واج‌شناسی انگلیسی

مثل بسیاری زبان‌های دیگر، انگلیسی تنوع گسترده‌ای در تلفظ، هم از نظر تاریخی و هم از گویشی به گویش دیگر دارد. گرچه، به طور کلی گویش‌های منطقه‌ای انگلیسی سیستم واجی بسیار مشابهی (ولی نه یکسان) با یکدیگر دارند. در کنار سایر قضایا، بیشتر گویش‌ها کاهش واکه‌ای در هجاهای بدون تکیه و مجموعه‌ای پیچیده از مشخصه‌های واجی که همخوان‌های سخت و نرم (انسدادی، انسایشی و سایشی) را از هم متمایز می‌کنند، دارند.

همخوان‌ها

بیشتر لهجه‌های زبان انگلیسی ۲۴ همخوان دارند.

لبی دندانی لثوی پسالثوی کامی نرم‌کامی چاکنایی
خیشومی m n ŋ
انسدادی pb td kɡ
انسایشی
سایشی fv θð sz ʃʒ h
ناسوده l ɹ* j w

واکه‌ها

نحوه تلفظ واکه‌ها در زبان انگلیسی در لهجه‌های متفاوت بسیار متغیر است. این تفاوت در نحوه ادا کردن حروف صدادار یکی از عمیق‌ترین تفاوت‌های لهجه‌های متفاوت زبان انگلیسی است.

واکه‌های ساده
فصیحعمومیواژه
i:ineed
ɪbid
eɛbed
æback
ɑ:ɑbra
ɒbox
ɔ, ɑcloth
ɔ: o:paw
u:ufood
ʊgood
ɐ ʌbut
ɜ: ə:ɜɹ ɚbird
əcomma

واکه‌های مرکب

واکه مرکب (diphthong) واکه‌ای است که از دو صدای مصوت مختلف در یک هجا تشکیل شده و صدای منحصر به فردی تولید می‌کند. صدای واکه مرکب از یک مصوت به مصوت دیگر حرکت می‌کند، به همین دلیل به آنها مصوت‌های لغزنده نیز گفته می‌شود.[۱]

واکه‌های مرکب بسته
فصیحعمومیواژه
bay
əʊroad
cry
cow
ɔɪboy
واکه‌های مرکب مرکزی
فصیحعمومیواژه
ɪəɪɹpeer
ɛɛɹpair
ʊəʊɹpoor

جستارهای وابسته

منابع

  1. «Diphthongs». LanGeek.co. ۲۶ شهریور ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴.

پیوند به بیرون