نگارش عنوان‌نویسی

نگارش عنوان‌نویسی (انگلیسی: Title Case یا Headline Case) شیوه‌ای از بزرگ‌نویسی حروف است که برای نوشتن عنوان آثار منتشرشده یا آثار هنری در زبان انگلیسی به کار می‌رود. در این شیوه همهٔ کلمات با حرف بزرگ آغاز می‌شوند، به‌جز کلمات فرعی (معمولاً شامل حروف تعریف، حروف اضافهٔ کوتاه و برخی حروف ربط) که نه در آغاز و نه در پایان عنوان قرار دارند. قواعد دقیق اینکه کدام کلمات اصلی شمرده می‌شوند و باید بزرگ نوشته شوند از یک شیوه‌نامه به شیوه‌نامهٔ دیگر متفاوت است. برای نمونه یک سرخط خبر ممکن است به این صورت نوشته شود: «The Quick Brown Fox Jumps over the Lazy Dog».

این شیوه ویژهٔ زبان‌هایی است که دارای دو شکل بزرگ و کوچک حروف هستند و در زبان فارسی که خط آن فاقد این تمایز است کاربردی ندارد، اما آشنایی با آن برای پژوهشگران و نویسندگانی که با منابع انگلیسی‌زبان سروکار دارند اهمیت دارد.

قواعد کلی

قواعد شیوهٔ عنوان‌نویسی استاندارد واحد جهانی ندارد و تنها در سطح شیوه‌نامه‌های خاص هر ناشر یا مؤسسه یکسان‌سازی شده‌است.[۱] بیشتر شیوه‌نامه‌های انگلیسی‌زبان در این نکته اتفاق نظر دارند که نخستین و آخرین کلمهٔ عنوان همواره باید با حرف بزرگ نوشته شود و حروف تعریف، حروف اضافهٔ کوتاه و برخی حروف ربط با حرف کوچک نوشته شوند. سایر قواعد در شیوه‌نامه‌های گوناگون تفاوت دارد.

در پردازش نوشتار، شیوهٔ عنوان‌نویسی معمولاً به معنای بزرگ‌نویسی حرف آغازین تمام کلمات بدون توجه به نقش دستوری آن‌هاست. این گونهٔ ساده‌شده به «نگارش آغازه‌ای» (انگلیسی: start case) یا «حروف بزرگ آغازین» (انگلیسی: initial caps) نیز شناخته می‌شود.[۲]

شیوه‌نامهٔ خبرگزاری آسوشیتدپرس

بر پایهٔ شیوه‌نامهٔ آسوشیتدپرس (ویراست پنجاه‌وپنجم، ۲۰۲۰) قواعد زیر اعمال می‌شود:[۳]

  • کلمات اصلی با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • حروف اضافه و حروف ربطِ چهار حرفی یا بیشتر با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • حروف تعریف «the", "a» و «an» با حرف کوچک نوشته شوند.
  • نخستین و آخرین کلمهٔ عنوان همواره با حرف بزرگ نوشته شوند (این قاعده بر قواعد بالا اولویت دارد).
  • «to» در ساختار مصدری با حرف بزرگ نوشته شود (مانند: I Want To Play Guitar).[۴]

شیوه‌نامهٔ شیکاگو

بر پایهٔ شیوه‌نامهٔ شیکاگو (ویراست پانزدهم) قواعد زیر اعمال می‌شود:[۵]

  • کلمات «اصلی» (اسم، ضمیر، فعل، صفت، قید و برخی حروف ربط) همیشه با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • حروف ربط «and", "but", "for", "or» و «nor» با حرف کوچک نوشته شوند.
  • حروف تعریف «the", "a» و «an» با حرف کوچک نوشته شوند.
  • حروف اضافه صرف‌نظر از طول آن‌ها با حرف کوچک نوشته شوند، مگر آنکه تأکیدی باشند یا نقش قیدی، وصفی یا ربطی داشته باشند.
  • «to» و «as» با حرف کوچک نوشته شوند.
  • بخش دوم نام‌های علمی موجودات با حرف کوچک نوشته شود.
  • دومین کلمه پس از پیشوند خط‌تیره‌دار در صفت‌های مرکب با حرف کوچک نوشته شود (مانند: Mid-year, Anti-hero).
  • نخستین و آخرین کلمهٔ عنوان و زیرعنوان همواره با حرف بزرگ نوشته شوند (این قاعده بر همهٔ قواعد بالا اولویت دارد).

