پارک بلک‌واتر

پارک بلک‌واتر
آلبوم استودیویی از
اپث
انتشار۱۲ مارس ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-0۳-۱۲)[۱]
ضبطاوت – اکتبر ۲۰۰۰
استودیواستودیو فردمن (یوتبری، سوئد)[۲][۳]
ژانر
مدت۶۶:۵۹
ناشرمیوزیک فور نیشنز / کوچ
تهیه‌کننده
گاه‌نگاری اپث
طبیعت بی‌جان
(۱۹۹۹)		 پارک بلک‌واتر
(۲۰۰۱)		 نجات
(۲۰۰۲)
تک‌آهنگ‌های پارک بلک‌واتر
  1. «The Drapery Falls»
    تاریخ انتشار: ۲۰۰۱
  2. «Still Day Beneath the Sun»
    تاریخ انتشار: ۲۰۰۱

پارک بلک‌واتر (به انگلیسی: Blackwater Park) پنجمین آلبوم گروه پراگرسیو متال سوئدی، اپث، است. این آلبوم در ۱۲ مارس ۲۰۰۱ در اروپا و یک روز بعد در آمریکای شمالی از طریق ناشران میوزیک فور نیشنز و کوچ رکوردز منتشر شد.[۱][۲] این اثر نخستین همکاری میان استیون ویلسون، خواننده و رهبر گروه پورکیوپاین تری، و اپث به‌شمار می‌رود؛ ویلسون برای تهیه‌کنندگی آلبوم دعوت شده بود و همین امر موجب تغییر در سبک موسیقایی اپث گردید. قطعات «The Drapery Falls» و «Still Day Beneath the Sun» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند.

گرچه پارک بلک‌واتر در آمریکای شمالی یا بریتانیا وارد جدول‌های فروش نشد، اما نقطهٔ عطفی تجاری برای گروه محسوب می‌شود. این آلبوم غالباً شاهکار اپث دانسته می‌شود[۶][۷][۸] و تحسین گستردهٔ منتقدان را برانگیخت. آل‌میوزیک دربارهٔ آن نوشت: «بی‌تردید این آلبوم دوران بلوغ گروه را نشان می‌دهد و بنابراین بهترین مدخل برای آشنایی با کارنامهٔ درخشان آنان است.» در سال ۲۰۲۰، نشریهٔ لودوایر این آلبوم را در جایگاه نخست فهرست «برترین آلبوم‌های پراگرسیو متال تاریخ» قرار داد.[۹] همچنین رولینگ استون آن را در رتبهٔ پنجاه‌وپنجم فهرست «۱۰۰ آلبوم برتر متال تمام دوران» جای داد.[۱۰]

دربارهٔ آلبوم

این آلبوم نخستین همکاری اپث با استیون ویلسون، خواننده و آهنگساز گروه پورکیوپاین تری، به عنوان تهیه‌کننده است که حضورش موجب تغییر محسوسی در سبک موسیقی اپث در این آلبوم شد؛ آکلفردت حضور ویلسون در ضبط این آلبوم را بسیار تأثیرگذار می‌داند. کار بر روی این آلبوم از اوت ۲۰۰۰ آغاز شد[۱۱] و گروه تنها سه بار پیش از ورود به استودیوی ضبط به تمرین قطعات پرداخت.

این نخستین آلبوم اپث بود که هم‌زمان با سایر نقاط جهان در آمریکای شمالی منتشر شد.[۱۲] این آلبوم پس از انتشارش در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا نتوانست در چارت قرار بگیرد[۲][۱۳] و تا مه ۲۰۰۸ ۹۳٬۰۰۰ نسخه از آن در ایالات متحده بفروش رفت.[۱۴]

واکنش منتقدان

رتبه‌بندی حرفه‌ای
نمرات منتقدان
منبعامتیاز
آل‌میوزیک5/5 ستاره[۲]
Classic Rock4/5 ستاره[۱۵]
Metal Crypt۴٫۷۵/۵[۱۶]
۵+/۵[۱۷]
پیچفورک۹٫۰/۱۰[۱۸]
ریکورد کالکتر4/5 ستاره[۱۹]
Rock Hard۹٫۵/۱۰[۲۰]
Sea of Tranquility5/5 ستاره[۲۱]
Ultimate Guitar۹٫۸/۱۰[۲۲]

آل‌میوزیک نوشت که این آلبوم «اثری با گستره‌ای خلاقانه و نفس‌گیر» است و یادآور شد که «از زمان انتشار شاهکار نوآورانهٔ Wildhoney اثر تیامات در سال ۱۹۹۴، صحنهٔ متال افراطی شاهد چنین موج عظیمی از شور و شوق هواداران و اجماع ستایش‌آمیز منتقدان نبوده است که بر پارک بلک‌واتر نثار شد.» این نشریه همچنین گفت این آلبوم «بی‌تردید آلبوم بلوغ گروه است و بنابراین بهترین مدخل برای آشنایی با کارنامهٔ درخشان آنان به‌شمار می‌رود.»[۲] پیچفورک نیز آلبوم را ستود و نوشت: «پارک بلک‌واتر شهرت کنونی خود را تا حد زیادی مدیون این واقعیت است که هیچ‌یک از قطعات آن از یک فرمول تکراری در ترانه‌پردازی پیروی نمی‌کنند، بلکه هر یک در چارچوب مضامین کلی، تنوع‌هایی می‌آفرینند که همگی در قطعهٔ عنوانی به اوجی نمایشی ختم می‌شوند.»[۱۸]

