هرودیاس

هرودیاس
هرودیاس، اثر پل دلاروش، شاهزاده (راست) را همراه با سر یحیی به تصویر می‌کشد
زادهسدهٔ نخست پیش از میلاد
درگذشتهپس از ۳۹ میلادی
همسر(ان)هرود دوم
هیرودیس آنتیپاس
فرزند(ان)سالومه
دودماندودمان هرودیان
پدرآریستوبولوس چهارم
مادربرنیکه (دختر سالومه)

هرودیاس (‎/həˈroʊdiəs/‎; یونانی باستان: Ἡρῳδιάς، آوانگاری: Hērōidiás; حدود ۱۵ پیش از میلاد – پس از ۳۹ میلادی) شاهزاده‌ای از دودمان هرودیان یهودیه در دوران امپراتوری روم بود.[۱] نوشته‌های مسیحی او را با اعدام یحیای تعمیددهنده مرتبط می‌دانند.

هرودیاس، دختر آریستوبولوس چهارم و همسرش برنیکه (دختر سالومه)، خواهر تنی هرود پنجم (پادشاه خالکیس)، هرود آگریپا (پادشاه یهودیه)، آریستوبولوس مینور و ماریامنه سوم (همسر آنتیپاتر ولیعهد) بود. پس از اعدام آنتیپاتر به دست هرود بزرگ، هرودیاس احتمالاً نخستین همسر هرود آرکلائوس، وارث اصلی هرود بزرگ و اتنارک یهودیه، بود.

ازدواج‌ها

هرود دوم

هرود بزرگ پسرانش اسکندر، پسر هرود و آریستوبولوس چهارم را در سال ۷ پیش از میلاد اعدام کرد و هرودیاس را به عقد هرود دوم (زاده حدود ۲۷ پیش از میلاد؛ درگذشته ۳۳ میلادی)،[۲] عموی ناتنی‌اش، درآورد. این ازدواج با مخالفت آنتیپاتر دوم، بزرگ‌ترین پسر هرود بزرگ، روبه‌رو شد. اعدام آنتیپاتر در سال ۴ پیش از میلاد به جرم توطئهٔ مسموم کردن پدرش، هرود دوم را نخستین فرد در صف جانشینی قرار داد. با این حال، هنگامی که هرود بزرگ دریافت همسرش ماریامنه (همسر سوم هرود) از توطئهٔ مسموم‌سازی آگاه بوده اما نکوشیده آن را متوقف کند، از او طلاق گرفت و تنها چند روز پیش از مرگش، پسرش هرود دوم را از صف جانشینی خارج کرد.[۳]

جشن هرود، لوکاس کراناخ پدر، ۱۵۳۱

هم انجیل متی[۴] و هم انجیل مرقس[۵] بیان می‌کنند که هرودیاس با فیلیپ ازدواج کرده بود، از این رو برخی پژوهشگران استدلال کرده‌اند که نام او «هرود فیلیپ» بوده است (این فرد نباید با فیلیپ تترارک، که برخی نویسندگان او را هرود فیلیپ دوم می‌نامند، اشتباه گرفته شود؛ روایت یوسف فلاوی می‌گوید هرودیاس با هرود، نوهٔ شمعون بوئتوس، ازدواج کرد و سالومه با فیلیپ ازدواج کرد. این هرود در متن تنها با نام «هرود» خوانده شده است).

با این حال، بسیاری از پژوهشگران این روایت را رد می‌کنند و آن را خطایی می‌دانند؛ نظریه‌ای که با حذف نام فیلیپ در انجیل لوقا[۶] تقویت می‌شود.[۷][۸] از آنجا که او نوهٔ کاهن اعظم شمعون بوئتوس بود، گاهی «هرود بوئتوس» نیز خوانده می‌شود، اما هیچ شاهدی مبنی بر خوانده‌شدن او با این نام وجود ندارد.[۹]

جشن هرود، پیتر پل روبنس

از این ازدواج یک دختر به دنیا آمد: سالومه. هرودیاس بعدها از هرود دوم طلاق گرفت، هرچند زمان دقیق آن روشن نیست. به گفتهٔ مورخ یوسف فلاوی:

هرودیاس بر آن شد تا قوانین سرزمین ما را زیر پا بگذارد و در حالی که همسرش هنوز زنده بود، از او جدا شد و با هرود آنتیپاس ازدواج کرد[۱۰]

هرود آنتیپاس

همسر دوم هرودیاس، هیرودیس آنتیپاس (زاده پیش از ۲۰ پیش از میلاد؛ درگذشته پس از ۳۹ میلادی)، برادر ناتنی هرود دوم (همسر نخست او) بود. او امروزه بیشتر به دلیل نقشش در رویدادهایی که به اعدام یحیی و عیسی انجامید شناخته می‌شود.

