هورس والپول

هورس والپول
پرترهٔ هورس والپول
والپول، اثر جاشوا رینولدز، حدود ۱۷۵۶–۱۷۵۷، گالری ملی پرتره در لندن[۱]
نام هنگام تولدهوراتیو والپول (Horatio Walpole)
زادهٔ۲۴ سپتامبر ۱۷۱۷
لندن، پادشاهی بریتانیای کبیر
درگذشت۲ مارس ۱۷۹۷ (۷۹ سال)
لندن، پادشاهی بریتانیای کبیر
ملیت پادشاهی بریتانیای کبیر
تحصیلاتکالج ایتن، کینگز کالجِ دانشگاه کمبریج
پیشه(ها)نویسنده، نامه‌نگار، تاریخ‌نگار هنر، عتیقه‌شناس، مجموعه‌دار و سیاستمدار
شناخته‌شده
برای		نقش در شکل‌گیری ادبیات گوتیک، خانهٔ استرابری هیل و مکاتبات گسترده
آثار برجستهقلعه اوترانتو
The Mysterious Mother
Anecdotes of Painting in England
عنوانچهارمین ارل آرفورد (۱۷۹۱–۱۷۹۷)
حزب سیاسیویگ
والدین
امضاء

هورس والپول یا هوراتیو والپول (انگلیسی: Horace Walpole, Horatio Walpole، ۲۴ سپتامبر ۱۷۱۷ – ۲ مارس ۱۷۹۷)، چهارمین ارل آرفورد، نویسنده، نامه‌نگار، تاریخ‌نگار هنر، عتیقه‌شناس، مجموعه‌دار و سیاستمدار ویگ در پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او کوچک‌ترین پسر رابرت والپول، سیاستمداری بود که معمولاً نخستین نخست‌وزیر بریتانیا شمرده می‌شود. والپول از ۱۷۴۱ تا ۱۷۶۸ در مجلس عوام بریتانیا وارد شد و در دوره‌های مختلف نمایندهٔ کالینگتون، کسل رایزینگ و کینگز لین بود. در ۱۷۹۱، پس از مرگ برادرزاده‌اش، عنوان ارل آرفورد به او رسید.[۲]

جایگاه والپول در تاریخ فرهنگ سدهٔ هجدهم بیش از همه با دو پروژهٔ مرتبط شناخته می‌شود. او از ۱۷۴۷ خانهٔ استرابری هیل در توییکنهام را به اقامتگاهی با صورت‌های برگرفته از معماری قرون وسطایی تبدیل کرد که به یکی از اثرگذارترین نمونه‌های آغازین احیای گوتیک بدل شد. چند سال بعد قلعه اوترانتو را منتشر کرد که در تاریخ ادبیات غالباً نخستین رمان گوتیک دانسته شده است. پژوهش‌های جدید این دو اثر را در زمینهٔ گسترده‌تر احیای علاقه به گذشتهٔ قرون وسطایی در بریتانیای سدهٔ هجدهم قرار می‌دهند. استرابری هیل نمونه‌ای بسیار اثرگذار در این جریان بود و بر پیشینه‌ای معماری و عتیقه‌شناختی تکیه داشت که پیش از ساخت آن شکل گرفته بود.[۳][۴]

والپول همچنین بخش بزرگی از زندگی خود را صرف نامه‌نگاری، گردآوری آثار هنری و ثبت تاریخ فرهنگی و سیاسی زمانه کرد. مکاتبات او سیاست، ادبیات، هنر، زندگی اجتماعی و خبرهای روزمرهٔ بریتانیا و اروپای سدهٔ هجدهم را دربر می‌گیرد. نسخهٔ پژوهشی این مکاتبات که ویلمارت اس. لوئیس و همکارانش برای دانشگاه ییل تدوین کردند، در ۴۸ جلد میان ۱۹۳۷ و ۱۹۸۳ منتشر شد و همچنان از منابع مهم مطالعات سدهٔ هجدهم به شمار می‌آید.[۵] نوشته‌های تاریخی او دربارهٔ هنر انگلستان و مجموعه‌ای که در استرابری هیل گرد آورد نیز سبب شده‌اند والپول در تاریخ مجموعه‌داری و تاریخ‌نگاری هنر بریتانیا جایگاهی مستقل از شهرت ادبی‌اش داشته باشد.[۶]

