میدان پارچه زرین

میدان پارچه طلایی، نقاشی رنگ روغن متعلق به حدود ۱۵۴۵ در کلکسیون سلطنتی واقع در کاخ همپتون کورت. هنری هشتم سوار بر اسب از سمت چپ پایین در حال نزدیک شدن است.

فرانسوای یکم (پرتره اثر ژان کلوئه، موزه لوور، پاریس)

هنری هشتم (پرتره اثر یوس فان کلوه، کلکسیون سلطنتی، کاخ همپتون کورت)

دو پادشاهی که در میدان پارچه طلایی با یکدیگر دیدار کردند

موقعیت میدان پارچه طلایی در منطقهٔ امروزی پا-دو-کاله

میدان پارچه طلایی (به فرانسوی: Camp du Drap d'Or) (تلفظ‌شده به صورت [kɑ̃ dy dʁa d‿ɔʁ]) نام یک نشست سران میان هنری هشتم و فرانسوای یکم بود که از ۷ تا ۲۴ ژوئن ۱۵۲۰ برگزار شد. این نشست در بالینگم، واقع در میان آردر در پادشاهی فرانسه و گین در منطقهٔ انگلیسیِ قلمرو کاله برپا گردید و جلوه‌ای بی‌نظیر و مجلل از نمایش ثروت توسط هر دو پادشاه بود.

این نشست به منظور تحکیم پیوند دوستی میان دو پادشاه و به دنبال پیمان صلح سال ۱۵۱۴ میان انگلستان و فرانسه ترتیب داده شد. این دو حاکم بار دیگر در سال ۱۵۳۲ با یکدیگر دیدار کردند تا هماهنگی‌های لازم را برای کمک فرانسوای یکم در اعمال فشار بر پاپ کلمنت هفتم انجام دهند؛ فشاری که هدف آن، وادار کردن پاپ به اعلام نامشروع بودن ازدواج هنری با کاترین آراگون بود. تحت هدایت کاردینال انگلیسی، تامس وولسی، این کشورهای اروپایی به دنبال آن بودند تا جنگ را برای همیشه در میان ملت‌های مسیحی ممنوع و غیرقانونی اعلام کنند.

منطقهٔ قلمرو کاله که میزبانی این دیدار در بالینگم را بر عهده داشت، آخرین دارایی و قلمرو باقی‌مانده از انگلستان در خاک فرانسه بود. این میراث سرزمینی به‌جامانده از جنگ صدساله، تا حدودی باعث ایجاد تنش میان مأموران انگلیسی و فرانسوی شده بود؛ چرا که فرانسوی‌ها ترجیح می‌دادند محل ملاقات به مرز نزدیک‌تر باشد، اما در نهایت ملاحظات توپوگرافی و جغرافیایی عامل تعیین‌کننده در انتخاب این مکان شد.

دیدار

سوار شدن هنری هشتم به کشتی در دوور. قلعه دوور در بالا سمت چپ به تصویر کشیده شده است. کلکسیون سلطنتی، کاخ همپتون کورت.

هر یک از دو پادشاه تلاش می‌کرد تا با برافراشتن چادرهای خیره‌کننده، پوشیدن لباس‌های فاخر، برپایی ضیافت‌های عظیم، اجرای موسیقی، مسابقات نیزه‌بازی سواره و بازی‌های گوناگون، بر دیگری پیشی بگیرد. در این چادرها و جامه‌ها آن‌چنان حجم انبوهی از «پارچهٔ طلایی» (پارچه‌ای بسیار گران‌بها بافته‌شده از ابریشم و رشته‌های طلا) به کار رفته بود که محل این رویارویی تاریخی به همین نام خوانده شد. بر اساس گزارش‌ها، کاروان و موکب انگلیسی‌ها شامل نزدیک به ۴٬۰۰۰ سرباز بود که پادشاه برای حفظ امنیت و رعایت تشریفات در کانون آن قرار داشت؛ در سوی دیگر، کاروان فرانسوی‌ها کمی کوچک‌تر بود اما به گونه‌ای سازمان‌دهی شده بود که کاملاً با جلوهٔ شکوه انگلیسی‌ها برابری کند. تپه‌ها و سکوهای ویژه‌ای نیز ساخته شده بود تا اطمینان حاصل شود که هر دو جبهه در ارتفاعی کاملاً برابر در مقابل یکدیگر مستقر می‌شوند؛ موضوعی که هم نشان‌دهندهٔ ملاحظات امنیتی و هم مایهٔ دقت در جزئیات تشریفاتی بود.

