ندای وطن توسط روزنامه‌نگار احمد مجدالاسلام کرمانی که سردبیر روزنامه نیز بود، تأسیس شد.^[۲]^[۳] نخستین شماره آن در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۶ منتشر شد.^[۴] دفتر مرکزی ندای وطن در تهران بود.^[۴]

کرمانی این روزنامه را به عنوان یک نشریه لیبرال توصیف می‌کرد و تلاش داشت تا مفهوم مشروطه را در ایران برای مردم محبوب‌تر کند.^[۲] در هر شماره، عبارت «حب الوطن من الایمان» (فارسی: عشق به وطن از ایمان است‎) زیر عنوان اصلی آن درج می‌شد. از این جمله برای تشویق میهن‌پرستی در میان خوانندگان روزنامه استفاده شده بود.^[۵]

این روزنامه مرتباً شرح حال مختصری از نمایندگان مجلس را منتشر می‌کرد.^[۲] همچنین اشعار و نامه‌های میهن‌پرستانه خوانندگانش را منتشر می‌نمود.^[۶] برخلاف سایر نشریاتی که در همان دوره تأسیس شدند، مانند روزنامهٔ مجلس این روزنامه به شدت توسط دولت کنترل می‌شد. چاپ روزنامهٔ ندای وطن در ژوئن ۱۹۰۸ متوقف شد.^[۲]

برخی از شماره‌های آن توسط کتابخانه دانشگاه شیکاگو بایگانی شده است.^[۴]

عناوین

روزنامهٔ ندای وطن معمولاً در هشت صفحه به قطع وزیری بزرگ منتشر می‌شد و هر صفحهٔ آن شامل ۲ ستون بود. در عنوان روزنامه نوشته شده بود: «ماهی چهار نسخه طبع و یک جلد کتاب هم به مشترکین تقدیم می‌شود.» قسمت بالای عنوان روزنامه نیز «حب الوطن من الایمان، عدالت-مساوات» و در پایین آن «هل من ناصر ینصرنی» و «آزادی-آبادی» چاپ می‌شد.

این روزنامه در چاپ‌های مختلف از جمله شرقی به صورت سربی چاپ می‌شد. اوایل انتشار هفته‌ای یک بار در روزهای پنجشنبه چاپ می‌شد و جمعه‌ها توزیع می‌گردید. علاوه بر اینکه توزیع روزنامه نیز در همان اداره محل چاپ و نشر روزنامه صورت می‌پذیرفت.^[۷]

محتوا

محتوای روزنامهٔ ندای وطن مانند سایر نشریات و مطبوعات ابتدای دوران مشروطیت شامل مذاکرات مجلس شورای ملی، اخبار داخلی کشور و پایتخت (تهران)، دیدگاه‌های نشریات خارجی دربارهٔ حوادث مربوط به ایران از جمله اتفاقات مشروطیت و مکتوبات یا اخباری که از سایر شهرها (ولایت‌ها) فرستاده می‌شد، بود.^[۷]

خط مشی

خط مشی و سیاست روزنامهٔ ندای وطن، در هر شماره در زیر عنوان مطالب آن در سه سطر چاپ می‌شد که عبارت بودند از:

این روزنامه به کلّی آزاد است و از مطالب سیاسی و قوانین اساسی و ملخص آثار و نتایج دارالشورای ملی ایران و کلّیه اخبار داخله و خارجه بحث می‌نماید.
مقالات علمی و ادبی، تجارتی که مفید به حال ملت و منافی با دین و دولت نباشد، پذیرفته و درج می‌شود.
تصویر بزرگان و مؤسسین محترم و وکلای مفخم مجلس شورای ملی را تدریجاً با گراور نشان می‌دهد.^[۸]

جستارهای وابسته

منابع

↑ Peter Avery (1991). "Printing, the press and literature in modern Iran". In Peter Avery; Gavin R. G. Hambly; Charles Melville (eds.). The Cambridge History of Iran. Vol. 7. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 837–838. doi:10.1017/CHOL9780521200950.023. ISBN 978-1-139-05499-7.
1 2 3 4 Negin Nabavi (2005). "Spreading the Word: Iran's First Constitutional Press and the Shaping of a 'New Era'". Middle East Critique. 14 (3): 314, 316. doi:10.1080/10669920500280656.
↑ Shiva Balaghi (2001). "Print Culture in Late Qajar Iran: The Cartoons of "Kashkūl"". Iranian Studies. 34 (1–4): 167. doi:10.1080/00210860108702003.
1 2 3 "Persian Journals and Periodicals". University of Chicago Library. 28 April 2015. Retrieved 22 April 2023.
↑ Afsaneh Najmabadi (2005). Women with Mustaches and Men without Beards: Gender and Sexual Anxieties of Iranian Modernity. Berkeley and Los Angeles, CA; London: University of California Press. pp. 101, 107, 113. doi:10.1525/9780520931381. ISBN 978-0-520-93138-1.
↑ Valentine M. Moghadam (Summer–Autumn 2000). "Hidden from History? Women Workers in Modern Iran". Iranian Studies. 33 (3–4): 385. doi:10.1080/00210860008701987. JSTOR 4311379.
1 2 «دربارهٔ روزنامهٔ ندای وطن که ۵ دی ۱۲۸۵ تأسیس شد». قدس آنلاین. ۲۰۲۳-۱۲-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ «روزنامهٔ ندای وطن، روزنامه‌ای از دوران مشروطیت ایران». www.iichs.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[petav-1] Peter Avery (1991). "Printing, the press and literature in modern Iran". In Peter Avery; Gavin R. G. Hambly; Charles Melville (eds.). The Cambridge History of Iran. Vol. 7. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 837–838. doi:10.1017/CHOL9780521200950.023. ISBN 978-1-139-05499-7.

[negnab-2] 1 2 3 4 Negin Nabavi (2005). "Spreading the Word: Iran's First Constitutional Press and the Shaping of a 'New Era'". Middle East Critique. 14 (3): 314, 316. doi:10.1080/10669920500280656.

[3] Shiva Balaghi (2001). "Print Culture in Late Qajar Iran: The Cartoons of "Kashkūl"". Iranian Studies. 34 (1–4): 167. doi:10.1080/00210860108702003.

[ucl-4] 1 2 3 "Persian Journals and Periodicals". University of Chicago Library. 28 April 2015. Retrieved 22 April 2023.

[afsa-5] Afsaneh Najmabadi (2005). Women with Mustaches and Men without Beards: Gender and Sexual Anxieties of Iranian Modernity. Berkeley and Los Angeles, CA; London: University of California Press. pp. 101, 107, 113. doi:10.1525/9780520931381. ISBN 978-0-520-93138-1.

[6] Valentine M. Moghadam (Summer–Autumn 2000). "Hidden from History? Women Workers in Modern Iran". Iranian Studies. 33 (3–4): 385. doi:10.1080/00210860008701987. JSTOR 4311379.

[:1-7] 1 2 «دربارهٔ روزنامهٔ ندای وطن که ۵ دی ۱۲۸۵ تأسیس شد». قدس آنلاین. ۲۰۲۳-۱۲-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[8] «روزنامهٔ ندای وطن، روزنامه‌ای از دوران مشروطیت ایران». www.iichs.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]