زندگی و فعالیت سیاسی

والپول در ۲۴ سپتامبر ۱۷۱۷ در لندن به دنیا آمد. پدرش رابرت والپول در سال‌های کودکی او مهم‌ترین چهرهٔ دولت بریتانیا بود و خانواده از ثروت، پیوندهای سیاسی و مجموعهٔ هنری گسترده‌ای برخوردار بود. هورس در کالج ایتن تحصیل کرد و در آنجا با توماس گری، شاعر آینده، دوستی یافت. سپس به کینگز کالجِ دانشگاه کمبریج رفت، اما تحصیلات خود را بدون دریافت مدرک به پایان رساند. او در ۱۷۳۹ همراه گری راهی سفر بزرگ اروپا شد و فرانسه، سوئیس و ایتالیا را دید. این سفر تا ۱۷۴۱ ادامه یافت و علاقهٔ او به هنر، معماری، آثار تاریخی و فرهنگ مجموعه‌داری را گسترش داد.[۲][۷] در فلورانس با هورس مان، دیپلمات بریتانیایی، آشنا شد و مکاتبهٔ طولانی آن دو بعدها یکی از مهم‌ترین رشته‌های نامه‌های والپول را تشکیل داد.[۲]

بازگشت والپول به بریتانیا با ورود او به سیاست هم‌زمان شد. او در انتخابات ۱۷۴۱ از حوزهٔ کالینگتون به مجلس عوام راه یافت و پس از آن نمایندگی کسل رایزینگ و کینگز لین را بر عهده داشت. وابستگی او به ویگ‌ها و موقعیت خانوادگی‌اش سبب شد سیاست از آغاز بخشی از زندگی او باشد، به‌ویژه در سال‌هایی که دولت پدرش زیر فشار مخالفان قرار داشت و رابرت والپول در ۱۷۴۲ از قدرت کنار رفت. هورس والپول در مجلس به مقام بلندپایهٔ اجرایی نرسید و در ۱۷۶۸ از فعالیت پارلمانی کناره گرفت. درآمد چند منصب اداری که خانواده برای او فراهم کرده بود، همراه با دارایی شخصی، امکان داد بخش بزرگی از وقت و سرمایهٔ خود را به نویسندگی، مجموعه‌داری و استرابری هیل اختصاص دهد.[۲] او در ۱۷۴۷ به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. سیاست با این حال در یادداشت‌ها و نامه‌هایش حضوری پایدار داشت و همین نوشته‌ها بعدها به منبعی مهم برای تاریخ سیاسی و اجتماعی عصر او تبدیل شدند.[۵]

در دهه‌های پایانی زندگی، والپول بیش از پیش در استرابری هیل و حلقهٔ دوستان و مکاتبه‌کنندگان خود زندگی می‌کرد و همچنان دربارهٔ سیاست، هنر و ادبیات می‌نوشت. در ۱۷۹۱ با مرگ جورج والپول، سومین ارل آرفورد، عنوان خانوادگی به هورس رسید و او چهارمین ارل آرفورد شد. این عنوان در دوره‌ای به او رسید که شهرتش از فعالیت پارلمانی فراتر رفته و استرابری هیل، نوشته‌های گوتیک و نامه‌هایش بخش اصلی چهرهٔ عمومی او را ساخته بودند. والپول ازدواج نکرد و در ۲ مارس ۱۷۹۷ در لندن، در ۷۹ سالگی درگذشت.[۲] مجموعه و نوشته‌های او پس از مرگ مسیرهای متفاوتی یافتند. آثار چاپی و مکاتبات به‌تدریج در ویرایش‌های متعدد منتشر شدند و بخش بزرگی از اشیای استرابری هیل در فروش مشهور ۱۸۴۲ پراکنده شد.[۶]

