چارلز امانوئل، شاهزاده کارینیانو
| چارلز امانوئل | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| خاندان ساووی-کارینیانو | |||||
![]() | |||||
| خاندان ساووی-کارینیانو | |||||
| سلطنت | ۱۰ سپتامبر ۱۷۸۰ – ۱۶ اوت ۱۸۰۰ | ||||
| پیشین | ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو | ||||
| جانشین | چارلز آلبرت ساردینیا | ||||
| زاده | ۲۴ اکتبر ۱۷۷۰ | ||||
| درگذشته | ۱۶ اوت ۱۸۰۰ پاریس | ||||
| آرامگاه | |||||
| همسر(ان) | پرنسس ماریا کریستینا از زاکسن | ||||
| فرزند(ان) جزئیات | چارلز آلبرت ساردینیا | ||||
| |||||
| خاندان | خاندان ساووی-کارینیانو | ||||
| پدر | ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو | ||||
| مادر | شاهزاده ژوزفین لورن | ||||
چارلز امانوئل، شاهزاده کارینیانو (انگلیسی: Charles Emmanuel, Prince of Carignano؛ ۲۴ اکتبر ۱۷۷۰ – ۱۶ اوت ۱۸۰۰) بین سالهای ۱۷۸۰ تا ۱۸۰۰ شاهزاده ساووی و بعدها شاهزاده کارینیانو و پدربزرگ پدری ویتوریو امانوئل دوم، اولین پادشاه ایتالیای متحد بود.
زندگینامه
او پسر ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو و ژوزفین لورن، و از نسل پنجم نوادگان توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانو، بنیانگذار سلسله کارینیانو از خاندان ساووی بود.
در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۷، او در تورین با ماریا کریستینا از ساکسونی، دختر کارل کریستین جوزف از ساکسونی، دوک کورلند، که خود پسر آگوستوس سوم لهستان بود، ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند شدند.
شارل امانوئل سه سال پس از ازدواجش در زندان فرانسه درگذشت. او در جنگ ائتلاف اول علیه فرانسویها جنگیده بود، اما پس از کنارهگیری چارلز امانوئل چهارم از ساردینیا با جمهوریخواهان صلح کرده بود. کمی پس از آن، او مظنون شد و در ارگ تورین زندانی شد. از آنجا او را به دیژون و سپس به شایو در پاریس منتقل کردند و در آنجا درگذشت. او در کلیسای سوپرگا به خاک سپرده شد.
عروسی
شارل امانوئل در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۷ در تورین با پرنسس ماریا کریستینا آلبرتینا از ساکسونی (درسدن، ۷ دسامبر ۱۷۷۹ - پاریس، ۲۴ نوامبر ۱۸۵۱) ازدواج کرد. او دختر شارل ساکسونی، دوک کورلند و سمیگالیا، و پسر پادشاه آگوستوس سوم لهستان بود.
حرفه نظامی
او از سنین جوانی، حرفه نظامی را آغاز کرد، در کالجهای نظامی پاریس تحصیل کرد و ایدههای لیبرالی را در خود پرورش داد که بلافاصله او را در بین اشراف محافظهکار پیدمونتی آن زمان منفور کرد. در هر صورت، هنگامی که انقلاب فرانسه آغاز شد، او از سال ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۶ با انقلابیون جنگید، به این امید که از سقوط پیدمونت به دست دشمن جلوگیری کند. با این حال، پس از کنارهگیری چارلز امانوئل چهارم، او تصمیم گرفت در تورین بماند (به این امید که داراییهایش مصادره نشود) و در سال ۱۷۹۸ به دولت جمهوری جدید پیوست و در نتیجه طبق قوانین انقلابی از عناوین خود محروم شد.
با این حال، فرانسویها که به او بیاعتماد بودند، تصمیم گرفتند او را ابتدا در ارگ تورین، سپس در دیژون و سرانجام در شایو (محلهای از پاریس) حبس کنند، جایی که او در خانه یک افسر پلیس به نام ویلِمِنت، که مسئول محافظت از او بود، زندگی میکرد و بعداً در همانجا درگذشت.
مرگ
شارل امانوئل در سال ۱۸۰۰ در پاریس بر اثر فلج ناگهانی درگذشت و بقایای او در سال ۱۸۳۵ به وصیت پسرش چارلز آلبرت در سردابه سلطنتی باسیلیکای سوپرگا، تورین، به خاک سپرده شد. پسرش کارلو آلبرتو در عناوین اشرافی خود جانشین او شد.
خانواده
- شاهزاده چارلز آلبرت ساووی (۱۷۹۸–۱۸۴۹)، شاهزاده کارینیانو و پادشاه ساردینیا، با آرشیدوشس ماریا ترزا از اتریش ازدواج کرد و صاحب فرزند شد؛
- شاهزاده الیزابت ساووی (۱۸۰۰–۱۸۵۶)، با آرشیدوک راینر از اتریش ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Charles Emmanuel, Prince of Carignano». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
