نمک‌زدایی با فشرده‌سازی بخار

نمک‌زدایی با فشرده‌سازی بخار (به انگلیسی: Vapor-compression desalination) که به اختصار VC نامیده می‌شود، به فرایند تقطیری اشاره دارد که در آن تبخیر آب دریا یا آب شور از طریق اعمال گرمای حاصل از بخار فشرده‌شده انجام می‌گیرد.

بررسی کلی

از آنجا که تراکم بخار باعث افزایش فشار و دمای آن می‌شود، می‌توان از گرمای نهان آزادشده در حین میعان برای تولید بخار بیشتر استفاده کرد. اثر فشرده‌سازی بخار آب را می‌توان به دو روش انجام داد.

روش نخست از یک سیستم اجکتور استفاده می‌کند که توسط بخار با فشار مانومتریک از یک منبع خارجی تغذیه می‌شود تا بخار را از فرایند نمک‌زدایی بازیافت کند. این شکل از فرایند، اجکتوکامپرشن (ejectocompression) یا ترموکامپرشن (thermocompression) نامیده می‌شود.

در روش دوم، بخار آب به وسیله یک دستگاه مکانیکی که در بیشتر موارد با نیروی الکتریکی کار می‌کند، فشرده می‌شود. این شکل، تراکم مکانیکی بخار (MVC) نامیده می‌شود. فرایند MVC شامل دو نسخه متفاوت است: تراکم بخار (VC) و تراکم بخار در خلأ (VVC). VC به سیستم‌هایی اشاره دارد که در آن‌ها اثر تبخیر در فشار مانومتریک رخ می‌دهد و VVC به سیستم‌هایی گفته می‌شود که در آن‌ها تبخیر در فشارهای زیر اتمسفر (تحت خلأ) انجام می‌گیرد.

تراکم به‌صورت مکانیکی توسط تجهیزاتی مانند توربین تراکم تأمین نیرو می‌شود. با تولید بخار، این بخار به یک کندانسور مبدل حرارتی هدایت می‌شود که بخار را به آب تبدیل می‌کند. آب شیرین حاصل به مخزن ذخیره منتقل می‌شود، در حالی که گرمای حذف‌شده در حین میعان به خوراک باقی‌مانده منتقل می‌گردد.

فرایند VVC کارآمدترین فرایند تقطیر موجود در بازار امروز از نظر مصرف انرژی و نسبت بازیابی آب است.[۱] از آنجا که این سیستم با نیروی الکتریکی کار می‌کند، یک فرایند «پاک» محسوب می‌شود که بسیار قابل‌اطمینان‌بوده و کارکرد و نگهداری آن ساده است.

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

پانویس

  1. ↑ "Water recovery Ratio of MVC (VVC) in Seawater destillation". Seawater destillation WME GmbH. WME GmbH.

منابع