از ویراست هفدهم (۲۰۱۰) به بعد، دومین کلمه پس از پیشوند خط‌تیره‌دار در صفت‌های مرکب نیز با حرف بزرگ نوشته می‌شود (Mid-Year, Anti-Hero).[۶] همچنین از ویراست هجدهم (۲۰۲۴) حروف اضافهٔ بیش از چهار حرفی با حرف بزرگ نوشته می‌شوند.[۷]

دستنامهٔ انجمن زبان مدرن

بر پایهٔ ویراست نهم دستنامه ام‌ال‌ای قواعد زیر اعمال می‌شود:[۸]

  • نخستین کلمهٔ عنوان و هر زیرعنوان با حرف بزرگ نوشته شود.
  • همهٔ کلمات اصلی (اسم، فعل از جمله افعال عبارتی مانند «play with»، صفت، قید و ضمیر) با حرف بزرگ نوشته شوند. بخش دوم کلمات اصلی خط‌تیره‌دار نیز بزرگ نوشته شود (مانند: Self-Report).
  • دومین کلمه پس از پیشوند خط‌تیره‌دار در صفت‌های مرکب با حرف کوچک نوشته شود (مانند: Mid-year, Anti-hero).
  • حروف تعریف، حروف اضافه (صرف‌نظر از طول) و حروف ربط هم‌پایه با حرف کوچک نوشته شوند.
  • «to» در ساختار مصدری با حرف کوچک نوشته شود (مانند: I Want to Play Guitar).

شیوه‌نامهٔ انجمن روان‌شناسی آمریکا

بر پایهٔ ویراست هفتم شیوه‌نامه انجمن روان‌شناسی آمریکا قواعد زیر اعمال می‌شود:[۹]

  • نخستین کلمهٔ عنوان و هر زیرعنوان با حرف بزرگ نوشته شود.
  • همهٔ کلمات اصلی (اسم، فعل از جمله افعال عبارتی، صفت، قید و ضمیر) با حرف بزرگ نوشته شوند. بخش دوم کلمات اصلی خط‌تیره‌دار نیز بزرگ نوشته شود.
  • همهٔ کلمات چهار حرفی یا بیشتر با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • دومین کلمه پس از پیشوند خط‌تیره‌دار در صفت‌های مرکب با حرف کوچک نوشته شود.

شیوه‌نامهٔ انجمن پزشکی آمریکا

بر پایهٔ ویراست یازدهم شیوه‌نامهٔ انجمن پزشکی آمریکا (انگلیسی: AMA Manual of Style) قواعد زیر اعمال می‌شود:[۱۰]

  • نخستین و آخرین کلمهٔ عنوان و زیرعنوان با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • اسم، ضمیر، صفت، فعل (از جمله افعال عبارتی)، قید و حروف ربط تابعی (کلمات اصلی) با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • حروف تعریف، حروف ربط هم‌پایه و حروف اضافهٔ سه حرفی یا کمتر با حرف کوچک نوشته شوند.
  • «to» در ساختار مصدری با حرف کوچک نوشته شود.
  • دومین بخش ترکیب خط‌تیره‌دار اگر پیشوند یا پسوند باشد با حرف کوچک نوشته شود (مانند: Anti-itch, World-wide)؛ اما اگر هر دو بخش هم‌ارزش باشند با حرف بزرگ نوشته شود (مانند: Cost-Benefit).
  • نخستین حرف غیریونانی پس از حرف کوچک یونانی با حرف بزرگ نوشته شود (مانند: ω-Bromohexanoic) و نخستین حرف غیریونانی پس از حرف بزرگ یونانی با حرف کوچک (مانند: Δ-9-tetrahydrocannabinol).
  • نام سرده با حرف بزرگ و نام گونه‌ای با حرف کوچک نوشته شود.