منابع انگلیسی ثبت کرده‌اند که در جریان این نشست ۲۵۰٬۰۰۰ عدد ماهی، ۹۸٬۰۰۰ عدد تخم‌مرغ، ۲٬۰۰۰ رأس گوسفند، ۷۰۰ عدد مارماهی بزرگ، ۱۳ بال قو، ۳ عدد دلفین و ۶۶٬۰۰۰ لیتر آبجو سرو شده است. منتقدان معاصر آن دوران مانند اسقف فیشر، میدان پارچه طلایی را رویدادی پرزرق‌وبرق اما از نظر سیاسی بسیار زودگذر و بی‌دوام می‌دانستند؛ در حالی که وقایع‌نگاران فرانسوی آن را به عنوان جلوه‌ای از شجاعت شخصی و مهارت دیپلماتیک فرانسوای یکم به تصویر می‌کشیدند.

پیچیده‌ترین و مفصل‌ترین تدارکات برای اسکان این دو پادشاه و ملازمان فراوانشان (همراهان پادشاه) در نظر گرفته شده بود؛ به ویژه از سوی هنری هیچ تلاشی فروگذار نشد تا این ملاقات تأثیری شگرف بر کل اروپا بر جای بگذارد. در مقابل قلعهٔ گین، یک کاخ موقت به مساحت نزدیک به ۱۲٬۰۰۰ یارد مربع (حدود ۱۰٬۰۰۰ متر مربع) برای پذیرایی از پادشاه انگلستان بنا گردید. این کاخ از چهار بلوک ساختمانی مجزا با یک حیاط مرکزی تشکیل شده بود که طول هر ضلع آن به ۳۲۸ فوت (حدود ۱۰۰ متر) می‌رسید. تنها بخش مستحکم و بنایی این سازه، پایهٔ آجری آن بود که نزدیک به ۸ فوت (حدود ۲٫۴ متر) ارتفاع داشت. در بالای این بخش آجری، دیوارهایی به ارتفاع ۳۰ فوت (نزدیک به ۹ متر) از جنس پارچه یا بوم بر روی قاب‌های چوبی برپا شده بود که به گونه‌ای نقاشی شده بودند تا شبیه به سنگ یا آجر به نظر برسند.

یکی دیگر از جلوه‌های جالب ملازمان ملوکانهٔ پادشاه هنری، حضور دو میمون دربار بود که با ورقه‌های طلا پوشانده شده بودند؛ این میمون‌ها در واقع هدایایی از سوی سلطان عثمانی، سلیم یکم بودند و آن‌گونه که کاردینال وولسی در یادداشت‌های خود روایت کرده، اسباب خنده و تفریح فراوان فرانسوای یکم را فراهم آورده بودند: «پادشاه فرانسه با کنجکاوی فراوان با آن موجودات کوچک بازی می‌کرد؛ میمون‌هایی که تمام تلاش خود را به کار می‌بستند تا اموال مشاوران پادشاه را بدزدند و آن‌ها را آزار دهند، با این حال پادشاه اصرار داشت که آن‌ها در هر ضیافتی حضور داشته باشند». سقف شیب‌دار این کاخ نیز از پارچه‌های آغشته به روغن ساخته شده بود تا رنگ سرب و توهم سقف‌های سفالی را ایجاد کند. ناظران معاصر به ویژه بر روی پنجره‌های بزرگ و گسترهٔ وسیع شیشه‌های به کار رفته در آن تعریض داشتند که به بازدیدکنندگان این احساس را می‌داد که در فضای بازایستاده‌اند. توصیفات کتاب‌های وقایع‌نگاری به وضوح نشان می‌دهند که تزیینات حکاکی‌شده و نقاشی‌شدهٔ این بنا، همگی مروّج نمادها و آیکونوگرافی‌های نظامی و جنگی بوده‌اند.

