پفنیگ

سکه آهن ۱۰ فنیگ ۱۹۱۷ امپراتوری آلمان

فنیگ (آلمانی: [ˈpfɛnɪk] ()؛ نماد Pf. یا ₰) یک یکای پول آلمانی است که از قرن نهم تا زمان معرفی یورو در سال ۲۰۰۲، پول رسمی آلمان بود. در حالی که فنیگ یک سکه با ارزش در طول قرون‌وسطی بود اما ارزش خود را در طول سال‌ها از دست داد. فنیگ یکای خرد مارک در رایش آلمان، آلمان غربی و آلمان شرقی و پس از اتحاد دوباره آلمان، یکای خرد آلمان تا زمان معرفی یورو بود. فینیگ همچنین نام واحد فرعی پاپیرمارک آلمان (۱۹۲۲–۱۹۲۳) و گولدن دانتسیگ (۱۹۳۹–۱۹۲۳) در ایالت آزاد دانتسیگ (گدانسک، لهستان امروزی) بود.

جایگاه در نظام پولی و بی‌واسطگی امپراتوری

پفنیگ [۱] یکی از قدیمی‌ترین واحدهای پولی در شمال آلمان بود که در دوران امپراتوری مقدس روم نقشی اساسی در مبادلات محلی داشت. بسیاری از شهرهای آزاد و اسقف‌نشین‌ها با تکیه بر حق بی‌واسطگی امپراتوری، سکه‌های پفنیگ اختصاصی خود را ضرب می‌کردند. امتیاز ضرب سکه همواره در مجلس امپراتوری مورد بحث قرار می‌گرفت، چرا که کنترل بر عیار نقره پفنیگ، نفوذ اقتصادی هر ایالت را در حوزه زاکسن سفلی تضمین می‌کرد[۲].

نقش در تجارت حوزه زاکسن سفلی و البه

این واحد پول کوچک در بازارهای حاشیه البه و مسیرهای تجاری وزر برای معاملات روزمره و پرداخت دستمزدها استفاده می‌شد. به دلیل رونق بازرگانی در شمال، پفنیگ‌های ضرب شده در ایالت‌های پروتستان همواره با سکه‌های کاتولیک جنوبی نظیر بایرن رقابت می‌کردند. ثبات ارزش پفنیگ در مناطق شمالی، پیوند اقتصادی عمیقی میان شهرهای بازرگانی و قلمروهای انتخابگرنشین ایجاد کرده بود که حتی در دوران تنش با لیگ کاتولیک آلمان نیز از اهمیت آن کاسته نشد[۳].

تأثیر پروتستانتیسم بر اصلاحات پولی

با گسترش پروتستانتیسم، بسیاری از ایالت‌های شمالی اصلاحات پولی جدیدی را آغاز کردند که بر طراحی و وزن پفنیگ‌ها تأثیر گذاشت. این تغییرات اغلب در مجلس ایالتی تصویب می‌شد تا استقلال مالی شاهزاده‌نشین‌ها را در برابر سیاست‌های پولی متمرکز امپراتوری تقویت کند. پفنیگ به عنوان نمادی از حق حاکمیت محلی، تا قرن‌ها هویت اقتصادی مستقل ایالت‌های آلمانی را حفظ کرد و میراث آن حتی پس از دوران مدرن نخستین در ساختار مالی منطقه باقی ماند[۴].

در اینجا نسخهٔ اصلاح‌شده با واژهٔ «پفنیگ» به جای «پنی» ارائه شده است:

```wikitext

نمونه‌هایی از قیمت‌ها در منطقهٔ زاکسن-تورینگن

(به نقل از کروگ:[۵])

۱۳۲۴ یک مرغ ۲ پفنیگ
یک شکم بره ۸ پفنیگ
پیش از ۱۳۸۲ یک خوک پرواری ۳۶۰ پفنیگ
یک خوک جوان ۱۸۰ پفنیگ
۱۳۸۲ یک شوک[۶] تخم‌مرغ ۱۰ پفنیگ
هشت ذراع پارچهٔ کتانی ۵۴ پفنیگ
یک ظرف کره ۴۰ پفنیگ
یک تکه کرهٔ تازه ۳ پفنیگ
۱۳۹۵ شش مرغ ۴۸ پفنیگ

نگارخانه

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ (به آلمانی: Pfennig)
  2. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press.
  3. ↑ Wilson, Peter (2016). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books.
  4. ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. Indiana University Press.
  5. ↑ Gerhard Krug: Die meißnisch-sächsischen Groschen 1338–1500. Berlin 1974, S. 17.
  6. ↑ ۱ شوک = ۶۰ عدد این واحد خود از ۵ دوجین (۵ ضربدر ۱۲) تشکیل می‌شد. معمولاً برای کالاهایی که به تعداد زیاد خرید و فروش می‌شدند (مثل تخم‌مرغ، چوب، یا مصالح ساختمانی) به کار می‌رفت.

پیوند به بیرون