کتاب‌آبی

بر پایهٔ ویراست بیست‌ویکم کتاب‌آبی که برای ارجاعات حقوقی به کار می‌رود، قواعد زیر اعمال می‌شود:[۱۱]

  • نخستین و آخرین کلمه با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • اسم، ضمیر، صفت، فعل (از جمله افعال عبارتی)، قید و حروف ربط تابعی با حرف بزرگ نوشته شوند.
  • حروف تعریف، حروف ربط هم‌پایه و حروف اضافهٔ چهار حرفی یا کمتر با حرف کوچک نوشته شوند.
  • «to» در ساختار مصدری با حرف کوچک نوشته شود (هرچند این نکته در خود شیوه‌نامه تصریح نشده‌است).

کاربرد در فهرست منابع

استفاده از شیوهٔ عنوان‌نویسی یا شیوهٔ جمله‌ای (انگلیسی: sentence case) در فهرست منابع نشریات علمی تابع سبک ارجاع‌دهی مورد استفاده است و ممکن است با شیوهٔ به‌کاررفته در عنوان یا سرفصل‌ها تفاوت داشته باشد. برای نمونه در شیوه‌نامه انجمن روان‌شناسی آمریکا از شیوهٔ جمله‌ای برای عنوان اثر ارجاع‌شده در فهرست منابع استفاده می‌شود، اما از شیوهٔ عنوان‌نویسی برای عنوان خود نشریه یا هنگامی که عنوان اثری در متن ذکر شود. افزون بر این، عنوان نشریات ادواری حتی در فهرست منابع نیز با شیوهٔ عنوان‌نویسی نوشته می‌شود.[۱۲] در مقابل شیوه‌نامه‌هایی مانند شیوه‌نامه شیکاگو از شیوهٔ عنوان‌نویسی برای عنوان آثار ارجاع‌شده در فهرست منابع نیز بهره می‌برند.[۱۳]

در یونیکد

در استاندارد یونیکد، «حرف، ثبت عنوان‌نویسی» (انگلیسی: Letter, titlecase; Lt) یکی از مقادیر ممکن برای فیلد «ردهٔ عمومی» (انگلیسی: General Category) است. این مقدار برای نشان دادن دوحرف‌نگاشت‌هایی (digraph) به کار می‌رود که با یک نویسهٔ واحد کدگذاری شده‌اند و جزء نخست آن‌ها بزرگ و جزء دوم کوچک است.[۱۴] چهار نویسهٔ لاتین (Dž، Lj، Nj و Dz) و ۲۷ نویسهٔ یونانی (حروف صدادار بزرگ همراه با نشانه‌های آوانگاری چندوجهی و پروسگِگرامِنی) دارای این مقدار هستند.[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «Title Capitalization Rules». Title Case Converter. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Title Capitalization Rules». Title Case Converter. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ The Associated Press Stylebook and Briefing on Media Law. Basic Books. ۲۰۱۱. شابک ۹۷۸۰۴۶۵۰۲۱۸۷۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «Title Capitalization Rules». Capitalize My Title. ۲۰۲۱-۰۴-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Grossman، John (۲۰۰۳). The Chicago Manual of Style. University of Chicago Press. شابک ۰۲۲۶۱۰۴۰۳۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «Chicago Manual of Style Online». Chicago Manual of Style Online. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Announcing The Chicago Manual of Style, 18th Edition». University of Chicago. ۲۰۲۴-۰۴-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۱۰-۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «Title Capitalization Tool - Capitalize My Title». Capitalize My Title. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «Title Capitalization Tool - Capitalize My Title». Capitalize My Title. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «Title Capitalization Tool - Capitalize My Title». Capitalize My Title. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «Title Capitalization Tool - Capitalize My Title». Capitalize My Title. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «APA Style 6th Edition Blog: Title Case and Sentence Case Capitalization in APA Style». blog.apastyle.org. ۲۰۱۲-۰۳-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «Why don't titles show up in sentence case in bibliographies?». Zotero Documentation. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ «UAX #44: Unicode Character Database. 5.7.1 General Category Values». Unicode Consortium. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۹-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ «Unicode Utilities: UnicodeSet. General_Category=Titlecase_Letter». Unicode Consortium. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۹-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون