هلوهای جاودانگی

هلوهای جاودانگی، سلسلهٔ مینگ (کاخ‌موزهٔ ملی)

در اساطیر چینی، هلوهای جاودانگی[۱] (چینی: 仙桃; پین‌یین: xiāntáo; Cantonese Yale: sīn tòuh یا چینی: 蟠桃; پین‌یین: pántáo; Cantonese Yale: pùhn tòuh) هلوهایی هستند که سن نین‌ها به دلیل خاصیت عرفانی جاودانی‌بخششان، از آنها می‌خورند. هلوها در هنر چینی نمادی رایج برای جاودانگی (یا آرزوی زندگی طولانی و سالم) به‌شمار می‌روند که در تصاویر یا توصیفات تعدادی از افسانه‌ها، نقاشی‌ها و سایر اشکال هنری، اغلب در ارتباط با شمایل‌نگاری‌های مشابه از نظر موضوعی، مانند خدایان خاص یا جاودانگان یا سایر نمادهای طول عمر، مانند گوزن یا درنا، ظاهر می‌شوند.

دیگران

هشت فناناپذیر و پیرمرد قطب جنوب[۲] (الههٔ طول عمر) گاهی اوقات در حالی که هلوی جاودانگی را حمل می‌کنند، به تصویر کشیده می‌شوند.

به دلیل داستان‌ها و ارتباط هلو با طول عمر، هلو یک تزئین رایج (میوه یا تصویری از آن) روی کیک‌های تولد و شیرینی‌های سنتی در چین است.[۳]

نگارخانه

جستارهای وابسته

  • امریته، شهد/اکسیر جاودانگی هندو
  • آمبروزیا، غذای یونانی جاودانگی
  • سیب زرین، غذای نورس جاودانگی
  • کوه کونلون (اسطوره‌شناسی)، اقامتگاه اساطیری شی وانگمو؛ در اصل با «کوه کونلون» امروزی یکسان نیست.
  • هلوی طول عمر، نمادی از هلوهای جاودانگی به شکل شیرینی
  • «بهار شکوفه هلو»، افسانه‌ای از آرمان‌شهر
  • درختان در اساطیر چینی

منابع

  1. ↑ همچنین هلوهای جاودان و هلوهای جاودانگی
  2. ↑ Patricia Bjaaland Welch (2008). Chinese art: a guide to motifs and visual imagery. Tuttle Publishing. p. 159. ISBN 978-0-8048-3864-1. Retrieved 28 June 2011. [Shouxing] commonly holds a giant peach of immortality in his right hand and a walking stick with attached gourd (holding special life-giving elixir) in his left.
  3. ↑ Frederick J. Simoons (1998). Plants of life, plants of death. Univ of Wisconsin Press. p. 268. ISBN 978-0-299-15904-7. Retrieved 28 June 2011.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.