استرابری هیل، هنر و عتیقه‌گرایی

خانهٔ استرابری هیل در توییکنهام پس از مرمت. والپول از ۱۷۴۷ مجموعه‌ای از بناهای موجود در این محل را به اقامتگاهی گوتیک با برج، کنگره و تزئینات برگرفته از معماری قرون وسطایی تبدیل کرد.

والپول در ۱۷۴۷ ملکی در کنار رود تیمز در توییکنهام خرید که آن را استرابری هیل نامید. او طی چند دهه بنا را گسترش داد و با برج‌ها، کنگره‌ها، پنجره‌ها، سقف‌ها و تزئیناتی برگرفته از نمونه‌های گوتیک، آن را به خانه‌ای بسیار شخصی و نمایشی تبدیل کرد. خود او این بنا را «قلعهٔ کوچک گوتیک» می‌خواند و خانه در زمان حیاتش نیز به مکانی شناخته‌شده برای بازدید تبدیل شد.[۷] استرابری هیل در تاریخ احیای گوتیک اهمیت فراوان یافت، اما جایگاه آن در روندی گسترده‌تر از بازگشت به صورت‌های معماری قرون وسطایی قرار دارد. پژوهش پیتر لیندفیلد نمونه‌های متعددی از کاربرد و بازآفرینی معماری گوتیک در بریتانیا پیش از پروژهٔ والپول نشان داده است.[۴] اهمیت خاص استرابری هیل در انسجام میان معماری، تزئینات داخلی، نور، رنگ و مجموعه‌ای بود که والپول برای فضاهای آن سامان داد.[۳]

مجموعهٔ استرابری هیل شامل نقاشی، پرتره، مینیاتور، کتاب، نسخهٔ خطی، چاپ، سلاح، شیشه، چینی، اشیای تاریخی و یادگارهای مرتبط با خاندان‌ها و شخصیت‌های گذشته بود. کتابخانهٔ لوئیس والپول در ییل، که امروز یکی از مراکز اصلی پژوهش دربارهٔ اوست، مجموعهٔ استرابری هیل را یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های بریتانیای سدهٔ هجدهم توصیف می‌کند و شمار اشیای آن را چند هزار مورد می‌داند. بسیاری از این آثار پس از فروش ۱۸۴۲ پراکنده شدند و پژوهش‌های جدید با استفاده از فهرست‌های تاریخی، منشأ و جای اصلی آن‌ها در خانه را بازسازی کرده‌اند.[۶] شیوهٔ والپول در کنار هم قرار دادن اشیا، معماری و روایت تاریخی نشان می‌دهد که عتیقه‌گرایی او ارتباط نزدیکی با تجربهٔ مادی گذشته داشت. خانه به محیطی تبدیل شد که در آن گذشته از راه اشیای مادی، طراحی فضا و داستان‌های مربوط به صاحبان پیشین آن اشیا بازآفرینی می‌شد.[۳]

در ۱۷۵۷ والپول چاپخانهٔ خصوصی استرابری هیل را نیز راه انداخت. دو قصیدهٔ مهم توماس گری، The Bard و The Progress of Poesy، از نخستین آثاری بودند که در این چاپخانه طبع شدند.[۸] چاپخانه به والپول امکان می‌داد متون ادبی، پژوهشی و عتیقه‌شناختی را با نظارت مستقیم خود منتشر کند. مهم‌ترین کار او در تاریخ هنر، Anecdotes of Painting in England، بر پایهٔ یادداشت‌های عتیقه‌شناس و حکاک جورج ورتیو شکل گرفت و تاریخ هنرمندان، مجموعه‌ها و حمایت از هنر در انگلستان را گرد آورد.[۹] پیوند چاپ، مجموعه‌داری و معماری در استرابری هیل بخش مهمی از موقعیت والپول در فرهنگ مادی سدهٔ هجدهم را تشکیل می‌دهد و پژوهش‌های جدید چاپخانهٔ او را نیز در همین زمینه بررسی کرده‌اند.[۱۰]

