چارلز ادوین ویلبر
چارلز ادوین ویلبر | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۷ مارس ۱۸۳۳ |
| درگذشت | ۱۷ دسامبر ۱۸۹۶ (۶۳ سال) |
| آرامگاه | گورستان وودلان |
| ملیت | آمریکایی |
| تحصیلات | دانشگاه براون |
| پیشه | مصرشناس |
| همسر | شارلوت بیبی |
| فرزندان | ۴، از جمله اوانجلین ویلبر بلشفیلد |
چارلز ادوین ویلبر (انگلیسی: Charles Edwin Wilbour؛ ۱۷ مارس ۱۸۳۳ – ۱۷ دسامبر ۱۸۹۶) مصرشناس، زبان‌شناس، باستان‌شناس، مترجم، روزنامه‌نگار، نویسنده و مجموعه‌دار هنر اهل ایالات متحده آمریکا بود. ویلبر به‌عنوان یکی از کاشفان پاپیروس‌های الفانتین و مترجم نخستین ترجمهٔ انگلیسی بینوایان شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه
چارلز ادوین ویلبر در ۱۷ مارس ۱۸۳۳ در لیتل کامپتون، رود آیلند، به دنیا آمد. او تحصیلات کلاسیک دریافت کرد و وارد دانشگاه براون شد؛ در آنجا به‌دلیل مهارت در زبان یونانی جایزه‌ای دریافت کرد و به آشنایی عمیقش با زبان‌های باستانی و مدرن شهرت داشت، اما به‌دلیل وضعیت نامساعد جسمانی فارغ‌التحصیل نشد.
او پس از آنکه تندنویسی را به‌صورت خودآموز فراگرفت و تا حد کافی بهبود یافت، در سال ۱۸۵۴ به شهر نیویورک رفت و به‌عنوان خبرنگار با نیویورک هرالد تریبیون همکاری کرد. ویلبر همچنین حقوق خواند و در سال ۱۸۵۹ به کانون وکلا پذیرفته شد. طی هجده سال پس از آن، او خود را وقف فعالیت‌های ادبی و روزنامه‌نگاری کرد.
در سال ۱۸۷۲، ویلبر مطالعه آثار باستانی مصر را آغاز کرد و از کتابخانه‌های اصلی ایالات متحده و کانادا دیدن کرد.[۱] او همچنین مالک یک شرکت بزرگ تولید کاغذ بود که سرانجام او را درگیر رویدادهایی کرد که به تبعید خودخواسته‌اش انجامید. او در دوران اوج فعالیت «تامانی هال و رینگ توید ظاهراً با این تشکیلات قراردادهای متعددی برای شهر به دست آورده بود. با سقوط ویلیام اِم. توید در اوایل دهه ۱۸۷۰، ویلبر تصمیم گرفت ایالات متحده را ترک کند.
در سال ۱۸۷۴، او به خارج از کشور رفت، از مجموعه باستان‌شناسی موزه بریتانیا بازدید و در کتابخانه‌های برجسته اروپا مطالعه کرد. سپس در زمینه مصرشناسی با هاینریش کارل بروگش و گاستون کامی شارل ماسپرو همکاری کرد و همراه ماسپرو در پنج سفر اکتشافی زمستانی در امتداد رود نیل شرکت کرد.[۱] ویلبر از سال ۱۸۸۰ تا زمان مرگش در سال ۱۸۹۶، زمستان‌ها را در مصر می‌گذراند و در محوطه‌های باستانی سراسر کشور به فعالیت می‌پرداخت. او از محوطه‌ای به محوطه دیگر با قطار، کشتی پستی بخار یا با سوار شدن بر کشتی متعلق به اداره آثار باستانی رفت‌وآمد می‌کرد. با این حال، در زمان سفرش در سال ۱۸۸۶، ویلبر تصمیم گرفت یک دَهبیه (خانه‌کشتی) بخرد تا خود، خانواده‌ای که به دیدنش می‌آمدند و کتابخانه‌اش با آسایش بیشتری در آن اقامت داشته باشند.[۲]
ویلبر در جریان سفرش به اسوان، تعدادی پاپیروس را که مردم محلی در جزیره الفانتین از زیر خاک بیرون آورده بودند، خرید. او از اهمیت یافته خود آگاه نبود و هنگامی که در هتلی در پاریس درگذشت، وسایل شخصی‌اش، از جمله پاپیروس بروکلین، پاپیروس ویلبر و پاپیروس‌های الفانتین، در انبار هتل قرار داده شدند و نزدیک به نیم قرن به خانواده‌اش بازگردانده نشدند. به درخواست بیوه او، پاپیروس‌های ویلبر به موزه بروکلین اهدا شدند.
ویلبر راشل در دنیای جدید را از زبان فرانسوی لئون بوواله، با همکاری جان دبلیو. پالمر، منتشر کرد (نیویورک، ۱۸۵۶)؛ و بینوایان اثر ویکتور هوگو را ترجمه کرد (۱۸۶۲–۱۸۶۳)؛ او همچنین زندگی عیسی را از زبان فرانسوی ارنست رنان منتشر کرد (۱۸۶۳).[۱]
منابع
- 1 2 3
Wilson, J. G.; Fiske, J., eds. (1889). "Wilbour, Charles Edwin". Appletons' Cyclopædia of American Biography. Vol. 6. New York: D. Appleton. pp. 502–503. - ↑ Hardwick, Tom. "Wilbour in Egypt: The Maiden Voyage of The Seven Hathors". Brooklyn Museum. Retrieved 8 May 2014.
- دانشآموختگان دانشگاه براون
- درگذشتگان ۱۸۹۶ (میلادی)
- روزنامهنگاران سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- زادگان ۱۸۳۳ (میلادی)
- مصرشناسان اهل ایالات متحده آمریکا