پولترونوا

پولترونوا
نام لاتینPoltronova
نوعشرکت با مسئولیت محدود
بنا نهاده۱۹۵۷، اگلیانا، ایتالیا
بنیانگذارانسرجو کامیلی
دفتر مرکزیفلورانس،  ایتالیا
محدودهٔ فعالیتطراحی و مبلمان
افراد کلیدیروبرتا ملونی، مدیر عامل اجرایی
اتوره سوتساس، مدیر هنری
خروجی تولیدعناصر مبلمان و لوازم جانبی
وبگاه
www.poltronova.it

پولترونوا (به ایتالیایی: Poltronova)؛ یک شرکت ایتالیایی است که در بخش طراحی و مبلمان مستقر در فلورانس فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۵۷ میلادی در اگلیانا تأسیس شد، شناخته شده‌ترین محصولات آن، که برخی از آن‌ها در موزهٔ هنر مدرن در نیویورک نیز به نمایش گذاشته شده، شامل صندلی‌راحتی جو، مبل ماژولار سوپروندا پولترونوا،[۱] آینهٔ اولترافراگولا،[۲] و صندلی‌گهواره‌ای ازگارسول هستند.[۳][۴]

تاریخچه

شرکت پولترونوا در سال ۱۹۵۷ میلادی توسط سرجو کامیلی در اگلیانا تأسیس شد (با حمایت یکی از شرکای خود به نام بوناکی، که توسط اتوره سوتساس پسر چنین تعریف می‌شود: «آدم عجیبی است زیرا با وارد کردن لباس‌های کهنه و دور ریخته شده از آمریکا پول درآورده بود، با اینکه در همان نزدیکی شهر پراتو، مرکز منسوجات واقع است… و با لباس‌های کهنه، با خزهای قدیمی، دلار و حلقه… را بدست آورد.[۵] در سال ۱۹۵۸ میلادی کامیلی با سوتساس آشنا شد که در آن زمان به عنوان طراح سرامیک برای بیتوسی کار می‌کرد و آن‌ها دوستان خوبی شدند. آن‌ها یک همکاری حرفه‌ای را آغاز کردند که در ایجاد چشم‌انداز این برند تعیین‌کننده بود. سوتساس تا سال ۱۹۷۳ میلادی به عنوان مدیر هنری شرکت خدمت کرد.[۶][۷]

محصولاتی که اکنون در مجموعه‌ها و موزه‌های خصوصی وجود دارند، کار طراحانی مانند للا و ماسیمو وینیلی، ده پاس، دوربینو، لوماتسی،[۸] جووانی میکلوچی، آنجلو مانجاروتی، گائه اولنتی، ماکس ارنست، ماریو چرولی است.

سوپراَرکیتتورا، طراحی شده توسط آرکیزوم و سوپراستودیو در سال ۱۹۶۶ میلادی، بازسازی شده به مناسبت نمایشگاه "سوپراستودیو ۵۰"، ۲۱ آوریل تا ۴ سپتامبر ۲۰۱۶ میلادی، موزه ملی هنرهای سده ۲۱، رُم.