آثار، مکاتبات و میراث

صفحهٔ عنوان چاپ نخست قلعه اوترانتو. این رمان در اواخر ۱۷۶۴ منتشر شد و در چاپ دوم عنوان فرعی «یک داستان گوتیک» را گرفت.

قلعه اوترانتو اثر اصلی والپول در تاریخ ادبیات است. رمان در اواخر ۱۷۶۴ منتشر شد و فضای قلعهٔ قرون وسطایی، پیشگویی، مسئلهٔ وراثت، اقتدار پدرسالار و رخدادهای فراطبیعی را در روایتی واحد گرد آورد. چاپ نخست بدون نام واقعی نویسنده عرضه شد و کتاب در چاپ بعدی با عنوان فرعی «یک داستان گوتیک» پیوند خود را با این اصطلاح آشکار کرد. در تاریخ‌نگاری ادبی، این اثر به‌طور متعارف نخستین رمان گوتیک شناخته می‌شود و نقش آن در تثبیت مجموعه‌ای از قراردادهای روایی که نویسندگان بعدی گسترش دادند گسترده بوده است.[۳] ارتباط اوترانتو با استرابری هیل نیز در پژوهش‌های جدید مورد توجه قرار گرفته است. استیون کلارک شباهت میان شیوهٔ ساخت فضا، انباشت اشاره‌های تاریخی و آفرینش جو عاطفی در خانه و داستان‌های والپول را یکی از ویژگی‌های مهم تخیل گوتیک او می‌داند.[۳]

والپول در قالب‌های دیگری نیز نوشت. تراژدی The Mysterious Mother که در ۱۷۶۸ منتشر شد، مضمون‌های گناه، خانواده و فضای گوتیک را در نمایشنامه به کار گرفت.[۳] در همان دوره، Historic Doubts on the Life and Reign of King Richard the Third را منتشر کرد و کوشید روایت‌های تثبیت‌شده دربارهٔ ریچارد سوم را دوباره بسنجد. کارهای تاریخی و عتیقه‌شناختی او، از جمله Anecdotes of Painting in England، در کنار آثار داستانی نشان می‌دهند که توجه او به گذشته در چند حوزه جریان داشت. در داستان گوتیک، گذشته مادهٔ خیال و هراس می‌شد و در نوشته‌های تاریخی و مجموعه‌داری، با سند، تصویر، تبار و شیء پیوند می‌خورد.[۲][۹] این پیوند یکی از دلایلی است که پژوهش دربارهٔ والپول میان تاریخ ادبیات، تاریخ هنر، معماری و مطالعات فرهنگ مادی تقسیم شده است.

میراث نوشتاری والپول در نامه‌هایش گسترده‌تر از هر اثر منفرد اوست. چاپ پژوهشی ییل ۴۸ جلد را دربر می‌گیرد و نامه‌ها را با حاشیه‌نویسی و نمایه‌های مفصل در دسترس قرار داده است. این مجموعه به دلیل دامنهٔ موضوعی خود، از سیاست و دیپلماسی تا کتاب، نقاشی، تئاتر، معاشرت و شایعات اجتماعی، برای پژوهشگران سدهٔ هجدهم ارزشی فراتر از زندگی‌نامهٔ شخصی والپول دارد.[۵] رویکردهای انتقادی جدید همچنین نامه‌ها، دوستی‌ها و فرهنگ عاطفی پیرامون او را از منظر تاریخ جنسیت و مطالعات کوییر بررسی کرده‌اند.[۱۱] این پژوهش‌ها دربارهٔ زبان عاطفی و مناسبات مردانهٔ سدهٔ هجدهم‌اند و کاربرد مستقیم دسته‌بندی‌های هویتی امروزی دربارهٔ والپول نیازمند احتیاط تاریخی است. در مجموع، جایگاه او در فرهنگ بریتانیای سدهٔ هجدهم از هم‌نشینی نویسندگی، نامه‌نگاری، سیاست، عتیقه‌گرایی، تاریخ هنر، چاپ خصوصی و ساخت فضایی شکل گرفته است که خود به یکی از آثار اثرگذار احیای گوتیک تبدیل شد.[۳][۵]

