نودلهای ژاپنی
 رامن تازه | |
| گونه | نودل |
|---|---|
| خاستگاه | ژاپن |
| مواد اصلی | آرد، آب |
نودلهای ژاپنی (انگلیسی: Japanese noodles)، نودلها از غذاهای اصلی آشپزی ژاپنی محسوب میشوند.[۱] آنها اغلب بهصورت سرد همراه با سسهای غوطهوری (Dipping sauces)، یا در سوپها و غذاهای گرم سرو میشوند. نام منبع یا نشانی وب در اینجا قرار میگیرد نودلها در طول دوره سونگ، بین دوره هِیآن تا اوایل دوره کاماکورا، از چین به ژاپن وارد شدند.
تاریخچه
نودلها برای نخستین بار در حدود سال ۸۰۰ میلادی و در طول دوره هِیآن (۷۹۴–۱۱۸۵) به ژاپن وارد شدند.[۲] این غذا از چین اقتباس شده بود. در طول دوره ادو، بهویژه بین سالهای ۱۶۶۱ تا ۱۶۷۲، نودل سوبا در رستورانهای پایتخت، یعنی شهر ادو (توکیوی امروزی)، محبوبیت یافت. شایع است که دلیل محبوبیت فوقالعاده آن این بود که نودل سوبا میتواند بهصورت سرد سرو شود؛ و با توجه به آتشسوزیهای متعددی که رخ میداد، دولت استفاده از سوخت را محدود کرده بود.[۳]
انواع نودلهای ژاپنی
- چوکامن نودلهایی هستند که در تهیه رامن استفاده میشوند. این نودلها نازک و بر پایه گندم هستند که از آرد گندم، نمک، آب و «کانسوی» (نوعی آب قلیایی) تهیه میشوند. خمیر پیش از نورد شدن، استراحت کرده و ور میآید. چوکامن بافتی منسجم دارد و معمولاً به رنگ زرد روشن است. این نودلها ممکن است در شکل، عرض و طول متفاوت باشند و در آبگوشت سرو میشوند. غذاهای نیایِ رامن در دهه ۱۸۸۰ توسط مهاجران چینی وارد ژاپن شدند. کلمه رامن وامواژهای ژاپنی از واژه لامیان در چینی ماندارین (به معنای «نودل کشیدهشده») است. یک باور اشتباه رایج این است که رامن اقتباسی ژاپنی از لامیان است، اما این دو غذا رابطه مستقیمی با هم ندارند و اینکه رامن چگونه نام خود را از لامیان گرفته است، همچنان نامشخص باقی مانده است. رامن از غذاهای نودلی جنوب چین، بهویژه آشپزی کانتونی، تکامل یافته است؛ برخلاف غذاهای نودلی شمال چین که لامیان از ویژگیهای آن است. از جمله نمونههای رامن میتوان به «شویو رامن»، «شیو رامن»، رامن میسو، رامن تونکوتسو و رامن کاری مورووران اشاره کرد.
- شیراتاکی نودلهایی شفاف هستند که از کننیاکو تهیه میشوند. این نودلها بافتی ترد یا لاستیکی دارند. از «شیراتاکی» برای افزودن بافت به غذاهایی مانند سوکییاکی و اودن استفاده میشود.
- سوبا نودلی است که از آرد گندم سیاه و آرد گندم تهیه میشود. نودلهای «سوبا» بهصورت خشک یا تازه در دسترس هستند. آنها ممکن است با آبگوشت داغ یا بهصورت سرد همراه با سس غوطهوری (تسویو) سرو شوند. از جمله غذاهای سوبا میتوان به «زارو سوبا» (سرد)، «کاکه سوبا»، «تمپورا سوبا»، «کیتسونه سوبا» و «تورورو سوبا» اشاره کرد. اگرچه غذای محبوب ژاپنی یاکیسوبا کلمه «سوبا» را در نام خود دارد، اما این غذا با نودلهای سبک چینی (چوکامن) درست میشود.