جشن هرود، ماتیا پرتی، حدود ۱۶۶۰

آنتیپاس همسر نخست خود، فسائیلیس، دختر پادشاه حارثهٔ چهارم فیلوپاتریس از پادشاهی نبطی، را به نفع هرودیاس طلاق داد. به گفتهٔ پژوهشگران کتاب مقدس، انجیل متی[۱۱] و انجیل لوقا[۱۲]، همین ازدواج پیشنهادی بود که یحیای تعمیددهنده علناً از آن انتقاد کرد. جدای از برانگیختن اختلاف با یحیی، طلاق تترارک به دشمنی‌های پیشین با حارثه بر سر قلمروی مرزی میان پرآیا و نبطیه، کینه‌ای شخصی نیز افزود. حارثه سپاهی برای تنبیه آنتیپاس فرستاد و نیروهای کمکی از استان سوریه نیز به او پیوستند. یوسف فلاوی این نیروها را «فراریان» می‌نامد،[۱۳] در حالی که موسی خورنی می‌گوید آنان سپاه پادشاه آبگار پنجم ادسا، زیر فرمان سردار خسرو آرزرونی، بودند.[۱۴]

نتیجهٔ این جنگ برای آنتیپاس فاجعه‌بار بود؛ تیبریوس دستور یورش متقابل رومی را صادر کرد، اما این دستور با مرگ آن امپراتور در سال ۳۷ میلادی رها شد. در سال ۳۹ میلادی، آنتیپاس از سوی برادرزاده/برادرزنش هرود آگریپا به توطئه علیه امپراتور تازهٔ روم، کالیگولا، متهم شد و کالیگولا او را به تبعید در گالیای روم فرستاد. هرودیاس او را همراهی کرد و آنتیپاس در تاریخی نامعلوم درگذشت. مشخص نیست هرودیاس از همسر دومش، هرود آنتیپاس، فرزندی داشت یا خیر.[۱۵]

در اناجیل

سالومه سر یحیای تعمیددهنده را تحویل می‌دهد، خوان د فلاندس، ۱۴۹۶

در اناجیل انجیل متی و انجیل مرقس، هرودیاس نقشی محوری در اعدام یحیای تعمیددهنده ایفا می‌کند و از رقص دخترش در برابر آنتیپاس و مهمانانش برای درخواست سر یحیی به عنوان پاداش بهره می‌گیرد. به گفتهٔ انجیل مرقس، آنتیپاس نمی‌خواست یحیای تعمیددهنده را اعدام کند، زیرا از گوش دادن به موعظه‌های او لذت می‌برد (مرقس ۶:۲۰). افزون بر این، آنتیپاس شاید نگران بود که اعدام یحیی پیروانش را به شورش وادارد. انجیل لوقا با حذف این جزئیات، نقش هرود را برجسته‌تر می‌کند.

پژوهش‌های نوین

برخی پژوهشگران کتاب مقدس در این تردید کرده‌اند که آیا اناجیل روایتی تاریخاً دقیق از اعدام یحیای تعمیددهنده ارائه می‌دهند یا نه.[۱۶] برخی مفسران بر این باورند که ستیز آنتیپاس با یحیای تعمیددهنده، آن‌گونه که در اناجیل روایت شده، گونه‌ای بازتاب از نزاع سیاسی-دینی میان پادشاهان اسرائیلی اهب و ایزابل با پیامبر الیاس بوده است.[۱۷]

در اروپای قرون وسطی

در قرون وسطای اروپا، هرودیاس، یا صرفاً نامش، با باورهایی دربارهٔ جادوگران پیوند خورد؛ به‌ویژه با رهبر ماوراءطبیعی‌شان که جادوگران شبانه برای همراهی یا دیدار او در «بازی» یا گردهمایی‌ای دیگر به او می‌پیوستند. بدین ترتیب نام او با چهره‌هایی که کارکردی مشابه داشتند، مانند دیانا، مادر هوله و آبوندانتیا، هم‌معنا شد.[۱۸]

شجره‌نامهٔ شماتیک هرودهای کتاب مقدس

در هنر و ادبیات داستانی

هرودیاس، همراه با سالومه، سوژه‌ای پرتکرار در تصویرگری تم قدرت زنان در دوران واپسین قرون وسطی و رنسانس بود. رایج‌ترین لحظهٔ به‌تصویرکشیدهٔ هرودیاس، جشن هرود است که سالومه سر بریدهٔ یحیی را بر سینی به آنتیپاس و مهمانانش، در حالی که هرودیاس نیز بر سر میز حضور دارد، تقدیم می‌کند.