دروازهٔ جلویی همان کاخ یا عمارت، در ظاهر با سنگ‌تراشی بزرگ و عظیمی طاق‌بندی شده بود و در هر سوی آن برجی قرار داشت که با مهارتی شگرف دژبانی می‌شد؛ دروازه و برج‌ها دارای کنگره‌های نظامی بودند و در روزنه‌ها و پنجره‌های آن‌ها، مجسمه‌هایی شبیه به مردان جنگی دیده می‌شد که آمادهٔ پرتاب سنگ‌های بزرگ بودند. همچنین بر روی این دروازه یا برج، تندیس‌های مدوری از شاهزادگان باستان همچون هرکول، اسکندر و دیگران با هنر منبت‌کاری نقش بسته بود که به زیبایی با طلا و رنگ‌های سفید تزئین شده بودند… همچنین به نظر می‌رسید برجِ دروازه با سنگ‌تراشی عظیمی بنا شده است… به خاطر حالات و چهره‌های گوناگون هر تندیس که در آنجا نمایان بود؛ برخی در حال تیراندازی، برخی در حال پرتاب، برخی آمادهٔ ضربه زدن و برخی در حال شلیک با توپ‌ها بودند که جلوه‌ای بسیار باشکوه و باوقار داشت.

— وقایع‌نگاری گرافتن، یا وقایع‌نگاری جامع ۱۵۶۹

گالیون هون یکی از هنرمندان شیشه‌های رنگی (ویترای) بود که در این میدان به کار گرفته شد. این عمارت به مجلل‌ترین شکل ممکن تزئین شده و با فراوانیِ بی‌نظیری از زیورآلات طلا مبلمان شده بود. از دو فوارهٔ مستقر در بیرون کاخ، شراب سرخ روان بود. خدمات مذهبی کلیسای این قصر موقت توسط ۳۵ کشیش کاتولیک انجام می‌شد. ژان موتون (آهنگساز برجسته) به احتمال زیاد مسئولیت اجرای برنامه‌های موسیقی گروه فرانسوای یکم را بر عهده داشت؛ کلیسای سلطنتی فرانسه یکی از بهترین گروه‌های کر اروپا را در اختیار داشت و گزارش‌های معاصر نشان می‌دهند که آن‌ها «شنوندگان خود را به وجد آوردند.» سقف چوبی یکی از این چادرها بعدها ممکن است در «کلیسای جدید» در عمارت آیتام موت در کنت (انگلستان) نصب شده باشد؛ جایی که امروزه نیز می‌توان سقفی با ویژگی‌های مشابه را، هرچند با رنگ‌های رنگ‌باخته، تماشا کرد. مدیریت بخش موسیقی در جبههٔ انگلیسی‌ها نیز احتمالاً بر عهدهٔ آهنگساز نامدار، ویلیام کورنیش جوان‌تر (رئیس ارکستر کلیسای سلطنتی هنری هشتم) بوده است.

برای درک مقیاس و تعداد همراهان هنری، ذکر این نکته کافی است که تنها در طول یک ماه، ۲٬۲۰۰ رأس گوسفند و دیگر اقلام خوراکی به همین نسبت مصرف شدند. در دشت‌های فراتر از قلعه، ۲٬۸۰۰ چادر برای اسکان مهمانان کم‌رتبه‌تر برافراشته شده بود.

