نینتینوگا

نینتینوگا
الهه پزشکی
مرکز فرهنگی غالبنیپور
جانورانسگ
اطلاعات شخصی
والدین
شریک زندگیانداگا
همتایان
همتای ایسننینیسینا
همتای اوماگولا
همتای سیپارنینکاراک

نینتینوگا (𒀭𒊩𒌆𒁷𒂦𒂵؛ به رومی Nintinugga و همچنین Nintinuga[۱]) الهه بین‌النهرینی​ و مرتبط با پزشکی و تطهیر بود. او متعلق به پانتئون محلی نیپور بود. در حالی که او را با الهه‌های مشابه دیگری مانند نینیسینا و گولا مقایسه کرده‌اند، و در تعدادی از متون باستانی به نظر می‌رسد که آنها با یکدیگر ترکیب شده‌اند یا به‌عنوان قابل تعویض تلقی می‌شوند، با این وجود، او یک خدای متمایز بود. او با انلیل و نینلیل ارتباط داشت و در معابد آنها پرستش می‌شد، اگرچه عبادت‌گاه‌هایی که فقط به او اختصاص داده شده نیز گواهی شده است.

شخصیت

نام نینتینوگا به طور معمول از سومری به «معشوقه‌ای که مردگان را زنده می‌کند» ترجمه شده است.[۲] با این حال، باربارا بوک خاطرنشان می‌کند که این تفسیر ممکن است فقط منعکس‌کننده یک «ریشه‌شناسی علمی باستانی» باشد.[۳]

احتمالاً به دلیل معنای نامش، نینتینوگا با جهان زیرین در ارتباط بوده است.[۳]

سگ‌ها به خوبی به عنوان نشانِ اکثر الهه‌های شفابخش بین‌النهرین، البته نه همه آنها، گواهی شده‌اند.[۴]

ارتباط با سایر خداییان

بر اساس یک طلسم متاخر پزشکی، پدر نینتینوگا نینازو بود.[۵] علیرغم ارتباط بین او و نینیسینا، هرگز از او به عنوان دختر آنو یاد نمی‌شد.[۶]

نینتینوگا همچنین با انلیل مرتبط بود[۷] و می‌توان او را به عنوان šimmu انلیل در نظر گرفت، این واژه را جوآن گودنیک وستنهولز به «کاهن طلسم» یا «جادوگر» ترجمه،[۲] اما سیبینگ-پلنتهولت به «نوعی شفادهنده و ارائه‌دهنده گیاهان پزشکی» ترجمه کرد.[۸]

نینتینوگا و دیگر الهه‌های شفابخش

الهه‌های مختلف مرتبط با شفا، یعنی گولا، نینیسینا، نینکاراک، باو و میم شبکه‌ای به هم پیوسته را در دین بین‌النهرین به دلیل کارکردهای مشابه یا وابستگی‌های مشترک با دیگر خداییان تشکیل دادند.[۹]

پرستش

آیین نینتینوگا در نیپور متمرکز بود،[۱۰] همانطور که در منابع مربوط به همان دوره دودمانی نخستین گواهی شده است.[۱] آیین او ارتباط نزدیکی با آیین انلیل و نینلیل داشت.[۷]

در خارج از نیپور، پرستش نینتینوگا در متون اور و ایسن گواهی شده است.[۷] معبدی اهدا شده به او که توسط انلیل-بانی بازسازی شد و نام تشریفاتیِ انیدوبو را داشت، «خانه‌ای که آرامش می‌دهد» ممکن است در شهر دوم واقع شده باشد.[۱۱]

آیین نینتینوگا پس از دوره بابلی باستان اهمیت خود را از دست داد.[۱۲] دلیل آن شاید افول تدریجی شهرهای جنوب بین‌النهرین بوده است.[۱۰]

پانویس

  1. 1 2 Sibbing-Plantholt 2022, p. 146.
  2. 1 2 Asher-Greve & Westenholz 2013, p. 67.
  3. 1 2 Böck 2015, p. 329.
  4. ↑ Sibbing-Plantholt 2022, p. 158.
  5. ↑ Wiggermann 1998, p. 331.
  6. ↑ Sibbing-Plantholt 2022, p. 151.
  7. 1 2 3 Edzard 1998, p. 506.
  8. ↑ Sibbing-Plantholt 2022, p. 148.
  9. ↑ Sibbing-Plantholt 2022, p. 14.
  10. 1 2 Böck 2015, p. 331.
  11. ↑ George 1993, p. 131.
  12. ↑ Sibbing-Plantholt 2022, p. 160.

منابع

  • Asher-Greve, Julia M.; Westenholz, Joan G. (2013). Goddesses in Context: On Divine Powers, Roles, Relationships and Gender in Mesopotamian Textual and Visual Sources (PDF). ISBN 978-3-7278-1738-0. Archived (PDF) from the original on 2018-11-04. *Beaulieu, Paul-Alain (1995). "The Brewers of Nippur". Journal of Cuneiform Studies. American Schools of Oriental Research. 47: 85–96. doi:10.2307/1359817. ISSN 0022-0256. JSTOR 1359817. Retrieved 2022-08-22.
  • Böck, Barbara (2015). "Ancient Mesopotamian Religion: A Profile of the Healing Goddess". Religion Compass. Wiley. 9 (10): 327–334. doi:10.1111/rec3.12165. hdl:10261/125303. ISSN 1749-8171. S2CID 145349556.
  • Edzard, Dietz Otto (1998), "Nin-tin-uga, Nin-tila-uga", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-08-23
  • George, Andrew R. (1993). House most high: the temples of ancient Mesopotamia. Winona Lake: Eisenbrauns. ISBN 0-931464-80-3. OCLC 27813103.
  • Katz, Dina (2003). The Image of the Netherworld in the Sumerian Sources. Bethesda, MD: CDL Press. ISBN 1-883053-77-3. OCLC 51770219.
  • Peterson, Jeremiah (2009). "Two New Sumerian Texts Involving The Netherworld and Funerary Offerings". Zeitschrift für Assyriologie und Vorderasiatische Archäologie. 99 (2). doi:10.1515/ZA.2009.006. S2CID 162329196.
  • Sibbing-Plantholt, Irene (2022). The Image of Mesopotamian Divine Healers. Healing Goddesses and the Legitimization of Professional Asûs in the Mesopotamian Medical Marketplace. Boston: Brill. ISBN 978-90-04-51241-2. OCLC 1312171937.
  • Westenholz, Joan G. (2010). "Ninkarrak – an Akkadian goddess in Sumerian guise". Von Göttern und Menschen. Brill. pp. 377–405. doi:10.1163/9789004187474_020. ISBN 9789004187481.
  • Wiggermann, Frans A. M. (1998), "Nin-azu", Reallexikon der Assyriologie, retrieved 2021-10-01
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.