- سومن نودلهایی بسیار نازک، سفید و بر پایه گندم هستند. آنها معمولاً در فصل تابستان بهصورت سرد و با سسهای غوطهوری سرو میشوند، اگرچه ممکن است در سوپها و سایر غذاهای گرم نیز استفاده شوند. نودلهای «سومن» بسیار شبیه به نودلهای «هیمامیگی» و «اودون» هستند، با این تفاوت که نازکترند (حدود ۱٫۳ میلیمتر عرض دارند). تولید سومن مستلزم استفاده از روغن است. در ماههای تابستان، ژاپنیها برای خنک ماندن از سومن سرد استفاده میکنند.
- هیمامیگی نودلهایی از آرد گندم هستند که شبیه به سومن و اودون بوده و اندازه آنها چیزی بین این دو است. این نودلها اغلب به همان روش سومن و اودون سرو میشوند. در حالی که اکثر آنها سفید هستند، دستههایی مخلوط با نودلهایی به رنگهای صورتی یا قهوهای نیز وجود دارد.
- اودون ضخیمترین نودلهایی هستند که در آشپزی ژاپنی سرو میشوند. «اودون» نودلهایی سفید و بر پایه گندم هستند که ۴ تا ۶ میلیمتر عرض دارند. این نودلها در ماههای تابستان بهصورت سرد با سس غوطهوری، یا در فصول سردتر در غذاهای داغ و سوپها سرو میشوند. غذاهای اودون شامل «کیتسونه اودون»، «نابهیاکی اودون»، «کاری اودون» و «یاکی اودون» است. با این حال، سارا اودون با استفاده از نوع متفاوتی از نودل که ترد است تهیه میشود. سه منطقه در ژاپن برای اودون خود شهرت ملی دارند: کاگاوا (سانوکی اودون)، گونما (میزوساوا اودون) و آکیتا (اینانیوا اودون).
- هاروسامه نودلهایی شیشهای هستند که از نشاسته سیبزمینی تهیه میشوند. این نوع نودلها معمولاً در غذاهای نابه (Hotpot) و سالادها استفاده میشوند و برای تهیه نسخههای ژاپنی از غذاهای نودلی کرهای و چینی به کار میروند. از جمله غذاهای تهیه شده با آن میتوان به «سالاد هاروسامه» اشاره کرد که یک سالاد نودل سرد شامل سه ترکیب اصلی خیار رشتهرشته شده، ژامبون و هویج است. سایر ترکیبات میتواند شامل واکامه (جلبک دریایی)، املت تخممرغ خرد شده، گوجهفرنگی، جوانه لوبیا و غیره باشد.
- توکوروتن برشهایی ژلهمانند تهیه شده از آگار (کانتن) هستند که از ژلاتین گیاه تنگوسا (یک جلبک دریایی بومی) به دست میآید. این غذا معمولاً یک غذای تابستانی بود زیرا حدود ۹۸٪ آن را آب تشکیل میدهد. قدمت توکوروتن به سال ۱۶۵۸ بازمیگردد. این غذا معمولاً با سس سویا و سرکه برنج چاشنیدار میشود.[۴]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Sakui, S. (2009, July 1st). Somen: Chilled, the Japanese Noodles are a Summer Delight. Los Angeles Times. Retrieved January 9th, 2010
- ↑ "A Brief History of Noodles". LOJEL Journal (به انگلیسی). 2020-08-21. Retrieved 2023-03-06.
- ↑ Seligman, Lucy (April 1994). "The History of Japanese Cuisine". Japan Quarterly. 41 (2): 165. ProQuest 234910141. Retrieved 3 March 2023.
- ↑ "Why to Eat Tokoroten (Japanese Jelly Noodles)". gurunavi.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-06.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نودلهای ژاپنی موجود است.