نودیجه
نودیجه
نودیجه | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
  نودیجه | |
| مختصات: ۳۶°۵۰′۱۰٫۰۰″ شمالی ۵۴°۱۶′۲۸٫۹۹″ شرقی / ۳۶٫۸۳۶۱۱۱۱°شمالی ۵۴٫۲۷۴۷۱۹۴°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | گلستان |
| شهرستان | گرگان |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | روشنآباد |
| بنیانگذاری | توسط حاج موسی عباس نژاد |
| جمعیت | ۳۴۴۱ نفر (سرشماری ۹۵) |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۱۷۳۲۳۱ |
نودیجه، روستایی است از توابع استان گلستان در استان گلستان ایران. براساس سرشماری سال ۱۳۹۰جمعیت آن ۳٬۷۸۸ نفر (۱۰۹۷ خانوار) ذکر شده که از این تعداد ۱۸۲۶ نفر زن و ۱۹۶۲ نفر مرد بوده است، اما با احتساب تعداد بالاتر از ۱۵۰۰ نفری که از روستا مهاجرت کردهاند جمعیت نودیجه ایها به بالاتر از ۵۰۰۰ نفر میرسد .[۲] مردم نودیجه به زبان طبری صحبت می کنند.[۳] به گفته برخی منابع و همچنین ریش سفیدان روستا مردم نودیجه از هزارجریب مازندران به استرآباد کوچ کردهاند و اصالتی مازندرانی دارند و هیچ ربطی به اقوام غرب کشور ندارند.حتی در نودیجه آثار باستانی های زیادی نیز کشف شده است که نظریه کرد بودن این مردم را رد میکند.
روستای نودیجه دارای سه تپه تاریخی میباشد که عبارتند از:
۱ - حمام سرتپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دورانهای تاریخی پس از اسلام است، این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۷۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۲ - گنجان_تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دورانهای تاریخی پس از اسلام است که در گویش محلی روستا به «گَشان تپه» معروف است، این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۳ - تپه_ترکمن_آیش، این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۹۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در دوره ناصرالدین شاه قاجار، نودیجه در تملک خاندان یانسری بوده چنان که در اسناد تاریخی موجود است در رجب سال ۱۳۱۰ ه. ق. ، روستای «نودیجه» که در تملک خاندان سردار رفیع یانسری بود، از پرداخت هر گونه مالیات معاف شد.
منابع
- ↑ «: کمیته تخصصی نام نگاری و یکسانسازی نامهای جغرافیایی ایران :». بایگانیشده از اصلی در ۲۹ اوت ۲۰۱۱. دریافتشده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱.
- ↑ درگاه ملی آمار ایران
- ↑ واژهنامه بزرگ تبری، گروه پدید آورندگان به سرپرستی: جهانگیر نصراشرفی و حسین صمدی، سال 1377، جلد اول، ص 31
