نوه میخائل
نوه میخائل
נְוֵה מִיכָאֵל | |
|---|---|
 نمای نوه میخائل از تپه‌ای مشرف بر دره الاه | |
| ریشه‌شناسی: «پناهگاه میخائل» | |
  نوه میخائل | |
| مختصات: ۳۱°۴۰′۲۲″ شمالی ۳۵°۰′۲۲″ شرقی / ۳۱٫۶۷۲۷۸°شمالی ۳۵٫۰۰۶۱۱°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| استان | منطقه اورشلیم |
| شورای منطقه‌ای | منطقه آماری ماتیه یهودا |
| بنیان‌گذاری | ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ |
| بنیان‌گذار | یهودیان کرد |
| ارتفاع | ۳۵۱ متر (۱۱۵۲ فوت) |
| جمعیت (۲۰۱۵) | |
| • کل | ۶۳۰ |
نوه میخائل (נְוֵה מִיכָאֵל) که با نام روگلیت نیز شناخته می‌شود، یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در منطقه عدولام و در انتهای جنوب شرقی دره الاه واقع شده و زیر نظر منطقه آماری ماتیه یهودا اداره می‌شود. نام «نوه میخائل» به معنای «پناهگاه میخائل» است و به یاد میخائل ام. وایس، نیکوکار آمریکایی و اهداکننده به صندوق ملی یهود، نام‌گذاری شده‌است.
نوه میخائل در ارتفاع ۳۵۱ متری از سطح دریا، در تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و نزدیک به دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا جای دارد. این موشاو در حدود ۳۸ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی تل‌آویو، ۲۵ کیلومتری جنوب غربی اورشلیم و ۸ کیلومتری جنوب بیت شمش قرار گرفته‌است. موشاو از طریق جاده محلی شماره ۳۶۷ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و تنها ۲ کیلومتر با خط سبز فاصله دارد.
پیشینه
باستان‌شناسی
یافته‌های باستان‌شناسی در محل نوه میخائل از دوره هلنیستی آغازین تا دوره اموی را دربرمی‌گیرد و شواهدی از یک سکونت‌گاه یهودی در سده نخست میلادی نیز در آن یافت شده‌است.[۱] در نزدیکی موشاو، ویرانه‌های عدولام و حُروت ایتری قرار دارند.[۲]
روستای عربی پیشین
پیش از تأسیس موشاو، روستای عرب فلسطینی بیت نتیف در این محل قرار داشت که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شد.[۳] در سده نوزدهم میلادی، این مکان با نام «خربه جرفه» شناخته می‌شد.[۴]
پیشینه موشاو
روگلیت
روستای روگلیت (רוֹגְלִית) در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ (۱۲ آو ۵۷۱۸ تقویم عبری) توسط گروهی از مهاجران یهودی کردستان ایران بنیان‌گذاری شد.[۵] بر پایه منبع عبری، بنیان‌گذاران نخست از مهاجرانی بودند که از ایران و عراق آمده و از اردوگاه‌های مهاجرتی بنیامینا و بیت شئان منتقل شده بودند.[۶] صندوق ملی یهود بازسازمان‌دهی‌شده در همکاری با سازمان کشاورزی هیتاحدوت هایکاریم، مهاجران تازه‌وارد را در این محل اسکان داد.[۵] سپس مهاجرانی از شمال آفریقا، به‌ویژه مراکش، به بنیان‌گذاران پیوستند.[۵]
نام «روگلیت» از واژه‌ای عبری به معنای «شاخه انگور نزدیک به زمین» گرفته شده‌است.[۶]
خانه‌های نخستین مساحتی در حدود ۴۵ مترمربع داشتند و سرویس‌های بهداشتی در حیاط قرار داشت.[۶] موشاو در نزدیکی خط آتش‌بس پس از جنگ ۱۹۴۸ واقع بود و به‌طور مداوم از سرقت و نفوذ از روستاهای عربی همجوار آسیب می‌دید.[۶] در هفت سال نخست، موشاو آب خود را از چاه نتیو هل"ه تأمین می‌کرد که بسیار محدود بود و امکان کشاورزی را فراهم نمی‌ساخت.[۶] تنها نیمی از خانه‌ها به دلیل کمبود آب مسکونی بودند.[۶] مهاجران نخست به‌عنوان کارگر در طرح‌های بازیابی زمین صندوق ملی یهود کار می‌کردند.[۵]
پس از دوره وابستگی به صندوق ملی یهود، اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی (مرکبات) و مرغداری استوار شد که در اواخر دهه ۱۹۸۰ به‌تدریج از میان رفت.[۵]
در سال ۱۹۷۴ وزیر دارایی اسرائیل اعلام کرد که روگلیت دیگر روستای مرزی به‌شمار نمی‌رود.[۶]
نوه میخائل
یک مرکز اجتماعی منطقه‌ای در کنار روگلیت ساخته شد و نام نوه میخائل را به یاد میخائل ام. وایس، فعال صهیونیست و نیکوکار آمریکایی، دریافت کرد.[۷] در این بخش جدید، ۲۵ خانه ساخته شد اما در آغاز سال ۱۹۶۱ هفده خانه از آن‌ها خالی بودند.[۶] همچنین یک دبستان منطقه‌ای در نوه میخائل دایر شد که دانش‌آموزان روستاهای پیرامونی روگلیت، ادرت و آویعزر را پوشش می‌داد، اما در اوایل دهه ۱۹۸۰ تعطیل شد.[۸] امروزه محوطه مدرسه قدیمی به‌عنوان مرکز نگهداری از معلولان ذهنی و جسمی بهره‌برداری می‌شود.[۸]