=== نگارخانه ===

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ "Horace Walpole" (in English). National Portrait Gallery. Retrieved 18 اوت 2026.
  2. 1 2 3 4 5 6 Langford, Paul (23 سپتامبر 2004). "Walpole, Horatio [Horace], fourth earl of Orford (1717–1797)". Oxford Dictionary of National Biography (in English). Oxford University Press. Retrieved 18 اوت 2026.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Clarke, Stephen (2020). "Horace Walpole and the Gothic". In Angela Wright و Dale Townshend (ed.). The Cambridge History of the Gothic: Volume 1, Gothic in the Long Eighteenth Century (in English). Cambridge University Press. p. 120–140. doi:10.1017/9781108561044.006.
  4. 1 2 Lindfield, Peter N. (2020). "Gothic Revival Architecture Before Horace Walpole's Strawberry Hill". In Angela Wright و Dale Townshend (ed.). The Cambridge History of the Gothic: Volume 1, Gothic in the Long Eighteenth Century (in English). Cambridge University Press. p. 96–119. doi:10.1017/9781108561044.005.
  5. 1 2 3 4 "Horace Walpole Correspondence". Lewis Walpole Library (in English). Yale University. Retrieved 18 اوت 2026.
  6. 1 2 3 "Digital Resources". Lewis Walpole Library (in English). Yale University. Retrieved 18 اوت 2026.
  7. 1 2 "History". Strawberry Hill House & Garden (in English). Retrieved 18 اوت 2026.
  8. ↑ "'With a Master's Hand and Prophet's Fire': Blake, Gray, and 'The Bard'". Cambridge Core (in English). Cambridge University Press. 2019. Retrieved 18 اوت 2026.
  9. 1 2 "Past Exhibitions". Lewis Walpole Library (in English). Yale University. Retrieved 18 اوت 2026.
  10. ↑ Clarke, Stephen (2011). The Strawberry Hill Press & Its Printing House: An Account and an Iconography (in English). Yale University Press.
  11. ↑ Haggerty, George E. (2006). "Queering Horace Walpole". Studies in English Literature, 1500–1900 (in English). 46 (3): 543–562. doi:10.1353/sel.2006.0026.

منابع

  • Ketton-Cremer, R. W. (1964). Horace Walpole: A Biography (in English) (3 ed.). London: Methuen.
  • Mowl, Timothy (1996). Horace Walpole: The Great Outsider (in English). London: John Murray. ISBN 0-7195-5619-8.
  • Clarke, Stephen (2020). "Horace Walpole and the Gothic". In Angela Wright و Dale Townshend (ed.). The Cambridge History of the Gothic: Volume 1, Gothic in the Long Eighteenth Century (in English). Cambridge University Press. p. 120–140. doi:10.1017/9781108561044.006.
  • Clarke, Stephen (2011). The Strawberry Hill Press & Its Printing House: An Account and an Iconography (in English). Yale University Press.
  • W. S. Lewis, ed. (1937–1983). The Yale Edition of Horace Walpole's Correspondence (in English). Vol. 48 جلد. New Haven: Yale University Press.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هورس والپول موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.