ویلاهای پالادیایی ونتو

ویلاهای پالادیایی ونتو (انگلیسی: Palladian villas of the Veneto) ویلاهایی هستند که توسط معمار رنسانس، آندره‌آ پالادیو، طراحی شده‌اند و تمام ساختمان‌های آنها در ونتو، منطقه اصلی شمال شرقی ایتالیا که در آن زمان تحت کنترل سیاسی جمهوری ونیز بود، بنا شده‌اند. اکثر ویلاها توسط یونسکو به عنوان بخشی از یک میراث جهانی به نام شهر ویچنزا و ویلاهای پالادیایی ونتو فهرست شده‌اند.

ویلا کاپرا «لا روتوندا» در ویچنزا. یکی از تاثیرگذارترین طرح‌های پالادیو.

اصطلاح ویلا برای توصیف خانه‌ای روستیکی استفاده می‌شد. اغلب خانواده‌های ثروتمند در ونتو خانه‌ای در شهر به نام پالازو نیز داشتند. در بیشتر موارد، مالکان، کاخ‌ها و ویلاهای خود را با نام خانوادگی نامگذاری می‌کردند که همین باعث چندین تشابه اسمی میان کاخ‌ها می‌شد، به عنوان مثال: ما یک کاخ در ویچنزا به نام چیریکاتی داریم و همزمان یک ویلا در حومه ونتو، به همین نام نیز داریم، البته مثال‌های دیگری هم هست، درکل این تشابه‌ها گاهی برای گردشگران، کمی مشکل ایجاد می‌کند.

یونسکو این مکان را در سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.[۱] ابتدا این مکان به عنوان «ویچنزا، شهر پالادیو» نامیده می‌شد و فقط ساختمان‌های واقع در منطقهٔ نزدیک ویچنزا به این عنوان در نظر گرفته شده بودند. در مکان اصلی شهر، انواع مختلفی از ساختمان‌ها به نمایش گذاشته شده بودند که شامل: تئاتر المپیک، تعدادی کاخ و کمی ویلا می‌شد. از آنجا که بیشتر ویلاهای باقی‌مانده از پالادیو در خارج از این مکان قرار داشتند، در سال ۱۹۹۶ این مکان گسترش یافت، از این رو نام جدیدتر آن «شهر ویچنزا و ویلاهای پالادیایی ونتو» است. این نام نشان دهنده این واقعیت است که ویلاهایی هستند که توسط پالادیو در سراسر ونتو طراحی شده‌اند.

معماری ویلا

منبع کل بخش[۲]

ویلا پیسانی، باگنولو دی لونیگو

تا سال ۱۵۵۰، پالادیو مجموعه‌ای از ویلاها را ساخته بود که مقیاس و دکوراسیون آنها را می‌توان با ثروت و جایگاه اجتماعی مالکانشان مطابقت داد: خانواده قدرتمند و بسیار ثروتمند پیسانی، بانکداران و اشراف ونیزی، طاق‌های عظیم و نمای ایوان سرپوشیده‌ای داشتند که با ستون‌های سنگی و ستون‌های دوریسی روستیک تزئین شده بود؛ تادئو گازوتی، اشراف‌زادهٔ ثروتمند و البته کم‌اهمیت، در ویلای خود در برتسینا، ستون‌ها را با آجر ساخت، هرچند سرستون‌ها و پایه‌ها از سنگ تراشیده شده بودند. بیاجیو ساراچنو در ویلا ساراچنو، ایوان سرپوشیده‌ای با سه دهانه قوسی داشت، اما فاقد هرگونه نظم معماری بود. در ویلا ساراچنو، همانند ویلا پوجانا، پالادیو صرفاً با قراردادن و هماهنگی پنجره‌ها، سنتوری‌ها و طاق‌های ایوان سرپوشیده، به نمای بیرونی حضور و وقار بخشیده است. مشتریان کم‌ثروتمند او از این امکان که می‌توانستند بدون نیاز به صرف هزینه زیاد برای سنگ و حکاکی روی سنگ، از ساختمان‌های چشمگیر لذت ببرند، خوشحال بودند و قدردانی می‌کردند.

شهرت پالادیو در ابتدا و پس از مرگش، بخاطر مهارت او به عنوان طراح خبره ویلاها بوجود آمده است. در طول جنگ اتحادیه کمبره (۱۵۰۹–۱۵۱۷) خسارات قابل توجهی به خانه‌ها، انبارها و زیرساخت‌های روستیکی وارد شده بود.

جستارهای وابسته

منابع

  1. "UNESCO World heritage site number 712". Whc.unesco.org. 2007-01-03. Retrieved 2012-05-06.
  2. The "Villa architecture" section was originally taken from: Howard Burns, Andrea Palladio (1508-1580) بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۹-۲۴ توسط Wayback Machine, Centro Internazionale di Studi di Architettura Andrea Palladio (with kind permission of the CISA)

پیوند به بیرون