پاپیروس بروکلین
| پاپیروس بروکلین | |
|---|---|
 | |
| خلق‌شده | ح. ۴۵۰ سال پیش از میلاد |
| مکان کنونی | نیویورک، ایالات متحده آمریکا |
پاپیروس بروکلین (۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۴۷٫۲۱۸٫۸۵، که با نام پاپیروس پزشکی بروکلین نیز شناخته می‌شود) یک پاپیروس پزشکی متعلق به مصر باستان است و از کهن‌ترین نوشته‌های باقی‌مانده دربارهٔ پزشکی و مارشناسی به‌شمار می‌رود.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷]
این دست‌نوشته حدود سال ۴۵۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شده و امروزه در موزه بروکلین در نیویورک نگهداری می‌شود.
اصطلاح «پاپیروس بروکلین» ممکن است به پاپیروس بروکلین ۳۵٫۱۴۴۶ نیز اشاره داشته باشد.
دست‌نوشته
پاپیروس بروکلین از یک طومار پاپیروسی تشکیل شده که به دو بخش تقسیم شده و قسمت‌هایی از آن از میان رفته است. طول کلی آن حدود ۱۷۵ در ۲۷ سانتی‌متر برآورد می‌شود.[۴][۵] متن بر روی روی پاپیروس نوشته شده است. شماره‌های مختلف به دو بخش بالایی و پایینی طومار اشاره دارند: بخش بالایی با شمارهٔ ۴۷٫۲۱۸٫۴۸، به ابعاد ۶۶٫۵ در ۲۷٫۵ سانتی‌متر، و بخش پایینی با شمارهٔ ۴۷٫۲۱۸٫۸۵، با همان ابعاد.[۳]
این دست‌نوشته مجموعه‌ای از مطالب است که بخش نخست آن به توصیف نظام‌مند گونه‌های مختلف مار و بخش دوم به روش‌های درمان مارگزیدگی اختصاص دارد.[۴][۵][۶][۷] در این پاپیروس همچنین روش‌هایی برای درمان گزش عقرب و عنکبوت آمده است.[۲]
طومار پاپیروس در فاصلهٔ سال‌های ۶۶۰ تا ۳۳۰ پیش از میلاد و در حدود دورهٔ دودمان سی‌ام مصر تاریخ‌گذاری شده است.[۳][۴][۵][۶][۷] با این حال، سبک نگارش متن با شیوهٔ رایج در پادشاهی میانه مصر شباهت دارد و همین موضوع احتمال منشأ آن در دورهٔ دودمان سیزدهم مصر را مطرح کرده است.[۲]
محتوا
متن صفحه به صفحه پیش می‌رود و دو بخش پاپیروس به‌صورت متناوب در آن دنبال می‌شوند. هر صفحهٔ کامل از شمارهٔ ۴۷٫۲۱۸٫۴۸ آغاز و با شمارهٔ ۴۷٫۲۱۸٫۸۵ پایان می‌یابد؛ این شماره‌ها همان شماره‌های ثبت‌شده توسط موزه بروکلین هستند.
عنوان و آغاز اثر از میان رفته است و بخش باقی‌ماندهٔ قسمت نخست از سطر ۱۵ بخش پایینی، که به‌عنوان صفحهٔ ۱ مشخص شده، آغاز می‌شود و تا صفحهٔ ۲ هر دو بخش بالایی و پایینی ادامه دارد و در سطر ۱۶ بخش پایینی پایان می‌یابد. بخش نخست به توصیف نظام‌مند مارها و گزیدگی آن‌ها اختصاص دارد. در آخرین سطر این بخش آمده است که ۳۸ نوع مار و گزیدگی آن‌ها توصیف شده‌اند که ۱۳ مورد نخست از میان رفته‌اند.
بخش دوم از سطر ۱۷ صفحهٔ ۲ بخش پایینی، یعنی ۴۷٫۲۱۸٫۸۵، آغاز می‌شود و تقریباً به‌طور کامل تا پنجمین جفت صفحه ادامه دارد. از ششمین جفت صفحه تنها نیمه‌های سمت راست باقی مانده است. این بخش در بند ۳۹ با مقدمه‌ای مهم آغاز می‌شود:
آغاز مجموعهٔ درمان‌هایی برای بیرون راندن زهر همهٔ مارها، همهٔ عقربها، همهٔ رتیل‌ها و همهٔ خزندگان، در دست کاهنان «خِرِپ» سرقت، و برای دور کردن همهٔ مارها و بستن دهان آن‌ها.
