پروپیلئن مونیخ
| پروپیلئن مونیخ (دروازه پروپیلن) | |
|---|---|
Propyläen | |
 بنای یادبود و کلاسیک‌گرای پروپیلئن در میدان کونیگس‌پلاتس مونیخ | |
  موقعیت در آلمان  پروپیلئن مونیخ (بایرن) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | فعال (بنای یادبود ملی محافظت‌شده) |
| گونه | دروازه تاریخی شهر / بنای یادبود باشکوه شهری |
| سبک معماری | نئوکلاسیک (یونانی ماب) |
| موقعیت | کونیگس‌پلاتس (Königsplatz)، ماکس‌فورشتات |
| آدرس | Luisenstraße 31, 80333 München |
| شهر یا شهرک | مونیخ |
| کشور | آلمان |
| مختصات | ۴۸°۰۸′۴۶″ شمالی ۱۱°۳۳′۵۱″ شرقی / ۴۸٫۱۴۶۱۱°شمالی ۱۱٫۵۶۴۱۷°شرقی |
| علت نامگذاری | دروازه پروپیلیا در آکروپولیس آتن |
| آغاز ساخت | ۱۸۴۶ (برنامه‌ریزی اولیه و ایده طرح متعلق به سال ۱۸۱۶ میلادی بود) |
| پایان | ۱۸۶۲ (تکمیل نهایی سازه) |
| ویرانی | آسیب در جریان جنگ جهانی دوم و مرمت اساسی در سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۶۶ میلادی |
| مشتری | لودویگ یکم پادشاه بایرن |
| مالک | ایالت بایرن |
| جزئیات فنی | |
| سیستم سازه | سازه آجری با روکش سنگ مرمر، دارای ستون‌های شیوه دوریک و دو برج جانبی سنگین |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | لئو فن کلنتسه (Leo von Klenze) |
| شناخته‌شده برای | نماد دوستی بایرن و یونان، یادبود به تخت نشستن شاه اوتو (فرزند لودویگ یکم) در یونان، نقش‌برجسته‌های حماسی لودویگ فون شوانتالر از جنگ استقلال یونان |
| اطلاعات دیگر | |
| دسترسی به ترابری همگانی | ایستگاه متروی کونیگس‌پلاتس (خط U2) |
پروپیلئن یا دروازه پروپیلِن (آلمانی: Propyläen)؛ (انگلیسی: Propylaea) یک بنای تاریخی کلاسیک‌گرایی در میدان کُنیگْس‌پلاتْس (میدان پادشاهان) در محله ماکس‌فورشْتاتِ[۱] پایتخت ایالتی بایرن، مونیخ است. این ساختمان بین سال‌های ۱۸۴۶ تا ۱۸۶۲ به شیوه دوریک و به دست معمار دربار بایرن لئو فن کلنتسه ساخته شده و یادآور دروازه تاریخی پروپیلیا آکروپولیس آتن است.[۲] این بنا به دستور لودویگ یکم پادشاه بایرن برای یادبود به تخت نشستن پسرش، اوتو، اولین شاه یونان ساخته شده است.
تاریخچه
این بنا به عنوان یادبودی برای جنگ استقلال یونان علیه امپراتوری عثمانی و به افتخار پسر لودویگ اول، اتو (اولین پادشاه یونان پس از آزادی)، از سرمایه شخصی پادشاه بایرن لودویگ یکم احداث شد. بر دیوارهای گذرگاه اصلی، نام‌های ۳۲ مبارز آزادی نصب شده بودند. پروپیلِن بخشی از یک ناحیه شهری جدید بودکه خیابان برینر[۳] را به مرکز شهر متصل می‌کرد. پس از آسیب‌های ناشی از جنگ، پروپیلئون در دو مرحله، از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ و از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۶، تا حد زیادی مطابق با نمونه اصلی بازسازی شد. مجسمه‌های روی شیروانی عمدتاً کپی هستند؛ نمونه‌های اصلی آنها که به دلیل آسیب‌های جنگی تنها به صورت تکه‌تکه باقی مانده‌اند، در ویترین‌های شیشه‌ای در ایستگاه کونیگزپلاتز یو-بان به نمایش گذاشته شده‌اند.[۴]
معماری
پروپیلِین آخرین بنای صرفاً کلاسیک مونیخ است. این بنا از سنگ‌های بزرگ چهارگوش تقریباً بدون درز ساخته شده و طراحی میدان کُنیگز پلاتس را تکمیل کرد. این دروازه، مجموعه کلاسیک موجود در میدان را تکمیل نمود: گلیپتوتک