هنری با سفر از کاله، در روز دوشنبه ۴ ژوئن ۱۵۲۰ به مقر فرماندهی خود در گین رسید و فرانسوا نیز در آردر اقامت گزید. پس از آنکه کاردینال وولسی همراه با موکب و جلالِ باابهت خود با پادشاه فرانسه دیدار کرد، دو پادشاه سرانجام در روز پنج‌شنبه ۷ ژوئن و هم‌زمان با جشن یادبود شام آخر مسیح، در «وال دُور» (درهٔ طلا) که نقطه‌ای در میان این دو مکان بود، با یکدیگر ملاقات کردند.

روزهای بعد به برگزاری تورنمنت‌ها و مسابقاتی اختصاص یافت که هر دو پادشاه شخصاً در آن‌ها شرکت کردند. ضیافت‌هایی برپا شد که در آن‌ها پادشاهان از ملکه‌های یکدیگر پذیرایی می‌کردند. بسیاری از سرگرمی‌های دیگر شامل نمایش‌های تیراندازی با کمان و مسابقات کشتی میان کشتی‌گیران برتون (فرانسوی) و کورنیش (انگلیسی) بود.

مسابقهٔ کشتی در میدان پارچه طلایی (فرشینه، حدود ۱۵۲۰). فرانسوای یکم در بالا سمت راست، بر فراز یک پارچهٔ طلا (نمونه واقعی) نشان داده شده است.

وولسی مراسم آیین میس را اقامه کرد و دو پادشاه در روز یکشنبه ۲۴ ژوئن، هم‌زمان با روز عید یحیی، از یکدیگر جدا شدند. در نقاشی به‌جامانده از این رویداد، اژدهایی در حال پرواز بر فراز آسمان به تصویر کشیده شده است که این موضوع را می‌توان این‌گونه تفسیر کرد که خودِ مراسم میس به دلیل وقوع یک پدیدهٔ مرموز — که پنداشته می‌شد پرواز یک اژدها بر فراز مجمع حاضران است — دچار وقفه شده است. افراد خرافی در آن زمان این اتفاق را به عنوان یک نشانه و فال بزرگ قلمداد می‌کردند، اما احتمالاً این پدیده تنها یک آتش‌بازی بوده است که به صورت تصادفی یا عمدی روشن شده بود. از سوی دیگر، اژدهای موجود در نقاشی را می‌توان نمادین دانست؛ نمادی که شاید نشان‌دهندهٔ یک سمندر بسیار رمانتیک‌شده (نماد شخصی فرانسوای یکم) یا شومیِ طالع این نشست باشد که نشان می‌داد علی‌رغم تمام این زرق‌وبرق‌ها، این نشست سران در نهایت عمدتاً بی‌ثمر و بی‌نتیجه خواهد بود. موعظهٔ پایانی این مراسم توسط ریچارد پیس، دوست صمیمی دسیدریوس اراسموس، قرائت شد و وولسی یک آمرزش‌نامهٔ عمومی به تمامی حاضران در میدان اعطا کرد.

ثبت شده است که کاترین آراگون در برخی از رویدادها، از جمله یک مسابقهٔ نیزه‌بازی، با لباس‌هایی به سبک و مدهای اسپانیایی شرکت کرده بود. مدل موی اسپانیایی او که شامل گیسوان بافته‌شده در یک کلاه‌چه ژوپی و جواهرنشان (Tranzado coif) بود، برای زنان انگلیسی و فرانسوی بسیار متفاوت و غریبه به نظر می‌رسید. این انتخاب لباس در میدان پارچه طلایی، بر پیوند عمیق او با اسپانیای هابسبورگ و حمایتش از سیاست‌های اسپانیا تأکید می‌کرد؛ اگرچه او در خود انگلستان همواره لباس‌هایش را به این سبک اسپانیایی انتخاب نمی‌کرد.

