نسل ساندویچی

بزرگسالان گاهی باید از هر دو نسلِ سالمندان و جوان‌ترها مراقبت کنند.

نسل ساندویچی به گروهی از بزرگسالان میانسال گفته می‌شود که هم‌زمان از والدین سالخوردهٔ خود و فرزندانشان مراقبت می‌کنند. این اصطلاح به یک نسل یا گروه جمعیتی مشخص، به معنای نسلی مانند نسل بزرگ‌ترین‌ها یا نسل بیبی بومرز، اشاره ندارد؛ بلکه بیانگر پدیده‌ای است که می‌تواند هر فردی را که والدین و فرزندانش به‌طور هم‌زمان به حمایت و مراقبت نیاز دارند، دربرگیرد.

این پدیده در اواخر قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا تغییرات در امید به زندگی و افزایش سن فرزندآوری باعث شد مادران اغلب به‌طور هم‌زمان دارای فرزندان خردسال و والدین سالخورده و ناتوان باشند. برای مثال، در اوایل قرن بیستم، ممکن بود یک زن نخستین فرزند خود را در حدود ۲۰ سالگی به دنیا بیاورد؛ در حالی که والدین خودش حدود ۴۰ سال داشتند و معمولاً به مراقبت یا حمایت ویژه‌ای نیاز نداشتند. اما در دهه‌های اخیر، در کشورهای توسعه‌یافته، زنان اغلب در نزدیکی ۳۰ سالگی صاحب فرزند می‌شوند؛ سنی که والدین آنان حدود ۶۰ سال دارند و در نتیجه، پیش از آنکه نوه‌ها به سن بزرگسالی برسند، با احتمال بسیار بیشتری ممکن است به حمایت و مراقبت نیاز پیدا کنند.

این افراد که به‌اصطلاح در وضعیت «ساندویچی» قرار گرفته‌اند، هم‌زمان مسئولیت مراقبت از والدین و فرزندان خود را بر عهده دارند. آنان ممکن است در انجام امور روزمره، دریافت خدمات پزشکی و نظارت بر وضعیت عزیزانشان، مصرف داروها، و همچنین مواجهه با مشکلات مالی، حقوقی و عاطفی به آنان کمک کنند؛ در حالی که خودشان نیز ممکن است با همین دشواری‌ها روبه‌رو باشند.

جستارهای وابسته

• مراقب