پس از آن، بخش دوم شامل درمان‌های متعدد و چند افسون برای افرادی است که مار آن‌ها را گزیده است. شیوهٔ ارائهٔ درمان‌ها کاملاً عملی است و بیشتر آن‌ها بر اساس گونهٔ ماری که مسئول گزیدگی بوده یا نشانه‌هایی که فرد آسیب‌دیده داشته، تنظیم شده‌اند. درمان‌ها در قالب معمول نسخه‌های پزشکی ارائه شده‌اند؛ قالبی که در پاپیروس ابرس و دیگر پاپیروس‌های پزشکی مصر نیز دیده می‌شود و ظاهراً برای استفادهٔ پزشکان عادی تدوین شده بود. این پاپیروس یکی از روشن‌ترین شواهد دربارهٔ نقش‌های موازی پزشک، که در متون مصری با عنوان «سونو» شناخته می‌شد، و کاهنان مرتبط با درمان است.[۸]
تاریخچه
تاریخ دقیق کشف این طومار مشخص نیست. چارلز ادوین ویلبر آن را در حدود سال ۱۸۸۹ خریداری کرد و دخترش، تئودورا ویلبر، در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ آن را به موزه اهدا کرد.[۳] احتمال دارد این دست‌نوشته از معبدی در هلیوپولیس به دست آمده باشد.[۴][۵]
در سال ۱۹۸۹، مصرشناس فرانسوی سرژ سونرون شرح مفصلی از این دست‌نوشته را در کتاب خود با عنوان رساله‌ای مصری دربارهٔ مارشناسی ـ پاپیروس‌های موزه بروکلین، شماره‌های ۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۸۵ منتشر کرد.[۹]
مصریان باستان هم از سودمندی مارها در کنترل جانوران موذی و هم از خطرات ناشی از زهر آن‌ها آگاهی داشتند. ایزدان مارگونه مورد پرستش قرار می‌گرفتند تا از حملات احتمالی نمایندگان زمینی آن‌ها جلوگیری شود.[۱۰]
در حال حاضر این دست‌نوشته در موزه بروکلین به نمایش گذاشته نشده است. شماره‌های ثبت آن ۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۴۷٫۲۱۸٫۸۵ هستند.
تفسیر نوین
جانورشناس‌ها برای بسیاری از جانورانی که در این پاپیروس توصیف شده‌اند، شناسایی‌هایی پیشنهاد کرده‌اند، اما هویت برخی از آن‌ها همچنان نامشخص است؛ بخشی از این ابهام به این دلیل است که برخی از این گونه‌ها دیگر در مصر زندگی نمی‌کنند. در پژوهش‌های جدید از مدل‌سازی زیست‌بوم برای پیش‌بینی پراکنش دیرینهٔ ده گونه استفاده شده و مشخص شده است که پراکنش احتمالی آن‌ها در محدودهٔ مصر باستان یا مناطق تجاری مرتبط با آن قرار داشته است.[۱۱]
نگارخانه
پاپیروس بروکلین
پاپیروس بروکلین
منابع
یادداشت‌ها
- ↑ آستین ماری، «پاپیروس‌های پزشکی مصر باستان»، ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۰۴.
- 1 2 3 اشرف الکساندر صادق، «برخی جنبه‌های پزشکی در مصر فرعونی»، ژانویهٔ ۲۰۰۱.
- 1 2 3 4 موزه بروکلین، «پاپیروس مارگزیدگی (47.218.48a-f)».
- 1 2 3 4 5 کلاوس کوری-لیندنر، «پاپیروس‌های پزشکی مصر».
- 1 2 3 4 5 مانوئلا دیدریش، «پاپیروس‌های تاریخی».
- 1 2 3 رابرت کی. ریتنر، «پزشکی»، در دانشنامه آکسفورد مصر باستان، ۲۰۰۱، ص. ۳۵۵.
- 1 2 3 مارکو اشتور، «پاپیروس‌های پزشکی».
- ↑ Nunn، جان فرانسیس (۲۰۰۲). پزشکی مصر باستان (ویراست جلد رقعی). نورمن، اکلاهما: دانشگاه اکلاهما. شابک ۹۷۸-۰-۸۰۶۱-۳۵۰۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ سرژ سونرون، رساله‌ای مصری دربارهٔ مارشناسی ـ پاپیروس‌های موزه بروکلین، شماره‌های ۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۸۵، مؤسسهٔ فرانسوی باستان‌شناسی شرقی، ۱۹۸۹.
- ↑ بلیبرگ، ادوارد (۲۰۱۳). موجودات جان‌دار: مومیایی‌های جانوری در مصر باستان. موزه بروکلین و دی. گیلز. شابک ۹۷۸-۱-۹۰۷۸۰۴۲۷-۴.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Elysha McBride, Isabelle C. Winder & Wolfgang Wüster (2023)، «چه چیزی مصریان باستان را گزید؟ مدل‌سازی زیست‌بوم برای شناسایی مارهای توصیف‌شده در پاپیروس پزشکی بروکلین»، باستان‌شناسی محیط‌زیست.
کتاب‌شناسی
- جان فرانسیس نان، پزشکی مصر باستان، ۲۰۰۲، دانشگاه اکلاهما.
- سرژ سونرون، رساله‌ای مصری دربارهٔ مارشناسی ـ پاپیروس‌های موزه بروکلین، شماره‌های ۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۸۵، ۱۹۸۹، مؤسسهٔ فرانسوی باستان‌شناسی شرقی.
- وندی ربکا جنیفر گولدینگ، پاپیروس بروکلین (۴۷٫۲۱۸٫۴۸ و ۴۷٫۲۱۸٫۸۵) و درمان‌های مارگزیدگی آن، ۲۰۲۰، دانشگاه آفریقای جنوبی.
- مونتگمری استوارت، ادبیات باستانی مارگزیدگی: پاپیروس پزشکی بروکلین و تریاکای نیکاندر، ۲۰۲۰.
پیوند به بیرون
- مجموعهٔ موزه بروکلین، «پاپیروس مارگزیدگی (۴۷٫۲۱۸٫۴۸آ–ف)».
- مجموعهٔ موزه بروکلین، «پاپیروس مارگزیدگی (۴۷٫۲۱۸٫۸۵آ–ف)».
- دستنوشتههای سده پنجم (پیش از میلاد)