ویلهلم دوم (لندگراف هسن)
| ویلهلم دوم | |
|---|---|
| لندگراف هسن علیا لندگراف هسن سفلی | |
تندیس آرامگاهی ویلهلم دوم | |
| زاده | ۲۹ آوریل ۱۴۶۹ |
| درگذشته | ۱۱ ژوئیه ۱۵۰۹ |
| همسر(ان) | یولانده وودمون[الف] آنا مکلنبورگ-شورین |
| فرزند(ان) | ویلهلم[ب] الیزابت، شاهدخت موروثی زاکسن ماگدالنا[پ] فیلیپ یکم، لندگراف هسن |
| خاندان | دودمان هسن |
| پدر | لودویگ دوم، لندگراف هسن سفلی |
| مادر | مچتیلد وورتمبرگ-اوراخ[ت] |
ویلهلم دوم (به آلمانی: Wilhelm II. (Hessen)) ملقب به «ویلهلم میانقامت»[ث]، لندگراف هسن و یکی از تأثیرگذارترین حاکمان دودمان هسن بود که پس از سالها تقسیم قلمرو، موفق شد تمامی سرزمینهای هسن را تحت یک حاکمیت واحد متحد کند. او فرزند لودویگ دوم و مچتیلد وورتمبرگ-اوراخ بود که ابتدا جانشین برادرش ویلهلم اول، لندگراف هسن سفلی در شمال شد و سپس با مرگ عموزادهاش، حاکمیت جنوب را نیز به دست آورد[۱].
تاریخچه
دوران حکومت ویلهلم دوم نقطه عطفی در تاریخ سیاسی هسن به شمار میرود. او در سال ۱۴۹۳ میلادی پس از کنارهگیری برادرش، قدرت را در کاسل به دست گرفت. پس از درگذشت ویلهلم سوم، لندگراف هسن در سال ۱۵۰۰ میلادی، او حاکمیت هسن علیا به مرکزیت ماربورگ را نیز تصاحب کرد و بدین ترتیب قلمرو هسن پس از دههها تقسیم برادرانه، بار دیگر متحد گشت. ویلهلم دوم متحد نزدیک امپراتور ماکسیمیلیان یکم بود و در جنگهای مختلف امپراتوری شرکت داشت. او همچنین با اصلاحات اداری و قضایی، ساختار حکومتی هسن را نوسازی کرد. ازدواج دوم او با آنا مکلنبورگ-شورین، منجر به تولد وارث محبوبش، فیلیپ، شد که بعدها از شخصیتهای کلیدی اصلاحات پروتستان گردید[۲].
معماری و میراث
ویلهلم دوم در توسعه کالبدی اقامتگاههای خود بسیار کوشا بود. او بخشهای جدیدی به سبک رنسانس آغازین[ج] به قلعه ماربورگ افزود و کاخ لندگراف کاسل[چ] را بازسازی کرد. او همچنین از حامیان بزرگ کلیساها و صومعهها بود و تندیس آرامگاهی او در صومعه آهنابرگ[ح]، یکی از آثار شاخص هنر آن دوره محسوب میشود. مرگ او در سال ۱۵۰۹ میلادی بر اثر بیماری، هسن را با یک بحران جانشینی کوتاه مواجه کرد، زیرا پسرش فیلیپ یکم، لندگراف هسن هنوز کودک بود؛ اما زیرساختهای قدرتمندی که او بنا نهاده بود، باعث شد تا هسن در سده شانزدهم به یکی از مهمترین ایالتهای امپراتوری مقدس روم تبدیل شود[۳].
جستارهای وابسته
یادداشتها
منابع
- ↑ Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 184. ISBN 978-3761804049.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 64. ISBN 978-3878160458.
- ↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 105. ISBN 978-3770812370.
- زادگان ۱۴۶۹ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۵۰۹ (میلادی)
- دودمان هسن