هاردیکانوت
| هاردیکانوت | |
|---|---|
![]() | |
| پادشاه دانمارک | |
| سلطنت | ۱۲ نوامبر ۱۰۳۵ – ۸ ژوئن ۱۰۴۲ |
| پیشین | کانوت بزرگ |
| جانشین | ماگنوس خوب |
| پادشاه انگلستان | |
| سلطنت | ۱۰۴۰ – ۸ ژوئن ۱۰۴۲ |
| پیشین | هارولد یکم |
| جانشین | ادوارد اقرارکننده |
| زاده | درحدود ۱۰۱۸[۱] یا ۱۰۱۹[۲] |
| درگذشته | ۸ ژوئن ۱۰۴۲ |
| آرامگاه | کلیسای جامع وینچستر[۳] |
| همسر |
|
| دودمان | پادشاهان دانمارکیتبار انگلستان |
| پدر | کانوت بزرگ |
| مادر | امای نورماندی |
هاردیکانوت یا هارتاکنوت (به انگلیسی: Hardicanute، Hardecanute یا Harthacnut) و در دانمارکی هاردکنود (به دانمارکی: Hardeknud) (زادهٔ پیرامون ۱۰۱۸ یا ۱۰۱۹ - درگذشتهٔ ۸ ژوئن ۱۰۴۲) شاه دانمارک از ۱۰۳۵ و آخرین پادشاه دانمارکیتبار انگلستان از ۱۰۴۰ تا ۱۰۴۲ بود.[۱]
زندگینامه
هاردیکانوت پسر کانوت، شاه دانمارکی انگلستان از همسرش اِما، دختر ریچارد یکم، دوک نورماندی و برادر ناتنی هارولد بکم، پسر نامشروع کانوت از معشوقهاش الگیفوی نورثهامپتون بود. هاردیکانوت در کودکی به دانمارک فرستاده شد و در ۱۰۳۵ با عنوان کانوت سوم به پادشاهی آن سرزمین رسید.[۳] کانوت خواهان آن بود که پادشاهی هر دو سرزمین دانمارک و انگلستان به تنها پسر مشروعش هاردیکانوت برسد[۱] و با مرگ او در ۱۰۳۵، اِما و گادوین، ارل وسکس، در صدد برتخت نشاندن هاردیکانوت در انگلستان برآمدند.[۲] اما هاردیکانوت در آن زمان درگیر جنگ با ماگنوس یکم، شاه نروژ بود و نمیتوانست به انگلستان بازگردد.[۳] در نتیجه لئوفریک، ارل مرسیا با حمایت اهالی لندن و رؤسای نواحی شمالی، برادر ناتنی او هارولد، ملقب به پاخرگوش را بهعنوان نایبالسلطنه برگزیدند.[۲]
با این حال تأخیر هاردیکانوت در بازگشت به انگلستان سبب شد تا هارولد در ۱۰۳۷ پادشاهی آن کشور را در دست گیرد و اِما را که حافظ منافع پسرش در وینچستر بود را تبعید نمود.[۲] اما در فلاندر پناه جست و پسرش در آن جا به او پیوست. آنها ناوگانی مشتمل بر ۶۰ کشتی جنگی را فراهم آورده و آمادهٔ حمله به انگلستان شدند که خبر درگذشت هارولد در ۱۷ مارس ۱۰۴۰ به آنها رسید.[۴]
هاردیکانوت در ۱۷ ژوئن ۱۰۴۰ وارد انگلستان شد و قدرت را در دست گرفت. انگلیسیها امیدوار بودند که حکومت او بازگشتی به دوران فرمانروایی عادلانهٔ کانوت باشد اما چنین نشد و کارهای هاردیکانوت او را به شاهی منفور بدل ساخت.[۳] او در نخستین اقدام خود جسد برادر ناتنیاش هارولد را از خاک به درآورده، گردن زده و آن را در باتلاقی انداخت. گفته میشود او این کار را به خاطر نفرت عمیقش از او و به انتقام قتل دیگر برادر ناتنیاش آلفرد بهدست هارولد انجام داد.[۳] او سپس مالیاتهایی سنگین را وضع نمود[۳] و پس از آنکه دو تن از مالیاتگیرندگانش در ووستر به قتل رسیدند، ارتشی را بدانجا فرستاد و آنها شهر را به آتش کشیدند.[۲] او همچنین اِدولف، ارل نورثامبریا را که قول در امان بودن جانش به او داده شده بود را کشت و نام خود را به عنوان «عهدشکن» در کتاب وقایعنگاشت آنگلوساکسونها جاودان ساخت.[۲]
هاردیکانوت که ازدواج نکرده و فرزندی هم نداشت[۳] در ۱۰۴۰ دیگر برادر ناتنیاش ادوارد را از نورماندی فرا خواند و او را جانشین خود ساخت.[۲] هاردیکانوت در ۱۰۴۲ درگذشت و ادوارد که بعدتر به ادوارد خستو آوازه یافت بر تخت شاهی انگلستان نشست.
منابع
- 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامکریستالوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - 1 2 3 4 5 6 7 «Hardecanute». Britannica Online Encyclopedia. دریافتشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.
- 1 2 3 4 5 6 7 «Hardicanute». englishmonarchs.co.uk. دریافتشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «Harold I Harefoot». englishmonarchs.co.uk. دریافتشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.

.svg.png)