والتر فونک
والتر فونک | |
|---|---|
![]() | |
| رئیس رایش بانک | |
| دوره مسئولیت ۱۹ ژانویه ۱۹۳۹ – ۸ می ۱۹۴۵ | |
| پس از | یالمار شاخت |
| پیش از | منحل شد |
| وزارت اقتصاد | |
| دوره مسئولیت ۱۹۳۸ – ۱۹۴۵ | |
| پس از | هرمان گورینگ |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۸ اوت ۱۸۹۰ دانزکمن، پروس، امپراتوری آلمان |
| درگذشته | ۳۱ مهٔ ۱۹۶۰ (۶۹ سال) دوسلدورف، نوردراین-وستفالنآلمان غربی |
| ملیت | |
| حزب سیاسی | حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان |
| همسر(ان) | لوئیز اشمیت-زیبن |
| پیشه | سیاستمدار، روزنامهنگار |
والتر فونک (به آلمانی: Walther Funk) رئیس رایش بانک بین سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ بود. او مخالف مارکسیسم و یک ناسیونالیست بود. وی یکی از ۲۴ متهم به جنایت جنگی بود که در دادگاه بینالمللی در نورنبرگ در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ به حبس ابد محکوم شد ولی سال ۱۹۵۷ آزاد شد.
منابع
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ والتر فونک موجود است.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Walther Funk». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰.