با نمایشگاه مانیفست «سوپراَرکیتتورا» (ابرمعماری) در سال ۱۹۶۶ میلادی همکاری با گروه‌های رادیکال فلورانسی جدید متولد شد، فعالان سال‌های اعتراض در دانشکده معماری فلورانس. این نمایشگاه که از ۴ تا ۱۷ دسامبر در گالری جولی ۲ در پیستویا برگزار شد و توسط آدولفو ناتالینی با همکاری آرکیزوم و سوپراستودیو برگزار شد، برای توسعه طراحی رادیکال ایتالیایی تعیین‌کننده بود. در دو اتاق زیرزمینی یا همان‌طور که گیلبرتو کورتی به یاد می‌آورد، «نوعی زیرزمین مرطوب [...] متعلق به فرناندو نروتسی که با ماهی سروکار داشت: اما ما چیزهای زیادی در اختیار داشتیم»،[۹] «معماری سوپرمصرف، سوپرالقاء به سوپرمصرف، سوپرمارکت، سوپرمن، بنزین‌سوپر» در قالب اشیایی که مخصوصاً برای این مناسبت ساخته شده بودند به صحنه رفت. «یک ورودی رنگارنگ بود، و سپس این نمونه‌های اولیه رنگارنگ، ساخته شده از چوب و مقوا. چیزی که واضح‌تر از همه بود، و مردم فوراً فهمیدند که اتفاقی جدید و متفاوت در حال رخ دادن است، موسیقی رولینگ استونز بود که ما از آن به عنوان موسیقی متن نمایشگاه استفاده کردیم».[۱۰] این نمایشگاه الهام بخش کامیلی و سوتساس شد تا مسیر پولترونوا را تغییر دهند و اینگونه بود که آن‌ها شروع به کار با طراحان جوان کردند و بدین ترتیب راه را برای پست مدرنیسم در ایتالیا هموار کردند. در نمایش، علاوه بر سوپرسونیک، پِر آسپرا، لا موکا (گاو) که با ریتم موسیقی بیتلز، رولینگ استونز و جیمی هندریکس به نمایش گذاشته شده است، ما پاسی‌فلورا از سوپراستودیو که تبدیل به یک چراغ رومیزی شد و سوپروندا از آرکیزوم، مبل راه راه که سپس با استفاده از پلی‌اوره‌تان منبسط شده برای هسته و اسکای براق برای پوشش تولید شد.[۹][۱۰]

آرکیزوم و سوپراستودیو طرفداران یک سری محصولات هستند که از آزمایش زبان‌ها، مواد جدید، روش‌ها و فناوری‌های جدید به وجود آمده‌اند. این اشیاء به عنوان بخشی از منتخب حاضر در نمایشگاه طراحی ایتالیایی در سال ۱۹۷۲ میلادی در موزهٔ هنر مدرن در نیویورک انتخاب شدند.[۱۱]

مرکز طراحی در سال ۱۹۶۷ میلادی متولد شد، یک نام تجاری پولترونوا که توسط سرجو کامیلی تأسیس و کارگردانی شد و از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ میلادی، اشیاء نورپردازی و سری یانترا، اشیاء سرامیکی طراحی شده توسط سوتساس را در یک گالری در قلب میلان به نمایش گذاشت و به فروش رساند.

پس از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، پولترونوا با طراحان پست مدرنیستی مانند هانس هولاین، فرانکو راگی و پائولو پورتوگزی در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، و رون آراد، نایجل کوتس و پروسپرو راسولو بین دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی همکاری کرد.[۱۲][۱۳][۱۴][۱۵]

در سال ۲۰۰۵ میلادی روبرتا ملونی، که در سال ۲۰۰۱ میلادی سهامدار عمده شد و مسئول مدیریت شد، مرکز مطالعاتی پولترونوا را برای طراحی تأسیس کرد که آرشیو آن در سال ۲۰۱۳ میلادی به عنوان «با اهمیت ویژهٔ تاریخی»[۱۶] توسط نظارت بایگانی و کتابشناسی توسکانی شناخته شد.

اشیاء ازگارسول (گائه اولنتی، ۱۹۶۲ میلادی)، سوپروندا (آرکیزوم آسوچاتی، ۱۹۶۷ میلادی)، میِس (آرکیزوم آسوچاتی، ۱۹۶۹ میلادی)، جو (جاناتان ده پاس، دوناتو دوربینو، پائولو لوماتسی، ۱۹۷۰ میلادی) و (اتوره سوتساس پسر، اولترافراگولا، ۱۹۷۰ میلادی) در مجموعهٔ دائمی طراحی ایتالیایی در تری‌یناله دی میلانو حضور دارند[۱۷] و از سال ۲۰۱۹ میلادی در موزهٔ طراحی ایتالیایی به نمایش گذاشته شده‌اند.[۱۸]

