پکن -۱

پکن ۱ [۱] (همچنین به نام پکن شماره ۱ [۲] یا پکن شماره 1 نیز شناخته می شود) [۳] یک نمونه اولیه هواپیمای کوچک دو موتوره در دهه 1950 بود که در جمهوری خلق چین طراحی و ساخته شد. فقط یک نمونه ساخته شد که نوع آن وارد تولید نشد.

طراحی و توسعه

در سال 1958، ژو انلای ، نخست‌وزیر چین، به مؤسسه هوانوردی پکن (بعدها به عنوان دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن (BUAA) و اکنون دانشگاه بی‌هانگ شناخته شد) دستور طراحی یک هواپیمای مسافربری را دریافت کرد. [۱] طرح به دست آمده، پکن 1، یک هواپیمای تک بال پایین دو موتوره کوچک با ارابه فرود سه چرخه جمع شونده و تمام ساختار فلزی بود. انرژی آن دو ۱۹۰ کیلووات (۲۵۰ اسب بخار) بود Ivchenko AI-14 ملخ‌های چوبی دو پره را هدایت می‌کند، در حالی که بال‌های آن به نوارهای لبه‌ای و لبه‌های انتهایی مجهز شده بود تا عملیات خارج از فرودگاه‌های کوچک را تسهیل کند. [۳] [۴] یک خدمه دو نفره و 8 تا 10 مسافر در بدنه هواپیما حمل می شدند. [۱]

پکن 1 اولین پرواز خود را در 24 سپتامبر 1958 انجام داد و در 1 اکتبر 1958 در نهمین سالگرد تاسیس جمهوری خلق چین به مقامات هواپیمایی کشوری چین تحویل داده شد. [۴] این اولین هواپیمای مسافربری بود که در جمهوری خلق طراحی و ساخته شد. اگرچه گزارش‌های معاصر حاکی از آن است که این نوع به اداره هواپیمایی کشوری چین وارد شده است، [۵] هیچ تولیدی دنبال نشد و تنها نمونه اولیه آن ساخته شد. [۱] اکنون در موزه هوانوردی پکن نگهداری می شود. [۲]


مشخصات فنی

داده‌ها از Chinese Aircraft: China's Aviation Industry since 1951[۱]

ویژگی‌های عمومی

  • خدمه: 2
  • ظرفیت: 8–10 passengers
  • طول: ۱۲٫۱۵ متر (۳۹ فوت ۱۰ اینچ)
  • پهنای بال: ۱۶٫۴۰ متر (۵۳ فوت ۱۰ اینچ)
  • ارتفاع: ۴٫۳۹ متر (۱۴ فوت ۵ اینچ)
  • وزن ناخالص: ۳٬۰۰۰ کیلوگرم (۶٬۶۱۴ پوند)
  • پیشرانه: ۲ عدد nine-cylinder air-cooled radial engines Ivchenko AI-14, ۱۹۰ کیلووات (۲۶۰ اسب بخار) در هر موتور

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۹۰ مایل بر ساعت، ۱۶۰ گره) [۳]
  • بُرد: ۱٬۰۷۵ کیلومتر (۶۶۸ مایل، ۵۸۰ مایل دریایی) [۳]
  • حداکثر ارتفاع: ۴٬۸۰۰ متر (۱۵٬۷۰۰ فوت) [۳]

یادداشت

    1. 1 2 3 4 5 Gordon and Komissarov 2008, p. 194–195.
    2. 1 2 "China Through a Lens: Beijing Aviation Museum". China.org.cn. 1 May 2005. Retrieved 20 August 2011.
    3. 1 2 3 4 5 Taylor 1961, p. 33.
    4. 1 2 Flight International 26 July 1962, p. 135.
    5. ↑ Harrison 1964, p. 839.

    منابع