پیامدها

این ملاقات تأثیر شگرفی بر مردم آن دوران بر جای گذاشت، اما نتایج سیاسی آن بسیار ناچیز و کم‌اهمیت بود. در حالی که بر پایهٔ قوانینِ به دقت تنظیم‌شدهٔ این تورنمنت مقرر شده بود که دو پادشاه هرگز به عنوان رقیب در مقابل یکدیگر مسابقه ندهند، هنری در اقدامی غافلگیرکننده فرانسوا را به یک مسابقهٔ کشتی به چالش کشید؛ اما این رویارویی برای هنری طعم تلخی به همراه داشت، چرا که او به سرعت بازی را به پادشاه فرانسه باخت و زمین‌گیر شد.

روابط میان دو کشور مدت کوتاهی پس از این رویداد رو به تیرگی نهاد؛ یعنی زمانی که کاردینال وولسی یک اتحاد مخفیانه با کارل پنجم ترتیب داد و کارل پنجم نیز در اواخر همان سال علیه فرانسه اعلام جنگ کرد که این امر، سرآغاز جنگ ایتالیا ۱۵۲۱–۱۵۲۶ گردید.

فهرست شرکت‌کنندگان

گزارش و سیاههٔ فهرست شرکت‌کنندگان در این رویداد دست‌کم در دو منبع تاریخی مکتوب به یادگار باقی مانده است: یکی در اسناد خاندان روتلند و دیگری در کتاب نامه‌ها و اسناد خارجی و داخلی دوران پادشاهی هنری هشتم، که تحت عنوان «اسناد دندانه‌دار (رسمی) مشخص‌کنندهٔ تعداد و رتبهٔ لردها، بانوان و نجیب‌زادگان همراه پادشاه و ملکه در جریان دیدار با فرانسوای یکم بر اساس معاهدهٔ ۱۲ مارس ۱۵۱۹» فهرست‌بندی شده است. منبع اخیر موارد زیر را گزارش می‌دهد:

برای پادشاه هنری هشتم

جان د ور، چهارمین ارل آکسفورد همراه با همسرش آن هاوارد، کنتس آکسفورد (دختر توماس هوارد، دومین دوک نورفک) ملازم پادشاه هنری هشتم در این سفر بودند؛ ارل آکسفورد در این رویداد وظیفهٔ داوری مسابقات دو را بر عهده داشت.

