پیامبر مصری

مرد مصری یا ها-میتزری (به انگلیسی: The Egyptian) یک شخصیت نبوی یهودی در سده اول میلادی بود که همواره به عنوان یک پیامبر نشانه‌آور یا یک پیامبر مسیحایی توصیف شده است.[۱] گفته می‌شود که او تجمع بزرگی از پیروانش را بر فراز کوه زیتون گرد آورد؛ یا برای آماده‌سازی جهت حمله به اورشلیم در دوران معبد دوم تا خود را به عنوان حاکم مردم تثبیت کند، یا به این امید که با معجزه باعث فروریختن دیوارهای شهر شود تا پیروانش بتوانند وارد شهر شوند. این گروه توسط آنتونیوس فلیکس، فرماندار رومی یهودیه (استان رومی) (حکومت از ۵۲ تا ۶۰ میلادی) سرکوب شد؛ مرد مصری گریخت، در حالی که بسیاری از پیروانش کشته و دستگیر شدند و مابقی توانستند فرار کنند و پنهان شوند. این کارزار در ابتدا توسط هلنا آدیابنی حمایت شد، اما توسط هرود آگریپای دوم سرکوب گردید.

منابع

یوسف فلاوی

یوسف فلاوی در کتاب جنگ یهود خود (۲٫۲۶۱–۲۶۲) می‌گوید:

یک پیامبر دروغین مصری وجود داشت که بیش از پیشینان به یهودیان آسیب رساند؛ زیرا او یک شیاد بود و وانمود می‌کرد که پیامبر است، و سی هزار نفر را به دور خود جمع کرد که توسط او فریب خورده بودند؛ او این افراد را از بیابان به سمت کوهی که کوه زیتون نامیده می‌شد هدایت کرد. او آماده بود تا از آن مکان به زور وارد اورشلیم شود؛ و اگر می‌توانست تنها یک‌بار بر پادگان رومی و مردم پیروز شود، قصد داشت با کمک آن نگهبانانی که قرار بود همراه او به شهر نفوذ کنند، بر آن‌ها حکومت کند… اما فلیکس مانع تلاش او شد و با سربازان رومی خود به مقابله با او شتافت… تا جایی که وقتی کار به نبرد کشید، مرد مصری پا به فرار گذاشت.[۲]

کتاب آثار باستانی یهودیان اثر یوسف فلاوی (۲۰٫۱۶۹–۱۷۲) حاوی روایت دومی است که تفاوت‌های قابل‌توجهی را معرفی می‌کند:[۱]

علاوه بر این، در این زمان شخصی از مصر به اورشلیم آمد که می‌گفت پیامبر است و به تودهٔ مردم عامی توصیه کرد که همراه او به کوه زیتون بروند، که در روبه‌روی شهر و در فاصلهٔ پنج فرسخی قرار داشت. او همچنین گفت که از آنجا به آن‌ها نشان خواهد داد که چگونه با فرمان او، دیوارهای اورشلیم فرو خواهند ریخت؛ و به آن‌ها وعده داد که پس از فرو ریختن دیوارها، راه ورودی برای آن‌ها به داخل شهر فراهم خواهد کرد. حال وقتی فلیکس از این امور مطلع شد، به سربازانش دستور داد تا سلاح‌های خود را بردارند و با تعداد زیادی سواره‌نظام و پیاده‌نظام از اورشلیم به مقابله با آن‌ها آمد و به مرد مصری و مردمی که با او بودند هجوم برد. او همچنین چهارصد نفر از آن‌ها را کشت و دویست نفر را زنده دستگیر کرد. اما خود مرد مصری از معرکه گریخت و دیگر هرگز ظاهر نشد.[۳]

در کتاب اعمال رسولان، فرمانده پادگان رومی در اورشلیم (کلودیوس لیسیاس)، پس از بازداشت پولس در جریان یک ناآرامی در نزدیکی معبد، او را با این مرد مصری اشتباه می‌گیرد (اعمال ۲۱:۳۷–۳۹).[۴][۵][۶] وقتی پولس به زبان یونانی با او سخن می‌گوید، لیسیاس با شگفت‌زدگی واکنش نشان می‌دهد. پولس با معرفی خود به عنوان یک یهودی اهل طرسوس در کیلیکیه، «شهروندی از یک شهر نه چندان ناچیز» (اعمال ۲۱:۳۹)، پاسخ می‌دهد و بدین ترتیب اشاره می‌کند که او آن مرد مصری نیست.[۷]