ادغام ۱۹۸۳
از آنجا که شهرک جدید نوه میخائل نتوانست ساکنان تازه‌ای جذب کند و نیاز به وجود چنین مرکز منطقه‌ای با تأسیس چند شهر دیگر در همان ناحیه از بین رفته بود، در سال ۱۹۸۳ با روگلیت ادغام شد و مجموعه یکپارچه نام «نوه میخائل» را به خود گرفت.[۸][۹]
در سال ۲۰۰۵ طرح گسترش موشاو آغاز شد و خانواده‌های جوان بسیاری به آن جذب شدند.[۵] در سال ۲۰۱۷ نزدیک به ۲۰۰ خانواده در موشاو زندگی می‌کردند و طرح گسترش همچنان ادامه داشت.[۶]
جمعیت‌شناسی
جمعیت نوه میخائل به‌طور پیوسته رشدی آهسته داشته‌است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۶۱۹ نفر بوده و در طول آن سال جمعیت ۴٫۷ درصد افزایش یافته‌است.[۱۰] بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۵ جمعیت آن به ۶۳۰ نفر رسید.[۵]
| سال | ۱۹۷۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۹۵ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۵ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۴ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جمعیت | ۲۹۶ | ۳۰۳ | ۳۶۹ | ۴۱۸ | ۴۳۶ | ۴۶۶ | ۶۱۹ |
جغرافیا
نوه میخائل در دره نحل الاه جای گرفته‌است، جایی که نحل گدور به نحل الاه می‌پیوندد.[۶] در شمال روستا، وادی‌های نحل اصیونا و نحل سنسن نیز از دره‌های فرعی به این رودخانه سرازیر می‌شوند.[۱۱]
در آغاز سده بیست‌ویکم، بخش‌های عربی (فلسطینی) کرانه باختری در مجاورت موشاو با دیوار حائل اسرائیل جدا شدند. در سوی دیگر خط سبز، مجموعه شهرک‌های گوش عتصیون از جمله شهر بزرگ بیتار عیلیت قرار دارد.[۱۲]
نگارخانه
تاکستان در نوه میخائل
نمای دره از موشاو%252C_in_Israel.jpg)
طلوع آفتاب بر فراز دره الاه
خانه‌ها در نوه میخائل
درخت بنه (Pistacia atlantica) در دره الاه، جنوب نوه میخائل
زیر شاخه‌های سایه‌دار درخت بنه.JPG)
درخت بنه در دره الاه
گندمزارها در دره الاه.jpg)
درخت بادام در فصل شکوفه‌دهی
مرکز اجتماعی موشاو نوه میخائل
نمای نوه میخائل به سوی وادی سور
نمای موشاو از کوه شرقی.jpg)
گندمزارها در دره
مریم‌گلی دومینیکن (Salvia dominica) با نوه میخائل در پس‌زمینه
چشم‌انداز سبز از نوه میخائل
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Rina Avner (۲۰۰۶). «Rogelit». Hadashot Arkheologiyot: Excavations and Surveys in Israel. ۱۱۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Rogelit in Antiquity». Archaeological Survey of Israel. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Payne Smith، J. (۱۹۰۳). A compendious Syriac Dictionary: founded upon the Thesaurus Syriacus of R. Payne Smith. Clarendon Press.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 «About Moshav Neve Michael». homee.co.il. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «נווה מיכאל». ویکی‌پدیای عبری. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Stone Monument in Neve Michael». Wikimedia Commons. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 Hareuveni، Imanuel (۲۰۱۰). Eretz Israel Lexicon. Israel Ministry of Education and The Center for Educational Technology.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «נווה מיכאל». شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «יישובים 2014». مرکز آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Neve Micha'el». ویکی‌پدیای چکی. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Separation Barrier Map» (PDF). بتسلم. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Michael». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Micha'el». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «נווה מיכאל». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- روگلیت در دوران باستان — بررسی باستان‌شناسی اسرائیل
- منطقه آماری ماتیه یهودا
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۵۸ (میلادی)
- بنیانگذاریهای ۱۹۵۸ (میلادی) در اسرائیل
- مناطق مسکونی در استان اورشلیم
- موشاو