«برای پادشاه: کاردینالِ یورک (تامس وولسی)، همراه با ۳۰۰ خدمه که ۱۲ نفر از آن‌ها کشیش و ۵۰ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۵۰ رأس اسب؛ یک اسقف اعظم همراه با ۷۰ خدمه که ۵ نفر از آن‌ها کشیش و ۱۰ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۳۰ رأس اسب؛ ۲ دوک، هر کدام همراه با ۷۰ خدمه که ۵ نفر از آن‌ها کشیش و ۱۰ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۳۰ رأس اسب؛ ۱ مارکی همراه با ۵۶ خدمه که ۴ نفر از آن‌ها کشیش و ۸ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۲۶ رأس اسب؛ ۱۰ ارل، هر کدام همراه با ۴۲ خدمه که ۳ نفر از آن‌ها کشیش و ۶ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۲۰ رأس اسب؛ ۵ اسقف، که در این میان اسقف وینچستر دارای ۵۶ خدمه (شامل ۴ کشیش و signature نجیب‌زاده) به همراه ۲۶ رأس اسب بود و هر یک از اسقف‌های دیگر نیز ۴۴ خدمه (شامل ۴ کشیش و ۶ نجیب‌زاده) به همراه ۲۰ رأس اسب داشتند؛ ۲۰ بارون، هر کدام همراه با ۲۲ خدمه (شامل ۲ کشیش و ۲ نجیب‌زاده) به همراه ۱۲ رأس اسب؛ ۴ شوالیه از نشان سن جورج (بند جوراب)، هر کدام همراه با ۲۲ خدمه (شامل ۲ کشیش و ۲ نجیب‌زاده) به همراه ۴۸ رأس اسب؛ ۷۰ شوالیه، از جمله سر ویلیام متیو (نوادهٔ سر دیوید اپ متیو از ولز)؛ هر شوالیه باید ۱۲ خدمه که یکی از آن‌ها کشیش بود به همراه ۸ رأس اسب با خود می‌داشت. مستشاران حقوقی محاکم بلندپایه (صاحبان ردای بلند)؛ یعنی دبیر پادشاه، نایب‌رئیس دیوان عالی، رئیس ارکستر کلیسای سلطنتی، و مأمور تقسیم صدقات (آلمونر)، هر کدام همراه با ۱۲ خدمه (شامل یک کشیش) به همراه ۸ رأس اسب؛ ۱۲ کشیش مخصوص پادشاه، هر کدام با ۶ خدمه و ۳ رأس اسب؛ ۱۲ مأمور عالی‌رتبهٔ قضایی-تشریفاتی (سارجنت ات آرمز)، هر کدام با ۱ خدمه و دو رأس اسب؛ ۲۰۰ نفر از اعضای گارد پادشاه به همراه ۱۰۰ رأس اسب؛ ۷۰ فراش و پیشخدمت دربار، به همراه مجموعاً ۱۵۰ خدمه و ۱۰۰ رأس اسب در میان خودشان؛ ۲۶۶ مأمور کارگزاری قصر، به همراه ۲۱۶ خدمه و ۷۰ رأس اسب؛ ۲۰۵ مهتر اصطبل و مأمور اسلحه‌خانه‌ها، به همراه ۲۱۱ رأس اسب. ارلِ اسکس که منصب ارل مارشال را بر عهده داشت، علاوه بر آمار ذکرشده در بالا، دارای ۱۳۰ خدمه و ۱۰۰ رأس اسب سبک‌اسلحه بود. مجموع کل کاروان و همراهان پادشاه، ۳٬۹۹۷ نفر و ۲٬۰۸۷ رأس اسب را شامل می‌شد.»

برای ملکه کاترین آراگون

«برای ملکه: ۱ دوشس، همراه با ۴ ملازم زن، ۶ خدمه و ۱۲ رأس اسب؛ ۱۰ کنتس، هر کدام با ۳ ملازم زن و ۴ خدمه، و ۸ رأس اسب؛ ۱۲ بارونس، هر کدام با ۲ ملازم زن، ۳ خدمه و ۶ رأس اسب؛ ۲۰ بانو از همسران شوالیه‌ها، هر کدام با ۱ ملازم زن، ۲ خدمه و ۴ رأس اسب؛ ۱۴ بانو، هر کدام با ۱ ملازم زن، ۲ خدمه و ۳ رأس اسب؛ ۶ بانوی مخصوص اتاق خواب ملکه، هر کدام با ۱ خدمه و ۲ رأس اسب؛ ۱ ارل همراه با ۴۲ خدمه که ۳ نفر از آن‌ها کشیش و ۹ نفر نجیب‌زاده بودند، به همراه ۲۰ رأس اسب؛ ۳ اسقف که مجموعاً دارای ۴۴ خدمه (شامل ۴ کشیش و ۶ نجیب‌زاده) و ۶۰ رأس اسب بودند؛ ۴ بارون همراه با ۲۲ خدمه (شامل ۲ کشیش و ۲ نجیب‌زاده) به همراه ۴۸ رأس اسب؛ ۳۰ شوالیه همراه با ۱۲ خدمه که یکی از آن‌ها کشیش بود، به همراه ۲۴۰ رأس اسب؛ ۶ کشیش، هر کدام با ۳ خدمه و ۲ رأس اسب؛ ۵۰ فراش و مأمور اتاق پادشاه، با ۲۰ خدمه و ۳۰ رأس اسب؛ ۶۰ مأمور اصطبل پادشاه به همراه ۷۰ رأس اسب. مجموع کل کاروان و همراهان ملکه، ۱٬۱۷۵ نفر و ۷۷۸ رأس اسب را شامل می‌شد.»