یونی[۵] و ساختمان نمایشگاه هنری به سبک کورینتی[۶] (امروزه: کلکسیون دولتی آثار باستانی[۷]) با پروپیلِئن دارای ستون‌های دوریک تکمیل شدند. کلنتس برای تهیه طرح از اسناد مربوط به دیپیلون آتن و پروپیلون
مسینه استفاده کرد و سپس تصمیم گرفت کناره‌های ساختمان را با دو برج احاطه کند. هر برج یک مکعب عظیم با یک گذرگاه در طبقه همکف و یک سکو در طبقه بالا است. در حالی که در قسمت بیرونی ستون‌های دوریک دیده می‌شوند، در داخل، ستون‌هایی زیر یک سقف کاذب تزئین شده، تیرهای سقف را نگه می‌دارند. در اصل، این بنا از طریق راهروهایی در
جهت شمال-جنوب نیز قابل عبور بود که امروزه برای محافظت در برابر خرابکاری با نرده بسته شده‌اند. طبقات فوقانی با سکوهای برج نیز قابل دسترسی نیستند. علاوه بر این، بخش مرکزی ساختمان در هر دو طرف توسط سه ستون دوریک محصور شده است. این ستون‌ها بر روی یک سکوی مرتفع قرار گرفته‌اند و یک مثلث سنتوری[۸] را نگه می‌دارند.
معماران کلاسیک‌گرا آن زمان می‌دانستند که معابد یونانی رنگی بوده‌اند. اما نحوه رنگ‌آمیزی سطوح مرمری با رنگ‌های درخشان در یونان باستان ناشناخته بود. کلنز می‌خواست تزئینات رنگی باشکوهی به ساختمان بیفزاید، اما او نیز راه حلی برای اعمال رنگ‌ها نیافت؛ بنابراین یک برنامه مجسمه‌سازی طراحی کرد، متشکل از مجسمه‌ها در زمینه‌های سنتوری[۹] و نقش‌برجسته‌ها در نمای برج‌ها، که توسط لودویگ فون شوانتالر[۱۰] اجرا شد. این برنامه تاریخ جنگ‌های استقلال یونان علیه حاکمیت خارجی ترک‌ها را ثبت می‌کند، که بخشی از طریق نمایش‌های نمادین و بخشی از طریق وقایع واقعی است. در سمت غربی (نمای رو به میدان)، سوگند یونانیان (چپ)، آزادی یونان (وسط) و نبرد در خشکی به تصویر کشیده شده‌اند؛ در سمت شرقی (نمای رو به شهر)، نبرد در دریا (چپ)، تکریم پادشاه اتو (وسط) و جنگ داخلی یونانیان (راست) نمایش داده شده‌اند. به عنوان مثال، نقش برجسته «نبرد در دریا» را می‌توان به نبرد سرنوشت‌ساز ناوارینو مرتبط دانست. همچنین، دو انتهای باریک پروپیلِئن هر کدام با پنج حلقه برگ بو به عنوان تزئینات برجسته آراسته شده‌اند.[۱۱]
منابع
- ↑ Maxvorstadt
- ↑ Dehio, S. 204.
- ↑ Brienner Straße
- ↑ Dehio, S. 204.
- ↑ ionische Glyptothek
- ↑ korinthische Kunstausstellungsgebäude
- ↑ Staatliche Antikensammlungen
- ↑ در معماری، شیروانی به ناحیه مثلثی شکل دیوار زیر یک سقف شیب‌دار اشاره دارد که سقف شیروانی روی آن قرار دارد و به آن تاج شیروانی هم می‌گویند
- ↑ در معماری، شیروانی به ناحیه مثلثی شکل دیوار زیر یک سقف شیب‌دار اشاره دارد که سقف شیروانی روی آن قرار دارد و به آن تاج شیروانی هم می‌گویند
- ↑ Ludwig von Schwanthaler
- ↑ «Propyläen ویکی‌پدیا آلمانی».
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Propylaea (Munich)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۸.
- ساختمانها و سازههای کاملشده در ۱۸۶۲ (میلادی)
- ساختمانها و سازهها در مونیخ
- جاذبههای گردشگری مونیخ
- آثار درباره جنگ استقلال یونان
- بنیانگذاریهای ۱۸۶۲ (میلادی) در بایرن