پونه جنگلی

پونه جنگلی
رده‌بندی علمی
فرمانرو:	گیاهان
تبارشاخه:	نهان‌دانگان
تبارشاخه:	دولپه‌ای‌های نو
تبارشاخه:	گل‌ستاره‌داران
راسته:	نعناسانان
تیره:	نعنائیان
سرده:	نعنا
گونه:	M. longifolia
نام دوبخشی
	Mentha longifolia; L.

پونه جنگلی (نام علمی: Mentha longifolia var. kotschyana) یک واریته (زیرگونه) از گونهٔ پونه کوهی (Mentha longifolia) است که متعلق به سردهٔ نعنا و خانوادهٔ نعناعیان می‌باشد.^[۱] این گیاه یک واریتهٔ چندساله است که عطر تند و نعنایی نافذی دارد.

تاریخچه و نام‌گذاری

این واریته گیاهی اولین بار توسط گیاه‌شناس سوئیسی، جان ایزاک بریکه (Briq.) در سال ۱۸۹۶ در نشریه علمی Bulletin de l'Herbier Boissier به عنوان یک واریته رسمی توصیف و ثبت شد.^[۱]

پیش از آن، این گیاه توسط گیاه‌شناس معروف ادموند بوآسیه با نام علمی Mentha sylvestris var. kotschyana نام‌گذاری شده بود که امروزه به عنوان یک مترادف هم‌نوع (Homotypic synonym) برای آن شناخته می‌شود.^[۱]

توزیع جغرافیایی

پونه جنگلی عمدتاً در زیست‌بوم‌های مناطق معتدل و کوهستانی می‌روید. زیستگاه بومی اصلی این واریته، مناطق کوهستانی و مرطوب ایران و بخش‌های شرقی ترکیه است.^[۲] این گیاه در ایران اغلب در حاشیه جنگل‌های مرطوب شمال و دامنه‌های البرز به صورت خودرو یافت می‌شود.

ویژگی‌ها و کاربردها

این گیاه دارای ساقه‌های چهارگوش و برگ‌های کرک‌دار با دندانه‌های تیز است. از نظر کاربرد، برگ‌های پونه جنگلی حاوی اسانس‌های معطری همچون منتول و کارواکرول هستند و در طب سنتی و بومی منطقه به عنوان دمنوش دارویی برای بهبود مشکلات گوارشی و تنفسی استفاده می‌شوند.^[۳]