کمیسرها

نام کسانی که برای همراهی پادشاه انگلستان در این کنگره بزرگ منصوب شده بودند:

کمیسرهای نظارت بر همراهان پادشاه فرانسه

کمیسرهای منصوب‌شده برای نظارت بر کسانی که پادشاه فرانسه را همراهی می‌کردند: ارل اسکس، لرد برگاونای، سر ادوارد پوینینگز و سر رابرت وینگفیلد.

کمیسرهای صدور دستورها به نجیب‌زادگان

کمیسرهای مسئول صدور دستورها و هماهنگی نجیب‌زادگان: سر ادوارد بلک‌نپ، سر نیکلاس واکس، سر جان پچه و سر موریس برکلی.

کمیسرهای صدور دستورها به سربازان پیاده

کمیسرهای مسئول صدور دستورها و سازماندهی سربازان پیاده‌نظام: سر وستون برون، سر ادوارد فررز، سر رابرت کانستبل، سر رلف اجرتون، سر توماس لوسی و سر جان مارنی.

دیگر شرکت‌کنندگان

در زمان در آغوش کشیدن دو پادشاه

کسانی که در لحظهٔ در آغوش کشیدن دو پادشاه، در کنار پادشاه انگلستان سوار بر اسب بودند: تامس وولسی، اسقف اعظم کانتربری، دوک‌های باکینگهام (ادوارد استافورد، سومین دوک باکینگهام) و سافک (چارلز براندون، دوک اول ساوفولک) و مارکیِ دورست (توماس گری، مارکیز دوم دورست). اسقف‌ها: اسقف دورهام، اسقف آرما، اسقف الی، اسقف چیچستر، اسقف راچستر، اسقف اکستر و اسقف هرفورد. ارل‌ها: لرد استافورد، هنری پرسی، ششمین ارل نورث‌آمبرلند، ارل وستمورلند، ارل شروزبری، ارل ووستر، ارلِ دون، ارل کنت، ارل ویلتشر، ارل دربی و ارل کیلدر. بارون‌ها: لرد مالتراورس، لرد مونتاگو، لرد هربرت، رئیس بزرگ محفل سن جان در انگلستان، لرد روس، لرد فیتزوالتر، لرد هستینگز، لرد دلاور، لرد داکر، لرد فررز، لرد کوبام، لرد داوبنی، لرد لوملی، سر هنری مارنی، سر ویلیام سندز، توماس بولین، اولین ارل ویلتشر و لرد ادموند هاوارد.

ترتیب صفوف موکب

خدمتکاران پادشاه انگلستان باید در نزدیک‌ترین موقعیت به پادشاه خود حرکت می‌کردند؛ پیش از آن‌ها، لردها و نجیب‌زادگانِ وابسته به نمایندهٔ پاپ (کاردینال وولسی) قدم برمی‌داشتند که خودِ آن‌ها نیز پشت سر نجیب‌زادگانِ وابسته به سایر لردها در حرکت بودند. اعضای گارد پادشاه نیز موکب سلطنتی را در جایگاه‌های همیشگی و سنتی خود همراهی می‌کردند.