اپث با گروه‌های تحسین‌شدهٔ دوران‌های پیشین مقایسه شد. ویلج ویس در نقد خود نوشت: «اپث بر بومی حماسی نقاشی می‌کند و گاه همچون پاسخی متالی به کینگ کریمسون دههٔ هفتاد به گوش می‌رسد.»[۲۳] نشریهٔ CMJ نیز نقدی بسیار مثبت نوشت و آلبوم را «خدایی‌وار… آمیزه‌ای متالی از پینک فلوید و بیتلز» توصیف کرد.[۲۴] مجلهٔ کانادایی Exclaim! نیز نوشت: «این آلبوم شاید بهترین اثر متال امسال باشد و به‌راستی شایستهٔ تمام انرژی‌ای است که گروه صرف آفرینش آن کرده است.»[۱۲]

فهرست قطعات

متن همهٔ ترانه‌ها توسط میکائیل اکرفلت نوشته شده‌است.

شمارهنامآهنگسازمدت
۱.«The Leper Affinity»اکرفلت۱۰:۲۳
۲.«Bleak»اکرفلت۹:۱۵
۳.«Harvest»اکرفلت۵:۵۸
۴.«The Drapery Falls»اکرفلت۱۰:۵۲
۵.«Dirge for November»اکرفلت، پیتر لیندگرن۷:۵۱
۶.«The Funeral Portrait»اکرفلت۸:۴۲
۷.«Patterns in the Ivy» (موسیقی سازی)اکرفلت۱:۵۰
۸.«Blackwater Park»اکرفلت، لیندگرن۱۲:۰۸
مجموع مدت:۶۶:۵۹
دیسک بونز ترک[۲]
شمارهناممدت
۱.«Still Day Beneath the Sun»۴:۳۴
۲.«Patterns in the Ivy II»۴:۱۲
۳.«Harvest» (مولتی‌مدیا ترک)۶:۰۱
مجموع مدت:۱۴:۴۷

منابع

  1. 1 2 "Opeth official site". 10 April 2001. Archived from the original on 10 April 2001. Retrieved 16 March 2019.
  2. 1 2 3 4 5 6 Rivadavia, Eduardo. "Opeth Blackwater Park". آل‌میوزیک. Retrieved July 23, 2011.
  3. ↑ "Opeth > Blackwater Park". Opeth.com. Archived from the original on 2009-03-12. Retrieved 2009-05-11.
  4. ↑ Rivadavia, Eduardo (3 January 2018). "The Best Metal Album From 40 Subgenres". لودوایر. Retrieved 15 January 2018.
  5. ↑ Ezell, Brice (15 February 2012). "The 10 Best Progressive Rock Albums of the 2000s". پاپ‌مترز. Retrieved 7 August 2015.
  6. ↑ "Best Opeth Albums". Heavy Music Headquarters. Retrieved 11 September 2020.
  7. ↑ "Opeth Albums From Worst To Best". Stereogum. 4 October 2016. Retrieved 11 September 2020.
  8. ↑ "Opeth Albums Ranked". Loudwire. 31 May 2016. Retrieved 11 September 2020.
  9. ↑ "Top 25 Progressive Metal Albums of All Time". Loudwire. 28 June 2020.
  10. ↑ "Rolling Stone Share Their Choices for 'The 100 Greatest Metal Albums of All Time'". 21 June 2017.
  11. ↑ «Opeth Chapter 5». opeth.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳.
  12. 1 2 Palmerston, Sean (February 2001). "Aggressive Tendencies > Metal & Hardcore reviews > Opeth - Blackwater Park". Exclaim!. Retrieved 2009-05-11.
  13. ↑ Warwick, 2004. p.809
  14. ↑ Titus, Christa (31 May 2008). "It has taken until now for Opeth's 2002[sic] album "Blackwater Park" to sell almost as many copies (93,000) as "Reveries."". Billboard. p. 35.
  15. ↑ "Opeth - Blackwater Park (Legacy Edition)". www.loudersound.com. 16 July 2021. Retrieved 14 March 2022.
  16. ↑ Renaud, Michel (21 April 2001). "The Metal Crypt - Review of Opeth - Blackwater Park". Metal Crypt. Retrieved 14 July 2017.
  17. ↑ Renner, Christian (21 April 2001). "The Metal Crypt - Review of Opeth - Blackwater Park". Metal Crypt. Retrieved 14 July 2017.
  18. 1 2 Raggett, Ned (April 20, 2012). "Opeth: Blackwater Park (Legacy Edition) / Deliverance (Reissue) / Damnation (Reissue) / Lamentations (Reissue) / Album Reviews / Pitchfork". پیچفورک (وبگاه). Retrieved April 20, 2012.
  19. ↑ McIver, Joel (11 April 2010). "Blackwater Park: Legacy Edition, Opeth".
  20. ↑ "Rock Hard review". issue 166.
  21. ↑ Pardo, Pete (17 August 2005). "Review: "Opeth: Blackwater Park"". Sea of Tranquility. Retrieved 14 July 2017.
  22. ↑ "Blackwater Park Review". Ultimate Guitar.
  23. ↑ "Avoiding the cornier trappings of goth metal and the Satanic hordes, Opeth paint on an epic canvas, sounding at times like ... metal's answer to '70s King Crimson. Restless with moods and melodic lines, their impressively long songs flow and unfold over shifting blocks of rhythmic ice". Village Voice: 79. 22 May 2001.
  24. ↑ "... Godlike … A metal fusion of Pink Floyd and the Beatles, Opeth uses dynamics and atmosphere in ways many other bands can't...". CMJ: 29. 12 February 2001.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.