ویلیام وارهام

The Most Reverend و بسیار محترم ویلیام وارهام
اسقف اعظم کانتربری
پرتره اثر هانس هلباین پسر (۱۵۲۷)
کلیسا	کلیسای کاتولیک
منصوب	۲۹ نوامبر ۱۵۰۳
پایان دوره	۲۲ اوت ۱۵۳۲
پیشین	هنری دین
جانشین	توماس کرنمر
رسته‌ها
دست‌گذاری	۲۵ سپتامبر ۱۵۰۲ توسط ریچارد فاکس
اطلاعات فردی
زادهٔ	ح. ۱۴۵۰ مالشانگر، همپشر، انگلستان
درگذشت	۲۲ اوت ۱۵۳۲ هکینگتون، انگلستان
خاکسپاری	کلیسای جامع کنتربری، کنت، انگلستان
والدین	رابرت وارهام از مالشانگر
امضاء

ویلیام وارهام (ح. ۱۴۵۰ – ۲۲ اوت ۱۵۳۲) از سال ۱۵۰۳ تا زمان مرگش در سال ۱۵۳۲ اسقف اعظم کانتربری بود.

اوایل زندگی و تحصیلات

وارهام فرزند رابرت وارهام از مالشانگر در همپشر بود. او در کالج وینچستر و نیو کالج، آکسفورد تحصیل کرد.

فعالیت حقوقی

وارهام پس از فارغ‌التحصیلی، به وکالت و تدریس حقوق در لندن و آکسفورد پرداخت. پدر او یک کشاورز مستأجر بود، اما برادرش، سر هیو وارهام، املاکی را در کرویدون به دست آورد که به دخترش اگنس رسید؛ اگنس بعدها با سر آنتونی سنت لجر ازدواج کرد.

مقام اسقفی

مدتی بعد، وارهام به سلک روحانیت درآمد، ریاست مذهبی دو منطقه (بارلی و کاتنهام) را بر عهده گرفت و در سال ۱۴۹۴ به عنوان منشی رول‌ها منصوب شد. هنری هفتم او را دیپلماتی باهوش و کارآمد یافت. او به هماهنگی و ترتیبات ازدواج میان فرزند هنری، آرتور، شاهزاده ولز، و کاترین آراگون کمک کرد. او در سال ۱۴۹۷ همراه با ریچارد فاکس که در آن زمان اسقف دورام بود، به اسکاتلند رفت. او همچنین از طرف پادشاه، بخشی از مسئولیت تنظیم چندین معاهده تجاری و سیاسی با ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم (که در آن زمان کنت فلاندر و نایب‌السلطنه دوک بورگونی به نیابت از فرزندش فیلیپ زیبا بود) را بر عهده داشت.

مقام اسقف اعظمی

در سال ۱۵۰۲، او به عنوان اسقف لندن منصوب شد و به مقام کلیددار مهر بزرگ (کلیددار مهر بزرگ) رسید، اما دوره حضور او در هر دو سمت کوتاه بود، چرا که در سال ۱۵۰۴ به عنوان لرد اعظم و اسقف اعظم کانتربری انتخاب شد. در سال ۱۵۰۶، او ریاست دانشگاه آکسفورد را بر عهده گرفت و این مسئولیت را تا پایان عمر حفظ کرد. در سال ۱۵۰۹، او بر مراسم ازدواج هنری هشتم و کاترین آراگون نظارت داشت و سپس تاج‌گذاری آن‌ها را انجام داد.

آرامگاه وارهام در کلیسای جامع کانتربری

در ۲۸ سپتامبر ۱۵۱۱، او از بیمارستان عمارت میسون دیو در فاورشام بازدید کرد.

به نظر می‌رسد وارهام در جایگاه اسقف اعظم تا حدی خودرای بوده است؛ برای نمونه، اقدامات او در سال ۱۵۱۲ منجر به شکل‌گیری اختلافی جدی با فاکس، اسقف وینچستر، و برخی دیگر شد. این موضوع سبب شد که او پس از مراسم تاج‌گذاری، رفته‌رفته به حاشیه رانده شود. او در سال ۱۵۱۵ از سمت لرد چنسلور استعفا داد و تامس وولسی که وارهام در سال پیش از آن او را به عنوان اسقف لینکلن منصوب کرده بود، جانشینش شد. استعفای او احتمالاً به دلیل مخالفتش با سیاست خارجی هنری بود.

