پل سلطان بوکان

پل سلطان یک پل تاریخی مربوط به دورۀ صفویه است که در در دهستان گورک مکری شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی و در پشت روستای زیراندول مابین روستاهای سارده کویستان و زاوه‌کوه بر روی رودخانه سیمینه رود قرار گرفته‌است.

پل سلطان در زمان حکومت شاه سلیمان صفوی و به فرمان بداق سلطان حاکم منطقۀ مکریان ساخته شده‌است.^[۱] پل سلطان، در ایام قدیم بر سر راه ارتباطی کاروان‌ها و مسافرانی که از سردشت، بانه و عراق به مناطق بوکان، مهاباد، سقز و آذربایجان می‌آمده‌اند، قرار داشته‌است.

طول پل سلطان ۲۰ متر و عرض آن ۳/۵ متر است و از ۲ چشمه طاق رومی تشکیل شده است. طاق کوچکتر ۳ متر عرض و ۱۳۰ سانتی‌متر ارتفاع و طاق بزرگتر ۶ متر عرض و ۳۲۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد.

برخی از سالخوردگان و کدخدایان منطقه معتقدند که علی قبل از ساخت این پل با اسب خویش به نام دل‌دل از این محل عبور کرده و جای سُم دل‌دل هنگام پرش از روی رودخانه به صورت گودی بر روی سنگی باقی مانده است.

بر اساس باورهای عامیانۀ دینی دربارۀ مکان ساخت پل، برخی از مردم آبی را که پس از بارش باران در گودی جای پای اسب جمع می‌شد متبرک دانسته و به سر و صورت و بدن خود می‌مالیدند.^[۲]

بخش‌هایی از پل سلطان در قسمت شرقی آن بر اثر رطوبت هوا، بارش برف و باران تخریب شده بود. در مهر ۱۴۰۴ اعلام شد که اعتبار مورد نیاز برای مرمت پل به میزان ۲ میلیارد ریال توسط اهالی روستاهای منطقه و هیات امنای پُل سلطان تامین شده است.^[۳]