در فرهنگ عامه

• جورج پین رینسفورد جیمز، رمان‌نویس بریتانیایی، این ملاقات تاریخی را در دومین رمان خود با عنوان «دارنلی: یا میدان پارچه طلایی» (۱۸۳۰) به تصویر کشید.
• مجموعهٔ تلویزیونی فصل اول سریال تودورها (محصول سال ۲۰۰۷ از شبکهٔ شوتایم) این دیدار را به تصویر کشیده است.
• طرح داستانی رمان سال ۲۰۱۵ مگنوس می‌لز با عنوان «میدان پارچه طلایی»، منعکس‌کنندهٔ عناصری از این رویداد تاریخی است.
• نمایش شبانه، تاریخی و فضای باز معروف کاینرن در بیشاپ اوکلند واقع در شمال انگلستان، شامل صحنه‌ای بر اساس رویدادهای میدان پارچه طلایی است.
• فصل دوم سریال شاهدخت اسپانیایی (محصول شبکهٔ استارز در سال ۲۰۲۰) شامل یک نسخهٔ تخیلی از این دیدار است. در این نسخه به اشتباه نشان داده می‌شود که کارل پنجم اسپانیا به دعوت خالهٔ خود، کاترین آراگون، در این نشست شرکت کرده است؛ چرا که کاترین می‌خواهد هنری هشتم را متقاعد کند تا شاهزاده ماریِ شش‌ساله را به جای پسر دوسالهٔ فرانسوای یکم، به نامزدی کارلِ بیست‌ساله درآورد.
• مارسل پروست در رمان مشهور خود، در جستجوی زمان ازدست‌رفته، در جریان صحنه‌ای که راوی با ژیلبرت دیدار می‌کند، به «میدان پارچه طلایی» ارجاع می‌دهد: «او [ژیلبرت] در واقع مرا فرا می‌خواند تا از چمن‌زار پوشیده از برف بگذرم و به اردوگاه او بیایم، تا «وارد میدان» شوم؛ میدانی که خورشید با افکندن پرتوی گلگون بر آن — تلألؤ فلزی بروکات‌های (زری‌بافت‌های) کهنه و فرسوده — آن را به یک میدان پارچه طلایی تبدیل کرده بود.» (در جستجوی زمان ازدست‌رفته، جلد ۱، طرف خانه سوان، مارسل پروست، صفحه ۴۳۳، ویرایش نخست وینتیج بوکس، ۱۹۸۲).
• تئاتر موزیکال سال ۱۹۷۶ به نام رکس، با موسیقی ریچارد راجرز (آهنگساز) و اشعار شلدان هارنیک که داستان زندگی هنری هشتم را روایت می‌کند، این رویداد را در ترانه‌ای به نام «میدان پارچه طلایی» به تصویر کشیده است.
• در سریال شبکهٔ نتفلیکس به نام گروگان، یک نسخهٔ بازتولید شده از فرشینهٔ معروف «مسابقهٔ کشتی در میدان پارچه طلایی» از سوی رئیس‌جمهور فرانسه به نخست‌وزیر بریتانیا هدیه داده می‌شود.

مطالعهٔ بیشتر

• Hayward, Maria (2017). Dress at the Court of King Henry VIII. Routledge.
• Lynn, Eleri (2020). Tudor Textiles. Yale University Press.
• Mattingly, Garrett (March 1938). "An Early Nonaggression Pact". Journal of Modern History. Vol. 10, no. 1. pp. 1–30. JSTOR 1898719.
• Richardson, Glenn (2017). "The King, the Cardinal-Legate and the Field of Cloth of Gold" (PDF). Royal Studies Journal. Vol. 4, no. 2. pp. 141–160.
• Richardson, Glenn (2002). Renaissance Monarchy: The Reigns of Henry VIII, Francis I & Charles V.
• Russell, J. G. (1969). Field of Cloth of Gold: Men and Manners in 1520. London: Routledge. ISBN 0-7100-6207-9.
• Smith, Pamela H.; et al. (2020). "The Matter of Ephemeral Art: Craft, Spectacle, and Power in Early Modern Europe". Renaissance Quarterly. Vol. 73, no. 1. pp. 78–131.
• توصیفات عینی شاهدان عینی در کتاب وقایع‌نگاری اثر ادوارد هال و کتاب وقایع‌نگاری جامع اثر ریچارد گرافتن آمده است.

پیوند به بیرون

• Field of the Cloth of Gold on In Our Time at the BBC. (listen now)

• Nichols, John Gough، ویراستار، The Chronicle of Calais، انجمن کامدن (۱۸۴۶)، صفحات ۱۹–۲۹ و ۷۷–۹۰ اسناد و گزارش‌های شاهدان عینی این رویداد.
• توصیف دقیق تصویر از انتشارات گروه انتشاراتی الکتو هیستوریکال