پونه کرمانی
| پونه کرمانی | |
|---|---|
| رده‌بندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| راسته: | |
| تیره: | |
| سرده: | |
| گونه: | |
پونه کرمانی (نام علمی: Mentha longifolia var. kermanensis)[۱] یک واریته انحصاری از گونهٔ نعناپونه (Mentha longifolia) و متعلق به تیره نعناعیان است.[۲] این آرایه گیاهی برای اولین بار توسط گیاه‌شناس سرشناس، کارل هاینز رشینگر، توصیف و نام‌گذاری علمی شد.
ترکیبات شیمیایی و اسانس
بر اساس اسانس‌گیری و آنالیزهای آزمایشگاهی (GC/MS)، بخش‌های مختلف این گیاه به‌ویژه گل‌ها و برگ‌های آن سرشار از ترکیبات مونوترپنی اکسیژنه هستند. عمده‌ترین اجزای تشکیل‌دهندهٔ اسانس پونه کرمانی شامل پپریتنون اکساید (Piperitenone oxide) با غلظتی حدود ۴۵ درصد، پیپریتون (Piperitone) و پیپریتنون (Piperitenone) است که عطر و بویی تند و قوی به آن می‌بخشد و خواص ضدباکتریایی بالایی ایجاد می‌کند.
زیستگاه
این گیاه خودرو عمدتاً در مناطق کوهستانی، حاشیه رودخانه‌ها و چشمه‌های مناطق شمالی و مرتفع استان کرمان رشد می‌کند و انحصاری فلور ایران به شمار می‌رود.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ مظفریان، ولی‌الله (۱۳۷۵). فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی. تهران: فرهنگ معاصر. ص. ۳۴۵. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۰-۴.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ جایمند، کامکار و همکاران (۱۳۸۱). «بررسی ترکیبهای اسانس پونه کرمانی M. longifolia var. kermanensis». ۱۸ (۱). تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران: –.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- نعناعیان
- نعناع