منابع کتابخانه‌ای

  • "پشت صحنهٔ پولترونوا: آرکیزوم سوتساس وسوپراستودیو"، فرانچسکا بالنا آریستا (ویرایش)، میامی، نسخهٔ فورتینو، ۲۰۱۶. شابک 978-1-941372-20-3
  • "ساخت مبلمان با آرکیزوم، آستی، اولنتی، چرولی، ده پاس، دوربینو، لوماتسی، ارنست، فینی، مانجاروتی، ماروتا، مندینی، میکلوچی، نسپولو، پورتوگزی، روفی، سوتساس، سوپراستودیو، وینیلی"، پیر کارلو سانتینی؛ آلیانا، نسخه‌های پولترونوا، ۱۹۷۷.
  • "سوتساس: پولترونوا ۱۹۵۸–۱۹۷۴"، ایوان میتون؛ میلان، اسکیرا، ۲۰۲۱، شابک 978-237074-168-4

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

منابع

  1. ↑ "Superonda, il divano pop". elledecor.com (به ایتالیایی).
  2. ↑ Carla Amarillis. "Lo specchio Ultrafragola di Ettore Sottsass è la nuova instagram-obsession". elledecor.com (به ایتالیایی).
  3. ↑ Rosario Spagnolello. "Gae Aulenti: poltrona a dondolo Sgarsul di Poltronova". designmag.it (به ایتالیایی).
  4. ↑ Massimo e Nicoletta Sala (2005). "Geometrie del design: forme e materiali per il progetto" (به ایتالیایی). F. Angeli. OCLC 62252405.
  5. ↑ Francesca Balena Arista (2007). "Ettore Sottsass, vorrei sapere perché" (PDF). re.public.polimi.it (به ایتالیایی).
  6. ↑ Dennis P. Doordan (2006). "Ettore Sottsass: architect and designer" (به انگلیسی). OCLC 62344989.
  7. ↑ "Poltronova | Design made in Toscana". www.galleriafrison.com (به انگلیسی).
  8. ↑ AA.VV. (2003). "Objects of design from the Museum of Modern Art". Museum of Modern Art (به انگلیسی). p. 263.
  9. 1 2 Pino Brugellis, Gianni Pettena e Alberto Salvadori (2017). "Utopie radicali: Archizoom, Remo Buti, 9999, Gianni Pettena, Superstudio, UFO, Zziggurat" (به ایتالیایی). Quodlibet. OCLC 1045916497.
  10. 1 2 Donatello D'Angelo e Elisabetta Trincherini (2019). "Superonda: Archizoom Associati" (به ایتالیایی). OCLC 1143293179.
  11. ↑ "Italy: The new Domestic Landscape". moma.org (به انگلیسی).
  12. ↑ Bernd Polster, AZ Design, Milano, Mondadori Electa, 2008, pag. 405. شابک ۹۷۸-۸۸-۳۷۰-۵۱۲۶-۶.
  13. ↑ Enrico Morteo, Grande atlante del design dal 1850 a oggi, Milano, Mondadori Electa-Rizzoli, 2019, pag. 309-313. شابک ۹۷۸-۸۸-۹۱۸-۲۳۱۶-۸.
  14. ↑ Domitilla Dardi e Vanni Pasca, Manuale di storia del design, Milano, Silvana Editroriale, 2019, pag. 186-187. شابک ۹۷۸-۸۸-۳۶۶-۴۱۱۰-۹.
  15. ↑ Matteo Vercelloni, Breve storia del design italiano, Roma, Carocci Editore, 2008, pag. 149-150. شابک ۹۷۸-۸۸-۴۳۰-۴۴۵۳-۵.
  16. ↑ "SIUSA - Poltronova srl". siusa.archivi.beniculturali.it (به ایتالیایی).
  17. ↑ Silvana Annicchiarico e Triennale di Milano (2007). "100 oggetti del design italiano: collezione permanente del design italiano, la Triennale di Milano" (به ایتالیایی) (Gangemi editore ed.). OCLC 228365795.
  18. ↑ "Triennale Milano". www.triennale.orgrisultati-archivio (به ایتالیایی).
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.