پژوهشگران دربارهٔ بهترین ترجمه انگلیسی از واکنش لیسیاس در آیه ۳۸ اختلاف نظر دارند، که می‌تواند به صورت یک پرسش همراه با شگفتی ترجمه شود که پولس را برای فاش کردن هویتش تحت فشار می‌گذارد: «مگر تو آن مصری نیستی که… ؟» یا به عنوان اصلاحی بر فرض قبلی او تعبیر شود: «پس تو آن مصری نیستی… ؟»

تفسیرهای بروس، کونسلمان و پرو استدلال می‌کنند که تسلط پولس به زبان یونانی باعث می‌شود لیسیاس بلافاصله در فرض اولیه خود مبنی بر اینکه پولس همان مرد مصری بوده تجدید نظر کند،[۸][۹][۱۰] در حالی که کلارک و فیتزمایر استدلال می‌کنند که هویت پولس تنها به‌طور کامل در آیه ۳۹ روشن می‌شود. فیتزمایر تأیید می‌کند که پرسش در آیه ۳۸ در ابتدا انتظار پاسخ «بله» را دارد و به BDF استناد می‌کند: «عبارت اوک آرا نشان‌دهندهٔ شگفتی در اعمال ۲۱:۳۸ است… 'چرا، مگر تو… نیستی؟'»[۱۱][۱۲]

تحلیل

الهیات‌دان کاتولیک بلژیکی، ادوارد اسخیلبکس (۱۹۱۴–۲۰۰۹)، این مرد مصری را به عنوان یک «پیامبر اسخاتولوژیک یهودی-مصری معجزه‌گر» توصیف کرده است که فروریختن دیوارهای اورشلیم را مشابه نبرد اریحا در کتاب یوشع پیش‌بینی کرده بود، و این مرد مصری را با توداس در دوران فرماندار رومی کوسپیوس فادوس (۴۴–۴۶ میلادی) و پیامبر اسخاتولوژیک دیگری که پیروانش را به بیابان هدایت کرد و در دوران فرماندار رومی پورسیوس فستوس (۵۹–۶۲ میلادی) وعدهٔ معجزات و رهایی از تمام بدبختی‌ها را به آن‌ها داده بود، مقایسه کرده است.[۱۳]

منابع

  1. 1 2 Gray, Rebecca (1993). Prophetic figures in late Second Temple Jewish Palestine: the evidence from Josephus. New York, N.Y. Oxford: Oxford University Press. pp. 116-117, 136–137. ISBN 978-0-19-507615-8.
  2. ↑ The Wars of the Jews, William Whiston edition. pp. 2.13.5 or 2.261–262.
  3. ↑ Antiquities of the Jews, William Whiston edition. pp. 20.169-172.
  4. ↑ Adam Clarke's Commentary on the Bible. 1832. pp. Commentary on Acts 21:37–38.
  5. ↑ خطای یادکرد: برچسب <ref> غیرمجاز؛ نام‌های غیرمجاز یا بیش از اندازه (). خطای یادکرد: برچسب‌های <ref> یافته شد که درونشان محتوایی نبود. یادکرد منبع باید بین برچسب‌ها قرار گیرد. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. ↑ Fitzmyer, Joseph A. (1998). The Acts of the Apostles. Anchor Bible 31. Doubleday. p. 700.
  7. ↑ Fitzmyer, Joseph A. (1998). The Acts of the Apostles. Anchor Bible 31. Doubleday. p. 700.
  8. ↑ Bruce, F. F. (1962). Commentary on the Book of the Acts. Marshall, Morgan & Scott. p. 436.
  9. ↑ Conzelmann, Hans (1987). Acts of the Apostles. Hermeneia. Fortress Press. pp. 183–184.
  10. ↑ Pervo, Richard I. (2009). Acts. Hermeneia. Fortress Press. p. 553.
  11. ↑ Blass, Friedrich; Debrunner, Albert; Funk, Robert W. (1961). A Greek Grammar of the New Testament and Other Early Christian Literature. University of Chicago Press. p. 226.
  12. ↑ Fitzmyer, Joseph A. (1998). The Acts of the Apostles. Anchor Bible 31. Doubleday. p. 700.
  13. ↑ Schillebeeckx, Edward (1974). Jezus, het verhaal van een levende (in Dutch). Baarn: Uitgeverij H. Nelissen B.V. pp. 365–366. ISBN 90-244-1522-5. Retrieved 11 July 2020.

الگو:رهبر مذهبی-خرد

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.