وارهام در سال ۱۵۲۰ در میدان پارچه زرین حضور داشت و در سال ۱۵۲۷ در جریان تحقیقات محرمانه دربارهٔ اعتبار ازدواج هنری با کاترین، به عنوان مشاور به وولسی کمک کرد. در طول فرایند طلاق، موضع وارهام اساساً موضع مردی سالخورده و فرسوده بود. او به عنوان یکی از مشاوران ملکه برای کمک به او تعیین شد، اما از ترس برانگیختن خشم پادشاه و با تکیه بر تکیه‌کلام محبوبش «خشم پادشاه مایه مرگ است» (ira principis mors est)، کمک بسیار ناچیزی به ملکه کرد و نامه‌ای را امضا نمود که از پاپ کلمنت هفتم می‌خواست با خواسته هنری موافقت کند. بعدها پیشنهاد شد که خود اسقف اعظم پرونده را دادرسی کند، اما این پیشنهاد به جایی نرسید.

وارهام ریاست مجمع روحانیون (مجمع روحانیون) سال ۱۵۳۱ را بر عهده داشت؛ در این مجمع، روحانیون قلمرو کانتربری برای مصون ماندن از مجازات‌های قانون پرامونیره، مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ پوند به پادشاه پرداخت کردند و هنری را با گنجاندن تبصره مصلحت‌آمیز «تا جایی که شریعت مسیح اجازه می‌دهد»، به عنوان رئیس عالی کلیسا پذیرفتند.

با این حال، وارهام در سال‌های پایانی عمر خود استقلال رای بیشتری از خود نشان داد. در فوریه ۱۵۳۲، او به تمام مصوبات مربوط به کلیسا که توسط پارلمان مصوب ۱۵۲۹ به تصویب رسیده بود، اعتراض کرد؛ اما این امر مانع از پیشبرد اقدامات مهمی نشد که در اواخر همان سال، تسلیم کامل کلیسا در برابر دولت را رقم زد. در مخالفت با این تبعیت افزون‌تر از خواسته‌های هنری، وارهام اعتراضیه‌ای تنظیم کرد که در آن اقدامات هنری هشتم را با اقدامات هنری دوم مقایسه نمود و به دفاع از آزادی‌های کلیسا با استناد به منشور کبیر پرداخت. او در جریان فرایند تسلیم روحانیون تلاش ناموفقی برای دستیابی به یک توافق میانه انجام داد.

مرگ و میراث

او که در زندگی اجتماعی خود بسیار بخشنده و در زندگی شخصی‌اش میانه‌رو بود، در جریان دیدار با برادرزاده‌اش که او نیز ویلیام وارهام نام داشت، درگذشت. پیکر او در جناح شمالی (محل شهادت توماس بکت) در کلیسای جامع کانتربری به خاک سپرده شد. رقیب او، توماس کرنمر، در جایگاه اسقف اعظم جانشین وی شد. انجمن مذهبی وارهام گیلد به افتخار او نام‌گذاری شده است.

منابع

• John Sherren Brewer, Reign of Henry VIII (1884)
• James Gairdner,  Sidney Lee, ed. (1899). "Warham, William" . فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 58. لندن: اسمیت، الدر اند کو.
• James Gairdner, The English Church in the 16th Century (1902)
• W. F. Hook, Lives of the Archbishops of Canterbury (1860?1876)
• A. F. Pollard, Henry VIII (1905)
• This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Warham, William". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 28 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 325.
• Burton, Edwin Hubert (1912). "William Warham" . In Herbermann, Charles (ed.). Catholic Encyclopedia. Vol. 15. New York: Robert Appleton Company.
• Scarisbrick, J. J. "Warham, William (1450?–1532)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/28741. (Subscription or UK public library membership required.)
• https://www.sanfransentinel.com/etislearyllatotcom.html}

پیوند به بیرون

• "موارد بایگانی‌شدهٔ مرتبط با ویلیام وارهام". آرشیو ملی (بریتانیا).
• پرتره‌هایی از ویلیام وارهام در گالری ملی پرتره (لندن)