پسران خدا

پسران خدا (انگلیسی: Sons of God), (عبری توراتی: בְנֵי־הָאֱלֹהִים‎، ت. «Bənē hāʾĔlōhīm»,[۱] به معنای واقعی کلمه: «پسران الوهیم»[۲]) عبارتی است که در کتاب مقدس عبری و در آپوکریفاها استفاده شده است. این عبارت در کابالا نیز استفاده می‌شود که در آن ""بن الوهیم"" بخشی از سلسله مراتب فرشتگان یهودی هستند.

ریشه این عبارت بر اساس تحقیقات ممکن است در ابتدا به گروهی از موجودات ماوراء طبیعی («پسران خدایان») و الوهیت‌های کوچکتر در دین کنعانی اشاره داشته باشد.[۳] آنها در دوره‌های بعدی یهودیت معبد دوم،[۴] به فرشتگان یا ناظران (فرشته نگهبان) تعبیر می‌شوند، یا در عوض به‌عنوان فرزندان صالح شیث تعبیر شدند که از قرن دوم تا چهارم میلادی این تعبیر شروع می‌شود.

این عبارت بقای احتمالی شرک عبری است (چندخداپرستی) است، که در آن الوهیست‌ها (منبع ای) به خدا به صورت جمع (ʾĔlōhīmالوهیم) اشاره می‌کنند.[۵] در پنج کتاب، Bənē hāʾĔlōhīm شورای الهی را تشکیل می‌دهند که قابل مقایسه با «فرزندان خدا» در دین کنعانی است. در دومی، «پسران» خدایان یا مظاهر الهی هستند.[۶]

دیدگاه شیث

دیدگاه شیث «پسران خدا» را نوادگان شیث می‌داند. زنان (یعنی «دختران انسان») به‌طور کلی زن نبودند، بلکه فرزندان قابیل بودند؛ بنابراین، نکته اصلی این است که نسل شیث با نسل قابیل، قاتل هابیل، ازدواج می‌کند. استدلال می‌شود که این امر به توضیح سقوط نژاد بشر به چنان درجاتی از گناه کمک می‌کند که خدا را اندوهگین می‌کند و در نهایت باران داوری را نازل می‌کند. دیدگاه دیگری «پسران خدا» را موجودات فرشته‌ای می‌داند که با زنان رابطه جنسی برقرار کرده‌اند. این فرشتگان سقوط کرده شاید همان کسانی باشند که پطرس و یهودا در جاهای مختلف در ذهن دارند (ر.ک. اول پطرس ۳:۱۸–۲۲؛ دوم پطرس ۲:۴–۱۰؛ یهودا ۵–۷). باز هم، هدف داستان کلی نشان دادن عمق گناهی است که نسل بشر در آن افتاده است. در اینجا، فرشتگان سقوط کرده، مانند پدرشان شیطان قبل از آنها (ر.ک. پیدایش ۳:۱–۷)، به دور شدن همه بشریت از پروردگارشان کمک کردند. مفسران معتبر کتاب مقدس وجود دارند که دیدگاه متفاوتی دارند (مثلاً جان کالوین). با این حال، تعدادی استدلال قانع‌کننده به نفع دیدگاه فرشته سقوط کرده وجود دارد: اگرچه این دیدگاه قطعی نیست، اما به نظر می‌رسد دیدگاه اکثریت تاریخ مسیحیت باشد. نویسندگان یهودی معبد دوم این متن را به عنوان اشاره به فرشتگان فهمیده‌اند. «پسران خدا» در بخش‌های دیگر کتاب مقدس برای اشاره به موجودات فرشته‌ای استفاده شده است (ایوب ۱:۶؛ ۲:۱؛ ۳۸:۷). عبارت خاص «پسران خدا» در کتاب مقدس برای اشاره به قوم خدا به کار نرفته است، اگرچه قوم خدا در جاهای مختلف پسران خدا نامیده شده‌اند (مثلاً ارمیا ۳:۱۹). طبق متون عهد جدید، موجودات فرشته‌ای احتمالاً در پیدایش ۶ مد نظر هستند (ر.ک. اول پطرس ۳:۱۸–۲۲؛ دوم پطرس ۲:۴–۱۰؛ یهودا ۵–۷).[۷]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ (Douglas، Tenney و Silva 2011، ص. 1384)
  2. ↑ بخش لغوی در عبری: אלהים‎، ت. «ʼĕlōhîm»، به معنای "خدا" است اما از تکواژ جمع عبری -im استفاده می‌کند. اگرچه ʼĕlōhîm در شکل جمع است، اما به معنای مفرد فهمیده می‌شود؛ بنابراین ترجمه انگلیسی "God" است نه "Gods".
  3. ↑ Westermann, Claus (1984). Genesis 1-11: A Commentary (به انگلیسی). Augsburg. pp. 371–372. ISBN 978-0-281-04033-9.
  4. ↑ "Demigods and the Birth of Noah - TheTorah.com". www.thetorah.com. Retrieved 2025-10-12.
  5. ↑ Russell, Jeffrey Burton. The devil: Perceptions of evil from antiquity to primitive Christianity. Cornell University Press, 1987. p. 184
  6. ↑ Russell, Jeffrey Burton. The devil: Perceptions of evil from antiquity to primitive Christianity. Cornell University Press, 1987. p. 184
  7. ↑ Theology, Assistant Professor Of; Gina, Seminary. He is married to; Boys, They Have Two Energetic; B.A., Caleb. Jonathon earned a; College, Theological Studies from Boyce; Ph.D., is currently pursuing a (2022-08-23). "Who are the "Sons of God" in Genesis 6?". For the Church (به انگلیسی). Retrieved 2025-11-03.‏
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.