داستان‌ها و نمایش‌نامه‌ها

موسیقی

  • Hérodiade، اپرایی از ژول ماسنه، برگرفته از داستان گوستاو فلوبر.
  • سالومه (اپرا)، اپرایی از ریشارد اشتراوس، برگرفته از ترجمهٔ آلمانی (به قلم هدویگ لاخمان، مادربزرگ مایک نیکولز) از نمایش‌نامهٔ اسکار وایلد.
  • سالومه (ماریوت)، اپرایی از آهنگساز فرانسوی آنتوان ماریوت، بر پایهٔ لیبرتویی فرانسوی برگرفته از نمایش‌نامهٔ اسکار وایلد.
  • در پارسیفال، اپرای ریشارد واگنر، در پردهٔ دوم آشکار می‌شود که شخصیت زن اصلی، کوندری، همان هرودیاس است. در اپرا گفته می‌شود او هنگام دیدن مصلوب‌شدن مسیح به او خندیده و به نفرینی از جاودانگی دچار شده بود. او سرانجام از طریق کردار پارسیفال رستگار می‌شود.
  • «سالومه»، ترانه‌ای از گروه راک ایرلندی یوتو.
  • San Giovanni Battista، اوراتوریویی از آلساندرو استرادلا.

دیگر آثار

در سینما

جستارهای وابسته

  • فهرست چهره‌های کتاب مقدسی شناسایی‌شده در منابع فرا-کتاب‌مقدسی

منابع

  1. ↑ "Strabo, Geography, Book XVI, Chapter II, section 34". Perseus.tufts.edu. Retrieved 21 April 2019.
  2. ↑ Kokkinos, The Herodian Dynasty, p. 237
  3. ↑ "Herod | Encyclopedia.com". www.encyclopedia.com. Retrieved 2023-12-25.
  4. ↑ Matthew 14:3
  5. ↑ Mark 6:17
  6. ↑ Luke 3:19
  7. ↑ البته ممکن است لوقا این نام را به دلیل بی‌اهمیت بودنش برای روایت حذف کرده باشد. هارولد هونر, Herod Antipas: A Contemporary of Jesus Christ (Zondervan, 1983), pp. 132–134.
  8. ↑ ای. مری اسمال‌وود, "Behind the New Testament", Greece & Rome, Second Series, Vol. 17, No. 1 (Apr., 1970), pp. 81–99
  9. ↑ Florence Morgan Gillman, Herodias: at home in that fox's den (Liturgical Press, 2003) p. 16.
  10. ↑ Josephus, Flavius (1 October 2001). Antiquities of the Jews. Retrieved 21 April 2019 – via Gutenberg.org.
  11. ↑ Matthew 14:3–12
  12. ↑ Luke 3:18–20
  13. ↑ Josephus, Flavius. The Antiquities of the Jews. p. XVIII.5.1.
  14. ↑ Moses, Chorene. History of Armenia. p. 2.29.
  15. ↑ Josephus, Flavius. The Antiquities of the Jews. p. XVIII.7.2.
  16. ↑ Meier, A Marginal Jew: Rethinking the Historical Jesus, Volume Two: Mentor, Message and Miracles. Anchor Bible Reference Library, New York: Doubleday, 1994, pp. 171–176.
  17. ↑ Florence Morgan Gillman, Herodias: At Home In That Fox's Den, p. 84 (Liturgical Press, 2003). شابک ‎۰−۸۱۴۶−۵۱۰۸−۹
  18. ↑ Ginzburg, Carlo (1990). Ecstasies: Deciphering the witches' sabbath. London: Hutchinson Radius. ISBN 0-09-174024-X.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • Gillman, Florence Morgan. Herodias: At Home in the Fox's Den. Interfaces. Collegeville, Minn.: Liturgical Press, 2003.
  • Meier, John P. A Marginal Jew: Rethinking the Historical Jesus، جلد دوم: Mentor, Message and Miracles. Anchor Bible Reference Library, New York: Doubleday, 1994.
  • Theissen, Gerd. The Shadow of the Galilean: The Quest of the Historical Jesus in Narrative Form. Philadelphia: Fortress, 1987.

پیوند به بیرون

  • خطای اسکریپتی: پودمان «Deprecated archive» وجود ندارد. by Joseph Converse Heywood.
  • خطای اسکریپتی: پودمان «Deprecated archive» وجود ندارد. , by گوستاو فلوبر (زبان انگلیسی).